Siçqonning bolasiga nasihati
– Men seni boqolmayman,
Özing yaşa kemirib.
Lek nafsingni ozroq tiy,
Ketma unça semirib.
Oqibat qorning şişib,
Siğmay qolsang teşikka.
Yem bölasan, qolasan,
Uying kuygur muşukka!
K e t m o n
– Men qadrimni topganman,
Özbeklar ölkasida.
Çunki olib yurişar
Hamişa yelkasida.
Mehr-la yer çopaman,
Tuşsam qadoq qöllarga.
Dehqon zahmati ila
Hayot kirar çöllarga.
Ammo bir kam dunyoda
Yurak nedir tusaydi:
Qabarmagan qöllar ham
Meni bir bor tutsaydi!
Itning bolasiga nasihati
– Bolajonim, kundan-kun
Erka bölib boryapsan.
Senga tuşunmay qoldim,
Kimdan örnak olyapsan?
Bu odatni taşlagin,
Sen şu bugundan buyon.
It bölsang xonadonga –
Keltirma aslo ziyon.
Yoki or qilyapsanmi
Uyni qörib turişga?
Odamlar it saqlamas,
Faqat hurib turişga.
Şuning uçun Qoravoy,
Erkalikni yiğiştir.
Bilsang, uy qorovullik –
Bizga oid yumuşdir.
Xizmating evaziga,
Halol yesang oşingni.
Biqiningga tepmasdan,
Silab qöyar boşingni!
D e r a z a
– Endi aytmasam bölmas,
Oşib ketdi hasratim.
Hanuzgaça şu sözni
Hiqildoqda asradim.
Oşnaginam deyinmi,
Yoki deymi birodar?!
Siz köçada tepgan töp –
Yuragim zirqiratar.
Bitta iltimosim bor,
Nasihat, deb öylamang.
Muddaoyim şu faqat
Yölda koptok öynamang!
Unasangiz böldi, bas,
Boşqa heç söz demasman.
Keçirasiz… men raqib –
Darvozasi emasman!
Mixning bolğaga
yozgani
– Men seni döst deb yursam,
Nomard ekansan bolğa!
Boşimdan uraverib,
Keltirding qanday holga?
Umidlarim köp edi,
Barini tökib ketding.
Mador böliş örniga,
Belimni bukib ketding.
Öylab körsam, vazifang
Birgina “töq-töq“ ekan.
Döstman, deganing bilan
Oqibating yöq ekan.
Endi mening hayotim
Barbod bölgani tayin.
Şu holdan kelib çiqib,
Senga bir söz aytayin.
Nasihatmas, bu – niyat:
Doim işi olğa böl!
Har zarbda ham döst boşin
Öpib qaytgan bolğa böl.
Xörozning
çuvalçangga
yozgani
– Mening arzimni eşit,
Göng titişga yöq mazam.
Yer çopilgan kezlarda
Çiqib qolasan baʼzan.
Boşqa vaqtlar çiqmaysan
Sira yerning yuziga.
Loy keçamiz kunma-kun,
Rahming kelsin-da bizga.
Jöjalar nima yeydi,
Köklam ham keldi sovuq?!
– Ota bölsang oziq top! –
Deb janjal qilar tovuq.
Men nima ham qilayin,
Heç iş kelmas qölimdan.
Muhimi, asraş kerak
Jöjalarni ölimdan!
Egam bölmiş faqirning
Tugaganmiş doni ham.
Özi kasalxonada,
Emişmi-yey “qoni kam”?..
Xullas, şunaqa gaplar,
Kayfiyatim yöq biroz.
Seni soğinib, xatni
Yerga kömguvçi – xöroz.
“Yoşlik” jurnaliga obuna böling · indeks 822
Obuna haqida