* * *
Layli, kel suhbat etaylik işq uza,
Yiğlasam ayb etma gar köngling buza.
Közlarim aşki ila tun qöynini,
Har keça töldirdi bir-bir yulduza.
Sen ölub mangu topişding Qays ila,
Lek meni davron ayurdi jon uza.
Eltingiz emdi habibim oldiğa,
Ustuxonim itlariğa yeguza.
Sörsa ul: “Qandoğ edi miskin?”, deya,
Aytingiz: “Yumdi qaboğin feruza”.
Ketdi olamdin nihon qalbin olib,
Bölmagay emdi oni heç tirguza.
Ruhi ğamda qolmasin Şoiraning,
Nolasin mastur etingiz mahfuza.
* * *
Anglagunçam ötdi umrim har kalom otingni, Işq,
Bilmagay olam hamonki javhari zotingni, Işq.
Ötdi ul Maşrab Minodin akka yangliğ hakkalab,
Dorğaça to köksi çoki körmadi bodingni, Işq.
Yer ila kökka qadar borliq faqat izmingdadir,
Ön sakiz ming olam aylar har zamon yodingni, Işq.
Tanni tufroğdin yaratding, dilni gul atvoridan.
Bilmadim, nedan yaratding ruhi ozodingni, Işq.
Şoira hamdu sanolar aylagay Mahşargaça,
Şod etursan jovidonda bori noşodingni, Işq.
* * *
Nega işonmaysan kulgularimga,
Yoningda batamom baxtliman axir.
Faqat quvonç sizar bu közlarimda,
Köz yoş dema, tan olmayman baribir.
Qara, kulayapti kipriklarim ham,
Oyning şuʼlasidan marvarid taqqan.
Toşlarni öldirar bağriga bosib,
Kulguçimdan tuşib çopib ketgan ğam.
Xandalarim quçib qönğiroqgullar,
Jaranglayveradi dunyoni tutib.
Işonadi mening kulgimga ular,
Baxtning neligini bilmasdan turib.
Titrab ketar bir boğ mevasin tökib.
Hasratda sarğaya boşlar bebaxtlar.
Men kulsam, xazonlab jilmayar mayus
Bolalari taşlab ketgan daraxtlar.
* * *
Közlaring
keladi ismingdan oldin –
Xayolim soçilib ketadi.
Böying şamollardan oldin keladi –
Vujudim iymanib ketadi.
Oyning yoruğidan oldin
xayoling
Yoritib yuborar oqşom qöynini.
Mening bedor diydalarimda
raqs etadi
yulduzdan oldin
Işq yolqinlari…
* * *
Bir quş uyqusidek hayotim aro
kapalakdek qanot yozding sen
Musiçadek titrandim
tong-la
tökildim…
olovrang edimi közing
Bilmadim…
Olovrang hislarimmidi?!
Yoding ila aralaş yoğar
Taniş yomğirlar…
Namçil yer hididek qönar
iforing
Balki sönggi nafaslarimga…
Mangu nafassizlik hayoti sari
Yöllar qöşiladi
qadamlarimga.
Bir quş uyqusidek hayotim aro
Kapalakdek qanot yozding sen…
* * *
Olmazorlar mevaga kirdi,
Kun qöynida boğlarning körki.
Nigohimni barglarga ulab
Raqs etadi şamollar erkin.
Şuʼlalanar moviy samovot,
Oq parqular ilib boşiga.
Injulangan saharlar aro
Quşçalarni çorlar qoşiga.
Jaranglatib şafaq tanburin
Ohanglarda oqarar osmon.
Nağmalardan sarmast uyğondim
Quyoş ohis möralagan on.
Maysalardan qizğonib içdim,
Gul labida qalqisa şabnam.
Havolangan ruhimda sindi
Tun bağridan bedor çiqqan ğam.
Unutaman, yoniq hasratlar
Boşpanasiz qoladi endi.
Qarluğoçlar yuragim aro
Bolasiga yemak taşindi.
Olmazorlar mevaga kirdi,
Kökka sapçir yoşargan könglim.
Qumrilarning nolon soziga
Sassiz kunlarimni ilindim…
Şoira ŞAMS
1978-yili tuğilgan. Urganç davlat universitetining özbek filologiyasi fakultetida tahsil olgan.
“Orzular qoyasi”, “Javrikim jondan ötar” şeʼriy töplamlari çop etilgan.
“Yoşlik” jurnaliga obuna böling · indeks 822
Obuna haqida