YURT MADHI
Yurtimizdan aylanay,
Tarixiga şaylanay:
Toşkent asli boş şahar,
Bağri nur-quyoş şahar.
Sirdaryo – Gulistonim,
Jizzax – boğu böstonim,
Maydonlarda mard kelgan,
Qaşqadaryo, Surxonim.
Samarqanddan aytaymi,
Yer yuzining sayqali,
Ğurur qöşar köksiga
Temur bobom haykali.
Ilm uyi Buxoro,
Har toşi hikmat, maʼno,
Xorazmning savlatu
Sanʼatiga tasanno.
Qoşi qora, qalbi oq,
Qadrdon qoraqalpoq.
Navoiy nomin olib
Oltin berar bu tuproq.
Farğona-yu Andijon,
Namangan – şohi gulim,
Nomin tilga olsang bas,
Oçilar bahru diling.
Nomi dilga darmonim
Uluğ Özbekistonim.
BAXŞI BOLA
Özbek öğli bölaman,
Kiçik bekman, töraman.
Elim aytgan ölanga
Jör bölaman, jöraman.
Orzudan qanotim bor,
Dil töla bayotim bor.
Elimdan aytar bölsam,
Tilimda novvotim bor.
Bağri quyoş, oy bu el,
Yaxşilikka boy bu el.
Kafti oçil dasturxon,
Saxiy, hotamtoy bu el.
Qalbi qaynar xumçaday,
Zavqi qaynab tinmagay,
Atoyi Xudo, deya
Mehmonlarin siylagay.
Niyatlari pok-asl,
Içda yöq kir-qorasi.
Uning jondan suygani
Dalasiyu bolasi.
Tökib halol terini,
Yaşnatgan yurt-yerini.
Halol topib yedirib
Östirar qiz-öğlini.
Şu el manim, agarda
Barin yozsam daftarga,
Quvonçdan qanot qoqib
Uçadi u kaptarday.
Özbek öğli bölaman,
Kiçik bekman, töraman.
SIÇQONNING ŞIKOYATI
“Siçqon siğmas iniga
Ğalvir boğlar dumiga”.
Xafa bölib ketdim-da,
Buni eşitib juda.
Mazax qilib kulmang, hay!
Kiçik körib jussamni.
Xuddi şohlar qasriday,
Keng uy-joyim bor mani.
Işonmasa kim bunga,
Mayli, kelib qarasin.
Siğdirganman uyimga,
Bir omborning ğallasin.
BOTINKANING ŞIKOYATI
Tepib ötar albatta,
Yerda yotgan har toşni.
Tergaydigan kişi yöq,
Bu betamiz, beboşni.
Oğzim oçilib qolsa,
Tuzatişga chopadi.
Axir usta ungamas,
Mixni menga qoqadi.
XIRMON
Buğdoy ekdi Ketmonboy,
Suğordi, öğit berdi.
Pişib yetilgaç uni
Öroqboy örib berdi.
Xaskaş töpladi barin,
Xöp ham böldi haydalib.
Öroqda yöq… Panşaxa
Hozir böldi qaydandir.
Oğrimagan-da beli
U oç-yupun qolgurning!
Şunça xirmonni kelib
Zumda yelga sovurdi.
QÖLNING TILGA DEGANI
Menikiday mehnatdan
Qaqşamas, yöq suyaging.
Javraysan, öz holiga
Qöymay jağu iyakni.
Gap-söz bölsa qop-qopu,
Işga kelsa, tormoz-da.
Bajarasan har işni
Faqatgina oğizda.
URUŞQOQ BOLAGA
Hoy bola,
Uruş qilma.
Qöllaringni
Muşt qilma.
Bir-ikkisin
Urasan,
Söng-çi, söng
Ne qilasan?
Uçinçisi
Tuşirar,
Tumşuğingni
Şişirar.
Iş tut
Aqlu huş bilan.
Yaşaş qiyin
Muşt bilan.
Dilşod RAJAB – Şofirkon tumanida tuğilgan. Nizomiy nomidagi TDPU filologiya fakultetini tamomlagan. “Otamning boği”, “Daryo köngil”, “Jilvon öğloni”, “Alifbo”, “Sanoq”, “Sukut sarhadi”, “Poyezdning bolasi” kabi şeʼriy va nasriy kitoblar muallifi. Özbekiston Yozuvçilar uyuşmasi aʼzosi.
“Yoşlik” jurnaliga obuna böling · indeks 822
Obuna haqida