305 marta körilgan

Yöq vafodan özga matlabim…

Yöq vafodan özga matlabim...

HAQ YÖLI

 

Işonsangiz böladi menga!

Muhabbatga işongan kabi.

Sirdoşim yöq Xudodan boşqa,

Yöq vafodan özga matlabim.

 

Işonsangiz böladi menga!

El koriga yarayman har on,

Işq köyida sarson yuragim

Haq yölidan borgay begumon.

 

Işonsangiz böladi menga!

Döstlarimga döstdirman asil,

Duşmanimga qilmasman parvo,

Ezgulikka eşman muttasil!

 

Işonsangiz böladi menga!

Jondan keçgum, iymondan emas,

Faqat öta qatʼiydir feʼlim,

Undan keça olmasligim rost,

Axir menga bu – ota meros!

AYLADI

Nogahon paydoyi işq ojiz dilim rom ayladi,

Orzu sarkaş xayolim besaranjom ayladi.

 

Osmondan uzdiyu oliy umidin hislarim,

Vahki yer ostin saodatmand ehrom ayladi.

 

Benavolar bazmida, afsuski, makkor yor,

Rost deb yolğonini ehsonu inʼom ayladi.

 

Dil qanoat eşigida toatu taqvodadir,

Işq naylayki mani oşiqi badnom ayladi.

 

Çin vafo mulkida mehrin soçmasin Xurşida ming,

Bevafo begonani Şirinu Zuhrom ayladi.

 

 

SÖROĞLAB

Bordim izingni, yorim, söroğlab,

Çiqdi hiloling könglimni doğlab.

 

Naylayki, mohing ersa panohing,

Raşki gunohim yondi çaroğlab.

 

Jabru sitamlar solğay alamlar –

Çaşmimda namlar – hajring quçoğlab…

 

Ayb etma hargiz, men gungu ojiz –

Dil senda yolğiz, qöyding-ku boğlab.

 

Sevgi muqaddas, asra uni, bas,

His sönsa kelmas, ketgay yiroğlab.

 

Ötdir dudoğing, kutdim, qaroğim –

Muştoqi rohing, ketma firoğlab.

 

* * *

Osonlikça gar közing qiysa,

Muhabbatim, sadoqatimni,

Zorim bor-u, zarra yöq zörim,

Kutarman jim nadomatingni…

 

Taşlagayman arqonni uzun,

Tişlagayman dudoqlarimni,

Mayli, qoldir bejavob, beun,

Yurakdagi söroqlarimni…

 

Behad gözal, musaffo hislar

Toğdan baland ğurur poyida…

Esingdami, öşanda göyo

Men – oftob, sen-çi oy eding…

 

Ming savolning javobi mubham,

Ming oh dilni örtar gohi-goh.

Köksimdagi taftli joyingga

Yaqin etmas heç kimni Alloh.

 

Şunday oliy martabangdan gar

Voz keçolsang, ögirsang yuzni,

Men ham könsam, köniksam oxir,

Keçirgaymi muhabbat bizni?

 

O muhabbat, keçirgin bizni!

 

* * *

Yorim, seni soğindim, degin,

Sensiz holim zabundir, degin,

Sitamlaring ötdi-ku jondan,

Gul boğimda ğam undi, degin.

 

Sensiz hayot, işq nadir, deb ayt,

Hajring yomon qiynadi, deb ayt,

Söyla nolib köngling zorini,

Sevgi – umrim ziynati, deb ayt.

 

Arazlarni quvsin sözlaring,

Dil ğuborin yuvsin sözlaring,

Mehr, işonç, qadrdan gapir,

Quvonçlarga tölsin közlarim.

 

Muhabbatga burkansin olam,

Jilolansin, turlansin olam.

Köksimizga baxt nişonini

Taqib qöyib, nurlansin olam!

 

Yorim, juda soğindim, deb ayt!

QUŞ

Hayotimga bahor, ruhimga mador,

Bayotimga şaror olib kelgan Quş!

Xonişlaring sehri oqşomu sahar

Bedor yuragimni ayladi sarxuş!..

