420 marta körilgan

Muhabbat fasli

Oygul Ubaydulla

(Qizlar aytişuvi yoxud sevgi dostoni)

Oydin:

Yana bahor keldi, dugona,

Nafasiga burkab olamni.

Biram xuşnud sayraşar quşlar,

Çuğurlaşib ötkazmay damni.

Kurtaklarning közida quvonç,

Möralaşib boqar atrofga.

Köklamoyning sevgi ziyosi,

Soçilgandir hamma tarafga.

Hayot:

Ha, dugona, gaplaring töğri,

Ariqlarda yuguradi suv.

Quşlar kuylab – sozini çalib,

Yuraklarga soladi ğuluv.

Pidanalar ariq roşida

Oyoqlarin çayişar suvga. 

Dil rozini aytadi hayot,

Duduqlanib köklam suluvga.

Oydin:

Yaşil libos kiygan maysalar

Sevinişib öynar dalada.

Quvonadi suluv majnuntol,

Soçlarini yuvib jalada.

Çor atrofda quvnagan sabo

Nihollarning silar boşini.

Köngillarda maʼsuma sevgi

Axtaradi öz sirdoşini.

Hayot:

Dugonajon, oçayin sirim,

Dilginamda sevgi kurtagi.

Oçilibdi, angladim, bildim,

Qalbim bugun oyning örtoği.

Bilmay qoldim, qayerdan keldi,

Yuragimga sevgi savdosi.

Boşlanmasin deya çöçiyman 

Boşginamda sevgi ğavğosi.

Oydin:

Dugonajon, muborak bölsin

Dilingdagi sevgi savdosi.

Çöçimagin, dugona, endi

Oçiladi qalbing ğunçasi.

Qadamingga yaşil poyondoz

Töşar quvnab, dilbar bahoroy.

Dilginangda hislar – gullaring

Kundan-kunga oçadi çiroy.

Hayot:

Tuşunmayman özimni özim, 

Goho şodman, gohida ğamgin.

Qörqamanki, sevgi gulimni

Nogoh sovuq urmasin tağin.

Qanday asray, deya öylayman

Işq atalmiş rasida hisni.

Zavq bağişlar dilimga tinmay,

Dugonajon, bahoroy husni.

Oydin:

Sevgi yaşar pokiza dilda, 

Qorlar yöqdir, hozirda bahor.

Sen çöçima, öylama qorni,

Qadamingga bahor intizor.

Jilğalarning kuyday oqişi

Qalbginangga bağişlar huzur.

Dilginangda maʼsuma sevgi,

Gulga kirar, bağişlab huzur.

Hayot:

Köz öngimda uning boqişi

Nur bağişlar dilim qatiga.

Dil rozimni yozgim keladi

Qaldirğoçning qanotlariga.

Kuç beradi har aytgan sözi,

Ammo buni özi bilmaydi.

Balkim, balkim, holimni anglar,

Balkim…  nazariga ilmaydi.

Oydin:

Sen öksima, qayoqdan bilsin

Qalbginangda gullagan işqni.

Sen, yaxşisi, berilib tingla

Bahor aytgan quvnoq qöşiqni.

Hislaringga hamohang bölib,

Qöşiq aytib yuribdi şamol.

Quyoş kulib boqqança har kun,

Tabiatdan sörayverar hol.

Hayot:

Suratiga boqsam gohida, 

Nigohimda hayo balqiydi.

Dengizdagi tölqinday bölib,

Sohir dilda hislar qalqiydi.

Qaydam, yaxşi körişimni goh,

Aytsammikan, öylab qolaman.

Könglimdagi şu öyim sabab,

Öz-özimdan, eh, uyolaman.

Oydin:

Sevgi – dilda köz oçgan bahor,

Gulga belar köngil boğini.

Osmondagi oftobday bölib,

Nurlantirar yoşlik çoğini.

Hayo – qizning libosi asli,

Şu libosda yurganing maʼqul.

Öksimagin, oftobday bölib,

Sen, yaxşisi, çaraqlagin, kul.

Hayot:

Mahzun öylar suraman goho,

Xayollarim yetaklab ketar.

Öqimoqçi bölib şamoljon,

Dilginamning kitobin titar.

Yurgim kelar yomğir ostida,

Köylaklarim jiqqa höl bölib.

Çiqayotgan dil hovuridan,

Baʼzan, hatto ketaman kuyib.

Oydin:

Mahzun öylar Zebinisodan

Bizga qolgan saxiy merosdir.

Sevgi dilga möralaganda,

Xayol surmoq qizlarga xosdir.

Ammo, berma heç ham siringni,

Dugonajon, şamolga aslo.

U öynoqi sotadi siring,

Bölib yursin qomating raso.

Hayot:

U haqdagi öylar dilimga

Bağişlaydi huzur, osoyiş.

Soğinç dilda şodon yaşaydi,

Hijronga heç bermasdan royiş.

Yonginamda bölmasa hamki,

Baxtdir asli uning borligi.

Quvonç solar yurakkinamga

Muhabbatning dilga yorligi.

Oydin:

Qizğaldoqlar hayotni bezab, 

Köz-közlaydi çiroyin, körkin.

Maysalarning dillari hanuz,

Qara, körgin sevinçdan tökin.

Qir, adirda yayragan epkin

Angrayadi, boqar husniga.

Huv, balandda kamalak – gullar

Rang qöşadi osmon tusiga.

Hayot:

Közmunçoğim taqqim keladi

Maysajonning jajji qöliga. 

Isiriqlar solgim keladi

Dovdiragan epkin yöliga.

Qizğaldoqqa tumorim taqib,

Asray deyman yomon közlardan.

Kamalakka bergim keladi

Guldastalar yasab sözlardan.

