Qöllaring
Gözallikka tobedir köngil,
Bu mağlublik ersa-da köngan.
Öylaşimça, şu boisdan ham
Kapalaklar gullarga qöngan.
Nozik bilib Naqqoşning didin,
Unga öqib tahsin-tasanno.
Samolarda qoldirmay izin,
Raqs tuşib aylar tamanno.
Muşk bilibmi iforlaringni,
Yo öylabmi gulzormi deb bul,
Kelib qöndi kapalak sekin,
Ikki qöling – bir juft atirgul.
Surat qilsam bölur şoh asar,
Çizdim…çizdim, tağin öçirdim.
Rassommasman, afsus, u qadar,
Şu boisdan sözga köçirdim.
Bu hol meni etgandi maftun,
Közlarimga şodlik dönardi.
Gözallikni sevgani uçun
Kapalaklar gulga qönardi.
Şu turişda bor gözallik jam,
Buni çizmoq Naqqoşga xosdir.
Asli gözal bir juft qöling ham
Kapalak va gullarga mosdir.
Lek kun tunga bölgandek mahtal,
Qoraga oq azaliy raqib.
Soçlarimni körganing mahal,
Oq bilaklar aylaydi taʼqib.
Gul xayolin etgandek halak,
Nozik kelib qönadi qoim.
Ikki qöling – bir juft kapalak,
Soçlarimda öynaydi doim.
Izhor
Şeʼrlarim borliği ğaribdir, balki,
Mening söz boyligim Sendan iborat.
Sening örin olgan qasring gözalki,
Qalbimda qurilgan eng zör imorat.
Husning nigohimni nurga beladi,
Devona ayladi işqqa yorligim.
Meni ikki dunyo baxtli qiladi
Sening luğatingda ismim borligi.
Gina
Izdan çiqib borar hayot tobora,
Uzilgan çiziqlar ulanmay ketdi.
Yölimdan sinovlar çiqdi ming bora,
Yillarimning xuni tölanmay ketdi.
Sabrni sinamoq bölar ötgan dam,
Hayotni öziday çizolmas qalam,
Ezgu orzular-çun taşlangan qadam,
Oliy maqsad tomon önglanmay ketdi.
Ruhimdan isyonni kötardim-da dast,
Örgandim ğamdan ham bölmoqlikni mast,
Rozi bölmasam gar, taqdir olar qasd,
Nahot, iltijolar tinglanmay ketdi.
Qiynadim yurakni, ezildi bağir,
Har tong közim oçib körganim jabr,
Şunda ham çiroyli qilgandim sabr,
Axiyri közlarim munglanmay ketdi.
Saodat tonglari otgaydir hali,
Bizning ham jilmaymoq kelgaydir gali,
Xudoga ayondir qança qolgani,
Hukmning ijrosi qöllanmay ketdi…
Dengizni sevasan…
Sen dengizni sevasan, hayhot,
Xayolingda alvon yelkanlar.
Ertakçidek tuyilar senga
Dengizlarni körib kelganlar.
Men mavjlari ulkan dengizman,
Boşim Senda, poyonim hadsiz.
Sensiz men eng maşhur yolğizman,
Soğinçlari çeksiz, sarhadsiz.
Telbalardek çayqalar ruhim,
Sen bir suluv, men bir töpori.
Marvaridlar tutaman senga,
Agar kelsang köksimni yorib.
Sen dengizni sevasan, tamom,
Bu his gözal, bu his köp yaxşi.
Orzu nedir bilarmi avom,
Tuşunmaydi baxtimga qarşi…
Nigohlaring savolga töla,
Orzularga qöşilar ğayrat.
Muştoqliging bilan bir yöla
Soğinçlaring keltirar hayrat.
Tuyğular betutqiç, beega,
Dunyolar tor keladir hisga.
Dengiz öyi qayerdan kelgan,
Daryolarni körmagan qizga?
Sen dengizni körmoqçisan, bas,
Haqiqatga aylanar tuşlar.
Kelmoqdasan, daraklaringni
Yetkazmoqda çağalayquşlar.
Osmonlarga tutaş bölsam ham,
O, işqimning böyidan pastman.
Yöllaringga muştoqman, lekin
Taşrifingga tayyor emasman!
Sen dengizni sevasan, men-çi?
Men dengizga aylanaman, kel!
Yaqin qolding, ortar sevinçim,
Iforingni keltirmoqda yel.
Tuşlaringni kezinasan keng,
Tun. Jimgina orom olasan.
Tong. Dengizga aylanaman, sen
Ummonlarni sevib qolasan!
Men soçilib ketaman tamom!
Niyatullo Elbek öğli
1994-yili tuğilgan. Özbekiston davlat san’at va madaniyat institutining Kino televideniye va radio sanʼati fakultetini tamomlagan. Respublika yoş ijodkorlarining Zomin seminari iştirokçisi (2019). “Könglimdagilar” nomli kitobi çop etilgan.
2023/5
“Yoşlik” jurnaliga obuna böling · indeks 822
Obuna haqida