 

Yusuf jamolini orzulagan dil

Zulayho xobini aylardi xayol,

Qaysning ahvolidan xaroba köngil

Işqsizlik daştini etardi işğol…

 

Bahoriy gullarin isin qizğonib,

Qalbim torlarini sozlolmagan işq,

Bayotimda sevinç sözidan tonib,

Baxtning sarharfini yozolmagan işq –

 

Semurğ qanotida sirli maktubin

Hazin dil boğimga eltibdi, nahot?

Oyning ön beşini tiyra aylabon,

Ön beşin munavvar etibdi, nahot?!

 

Toleimga behişt, qalbimga soğinç,

Dil lavhimga sevinç inʼom etgan quş!

Dilingda maʼsum bir ixtiyor, ilinj –

Dardim olib, özing tortdingmi xomuş,

 

Bayotimga hayot inʼom etgan quş!?..

 

 

* * *

Har lahza, har soat, har kun, har keça

Men seni soğinib, eslayveraman!..

Ohlaring yetmaydi Uzumzorgaça,

Men ham faryodimni asrayveraman!..

 

Har lahza, har soat xayol ummoni

Girdobida jismim aylar çarxpalak…

Bunça olov-ötsan, köngil armoni,

Bunça serbulutsan, berahm falak?

 

Har lahza, har soat soğinç daftarim

Isming köz-köz qilib dilim yondirar,

Boqsam samolarga Seni axtarib,

Yulduzlar yoğdusi közim tindirar.

 

Bir lahza, bir soat, bir kun, bir keça

Meni eslar bölsang, soğinar bölsang,

Roziman, hajringda örtansam qança,

Baxtliman, ismingni takrorlab ölsam!..

 

ÖTINÇ

Şu muborak kunlar hurmati,

His et dilim ming ohlarini.

Kökdan yoğsin muruvvat, şafqat,

Keçirsin Haq gunohlarimni.

 

Umring tilab ötay toabad,

Mehrim tutib yoritay yöling.

Ezgulikning boği, azizim,

Qara, qanday sokin va sölim!

 

Sözlaringda sobit turolsang,

Xavotirlar yengmas yurakni.

Obod aylab bu ğarib dilni,

Haqdan söra oliy tilakni.

 

Malomatning oğirdir zarbi,

Yaqin qilgay oxir zamonni…

Nasib etsa, bas, sönggi damda

Yoruğ yuz-la topşirmoq jonni!

 

 

* * *

Kutmagansan…

Kutmagan qalbing –

Yutmagansan hijron ğamini…

Qizğonar bu dunyo neʼmatin,

Bitirolmas hamon kamini…

 

Ketolmadim tonib bu yöldan,

Yetolmadim quvlab hislarni.

Umid-la köz tikib mastona,

Beraverdim boy Yulduzlarni…

 

Maqsadini sir tutar Samo,

Qovoğini oçmaydi Zamin,

Kimga husnin köz-közlaydi Oy,

Qayga atrin soçar Nastarin?

 

Mayli, jim ket…

Mayli, ketay jim –

Magar Işq deb bözlamas diling…

Mayliga, öz manzilingga yet,

Boşqa bölsa tanlagan yöling…

 

Xurşida

 1967-yili Andijon viloyatida tuğilgan.

Toşkent davlat pedagogika universitetining badiiy grafika fakultetini tamomlagan. “Aldamçi tonglar”, “Siğmagay jismim jahonga”, “Izhor”, “Tajalli” singari kitoblari naşr qilingan.

“Yoşlik” jurnaliga obuna böling · indeks 822

Obuna haqida

Izohlar (1)

  1. Örolboy QOBIL, Qamaşi.

    Xurşidaning şeʼrlarini öqib yoşlik çoğlarimga qaytgandek böldim. Nasib bölsa, singlimiz adabiyotimizda özining örnini albatta topadi. Men bunga işonaman!

Siz nima deysiz?

Izoh tahririyat körib çiqqaç, eʼlon qilinadi.

Şu ruknda köp öqilganlar

Barçasi (325)

Ayol

Yigitlar maktubin bitganda qondan,
Kelinlar firoqdan çekkanda yohu,
Uning ham panohi qaytmadi jangdan,
Ön töqqiz yoşida beva qoldi u.