687 marta körilgan

Orif Töxtaş: Men qadrimni topganman, Özbeklar ölkasida…

Orif Töxtaş

Siçqonning bolasiga nasihati

 

– Men seni boqolmayman,

Özing yaşa kemirib.

Lek nafsingni ozroq tiy,

Ketma unça semirib.

 

Oqibat qorning şişib,

Siğmay qolsang teşikka.

Yem bölasan, qolasan,

Uying kuygur muşukka!

 

 

 

K  e  t  m  o  n

 

– Men qadrimni topganman,

Özbeklar ölkasida.

Çunki olib yurişar

Hamişa yelkasida.

 

Mehr-la  yer çopaman,

Tuşsam qadoq qöllarga.

Dehqon zahmati ila

Hayot kirar çöllarga.

 

Ammo bir kam dunyoda

Yurak nedir tusaydi:

Qabarmagan qöllar ham

Meni bir bor tutsaydi!              

Itning bolasiga nasihati

 

– Bolajonim, kundan-kun

Erka bölib boryapsan.

Senga tuşunmay qoldim,

Kimdan örnak olyapsan?

 

Bu odatni taşlagin,

Sen şu bugundan buyon.

It bölsang xonadonga –

Keltirma aslo ziyon.

 

Yoki or qilyapsanmi

Uyni qörib turişga?

Odamlar it saqlamas,

Faqat hurib turişga.

 

Şuning uçun Qoravoy,

Erkalikni yiğiştir.

Bilsang, uy qorovullik –

Bizga oid yumuşdir.

 

Xizmating evaziga,

Halol yesang oşingni.

Biqiningga tepmasdan,

Silab qöyar boşingni!

 

 

 

D e r a z a

 

– Endi aytmasam bölmas,

Oşib ketdi hasratim.

Hanuzgaça şu sözni

Hiqildoqda asradim.

 

Oşnaginam deyinmi,

Yoki deymi birodar?!

Siz köçada tepgan töp –

Yuragim zirqiratar.

 

Bitta iltimosim bor,

Nasihat, deb öylamang.

Muddaoyim şu faqat

Yölda koptok öynamang!

 

Unasangiz böldi, bas,

Boşqa heç söz demasman.

Keçirasiz… men raqib –

Darvozasi emasman!                                                                                

 

 

Mixning  bolğaga 

yozgani

 

– Men seni döst deb yursam,

Nomard ekansan bolğa!

Boşimdan uraverib,

Keltirding qanday holga?

 

Umidlarim köp edi,

Barini tökib ketding.

Mador böliş örniga,

Belimni bukib ketding.

 

Öylab körsam, vazifang

Birgina “töq-töq“ ekan.

Döstman, deganing bilan

Oqibating yöq ekan.

                                                               

Endi mening hayotim

Barbod bölgani tayin.

Şu holdan kelib çiqib,

Senga bir söz aytayin.

                                               

Nasihatmas, bu – niyat:

Doim işi olğa böl!

Har zarbda ham döst boşin

Öpib qaytgan bolğa böl.

                                                               

Xörozning

çuvalçangga 

yozgani

 

                                                               

– Mening arzimni eşit,

Göng titişga yöq mazam.

Yer çopilgan kezlarda

Çiqib qolasan baʼzan.

 

Boşqa vaqtlar çiqmaysan

Sira yerning yuziga.

Loy keçamiz kunma-kun,

Rahming kelsin-da bizga.

 

Jöjalar nima yeydi,

Köklam ham keldi sovuq?!

– Ota bölsang oziq top! –

Deb janjal qilar tovuq.

 

Men nima ham qilayin,

Heç iş kelmas qölimdan.

Muhimi, asraş kerak

Jöjalarni ölimdan!

 

Egam bölmiş faqirning

Tugaganmiş doni  ham.

Özi kasalxonada,

Emişmi-yey “qoni kam”?..

                                                               

Xullas, şunaqa gaplar,

Kayfiyatim yöq biroz.

Seni soğinib, xatni

Yerga kömguvçi – xöroz.

“Yoşlik” jurnaliga obuna böling · indeks 822

Obuna haqida

Izohlar

Hozirça izoh yöq. Birinçi bölib fikringizni yozing.

Siz nima deysiz?

Izoh tahririyat körib çiqqaç, eʼlon qilinadi.

Şu ruknda köp öqilganlar

Barçasi (325)

Ayol

Yigitlar maktubin bitganda qondan,
Kelinlar firoqdan çekkanda yohu,
Uning ham panohi qaytmadi jangdan,
Ön töqqiz yoşida beva qoldi u.