Oydin:

Yomğir tinmay doira çalar,

Yuraklardan yuvib zanglarni.

Sening toza tuyğularingdan

Olgan bahor turfa ranglarni.

Kezib yurar sezdirmay senga

Atrofingda işqning nafasi.

Yaşillagan daraxtzor aro,

Sollanadi köklam havosi.

Hayot:

Sevgim manim dilda pinhondir,

Bu holatdan bölaman masrur.

Soğinçimning yöq nihoyasi,

Köz öngimda çehrasi zuhur.

Öylab qoldim, aslida tanim

Qorilganmi sevgi loyidan?

Daraxtzorda ötu ölanlar

Joy olişgan daraxt poyidan.

Oydin:

Qöşilişib yoğar yomğirga

Tilginangdan tilaklar ezgu.

Keng dunyoni tiniq körsatar

Közlaringga muhabbat – közgu.

Samolarning ulkan bağridan

Hayot isi keladi çunon,

Aslida-çi, işqning loyidan

Hayot tani qurilgan, dugon.

Hayot:

Oçiladi namozşomgulday

Bağrimdagi hislarim balqib.

Tun bağrida oymomo yayrar,

Dengizdagi qayiqday qalqib.

Bilmam, qaydan keladi baʼzan

Ayriliqning qora şarpasi.

Oy ham, körgin, yopinib yotar

Bulutlarning qora körpasin.

Oydin:

Sen, yaxşisi, sevgidan gapir,

Heç ham, dugon, bölma bezovta.

Nima böpti, yopinsa tunda

Bulutlardan oymomo körpa.

Hali ajriqday çirmaşib ösar

Dilginangga quvonçlar şodon.

Köngil degan  böston sahnida

Atirgullar otadi xandon.

Hayot:

Quvonaman, u bilan birga

Olayapman havodan nafas.

Uning böyu bastiga boqib,

Hatto gullar qiladi havas.

Dugonajon, baxtliman juda,

U hayotda borligi uçun.

Taqdirimdan roziman işqning

Dilginamga yorligi uçun.

Oydin:

Pinhon sevib, pinhon örtaniş

Yaraşiqli bizlarga, dugon.

Yuz-közdagi hayo pardasi

Yaraşiqli qizlarga, dugon.

Sevgi bizga momomerosdir,

Asra uni, gardni qöndirma.

Yonginangda bölmasa ham u,

Sevgi ötin heç ham söndirma.

Hayot:

Dugonajon, sirimni aytsam,

Öylovdimki, osmon yorilar.

Qavat-qavat turgan olamlar

Bir-biriga çunon qorilar.

Biram yengil böldim, dugonjon,

Yaxşiyamki borsan baxtimga.

Yonginamda bölmaganingda,

Ayt-çi, könglim oçardim kimga?

Oydin:

Aslida-çi, diling osmondir,

Senga nasib sevgining husni.

Bir umrga avayla, dugon,

Yuragingga mehmon şu hisni.

Havaslanib yulduzlar senga

Boqar kökdan suqlanib, körgin.

Bahoriston boğida, dugon,

Kuylab, öynab, quvonib yurgin.

Hayot:

Gul umrimning körkam faslida

Jaranglaydi yoşlik bayoti.

Qalbginamning kengliklarida

Çiqaradi orzu qanotin.

Şu musaffo kengliklar aro,

Uçsam deyman sevgimni quçib.

Bir kun, dugon, işon, albatta,

Diydor quşim keladi uçib.

Oydin:

Hayotiston bağrida yayrab,

Böy çözmoqda quvonç gullari.

Sirlaşmoqda yulduzlar, körgin,

Köz yumolmay uzun tunlari.

Biz tomonga kelar Nodira,

Huv, moziyning yölidan qaytib.

Yurtim bugun yölga çiqqandir

Kelajakning qölidan tutib.

Hayot:

Obodiston bağrida mamnun

Erkalanib hayot ulğayar.

Vujudimiz zarralarida

Jurʼat, ğayrat, qudrat uyğonar.

Yurt jamoli közni olguday,

Huşginamdan ayirmoq istar.

Quyoş qalbim ufqlarida

Sarxuş bölib yonboşlab yotar.

Oydin:

Qalbing – oftob, qalbing– osmondir,

Osmoningni asra, dugonjon.

Boşqalarga oçmagin siring,

Dillar emas oçildasturxon.

Tölib-toshib ketganda içing,

Şeʼrlar öqi, kitoblar öqi.

Sen siringni şunday asraki,

Tegolmasin ğiybatlar öqi.

Hayot:

Dugonajon, vasl suviga

Taşna juda dilginam, qaqroq.

Işonaman, albatta bir kun

Köz oçadi diydor – qizğaldoq.

Oppoq yomğir yoğmoqda, mayin,

Ipakdayin, silab boşimni.

Qutlamoqda köklam jilmayib,

Ön sakkizga kirgan yoşimni.

Oygul Ubaydulla qizi

1962-yilda tuğilgan. Toşkent davlat universiteti

(hozirgi ÖzMU)ning

jurnalistika fakultetida tahsil olgan.

“Şohsuvor”, “Yolğizlik guli” şeʼriy kitoblari naşrdan çiqqan.

“Yoşlik” jurnaliga obuna böling · indeks 822

Obuna haqida

Izohlar

Hozirça izoh yöq. Birinçi bölib fikringizni yozing.

Siz nima deysiz?

Izoh tahririyat körib çiqqaç, eʼlon qilinadi.

Şu ruknda köp öqilganlar

Barçasi (325)

Ayol

Yigitlar maktubin bitganda qondan,
Kelinlar firoqdan çekkanda yohu,
Uning ham panohi qaytmadi jangdan,
Ön töqqiz yoşida beva qoldi u.