49 marta körilgan

Işqqa zor bölganlar qaçon siylanar?..

Sirojiddin Rauf

Söroq

Baxtlimisan?

Dunyoda borsan,

Voh, borliging suvdagi izday.

Öz-özingga tikilgan dorsan,

Yaşolmaysan özingdan bezmay.

Baxtlimisan?

Yulqinadi kun,

Omonat oy va yana yillar.

Bölarmikan bu vaqt bus-butun,

Bir möjiza kutasan yillab.

Baxtlimisan?

Nafs qurğur şullik,

Qalb qoniga qilmas qanoat.

Gar feʼlingga yot erur qullik,

Bebaqoda umring talofat.

Baxtlimisan?

Sadolar tözğir,

Vujud işqqa bölmadi maqom –

Firoq azob, zulmda özğir,

Intihosiz ajab intiqom.

Baxtlimisan?

To Mahşar qadar,

Mangu söroq beradi jarang.

Munğayasan, yolğiz darbadar,

Sim-simillar kemtik qovurğang!..

* * *

Entikib turibman azmingga,

Besar gumonlarni haydayman.

Şu lahza, balki, men nazdingda

Nolasi noayon naydayman.

Vaqtning isrofiga berma yöl,

Behuda ötmasin daqiqam.

Tarahhum körgaz va uzat qöl,

Munisam, lablari aqiqam.

Ayovsiz muzlatar firoqlar,

Mahtalman nafasing-taftingga.

Javob ol, qiynasa söroqlar,

Yurakni taşlayman kaftingga!..

* * *

Mening toqatim toq, sening sabring toğ,

Hijron tamuğida vujud qiynalar.

Çimrangan qoşlaring beşafqat yaroğ,

Paykonlar zahmidan qondir siynalar.

Quyunday çirpirar bir ötliğ söroğ:

Işqqa zor bölganlar qaçon siylanar?

Oşiq iztirobi bölgaymi adoğ,

Bol istab, tamşanib lablar iylanar.

Taqdir qismatimni beomon çiylar,

Közingdan rang olgan xayollar moviy,

Soçingdek çuvalib boradi öylar.

Visolsiz işq haqda bir zamon roviy

Qöşiqmi, dostonmi – bir narsa kuylar,

Betiyiq şavqimni atab samoviy!..

* * *

Hali tong otmadi, yöq, biror marta,

Ammo minglab tunning soçi oqardi.

Bugun keça uçun ertadir, erta!..

Umidvor işq şivirlab baqirdi.

Hislarni tiymoqqa yetmaydi kuçim –

Daryo bölolmagan közlarim namdir.

Muhabbat qasriga şoh bölmoq uçun,

Bu ğussa, bu sitam, bu alam kamdir.

Oh, barin bilaman – şu qismat nasib,

Taqdiri azaldan bölmasman xafa,

Garçi özga baxtga edim munosib.

Qayda, axir, oyoq yetkunçalik yöl,

Yukunib borganda eng sönggi dafʼa

Boşimni silaşga arzigulik qöl?!

Fuqaro

Gohida sarafroz, gohida diltang,

Şu kelim-ketimli olamlar aro –

Nomimni sayyoh deng yo yölçi atang,

Men bir fuqaro!..

Yulduzni benarvon urgan damlarim

Tunning jamoli ham bölmadi qaro,

Yaraqlab körindi köp-u kamlarim,

Men bir fuqaro…

Soçlari şalola baxtim yonimda,

Keçgan har daqiqa, voh, motamsaro –

Ayriliq jonimda, jöşgan qonimda,

Men bir fuqaro…

Bahorga töymasman, yoz ila ayoz,

Nainki tökin kuz – bari diloro.

Istag-u tilaklar bir quloç bayoz,

Men bir fuqaro…

Arzimas umrga bunça dabdaba,

Jonbaxş bazmlardan nedir muddao?

Közlarni kör qilar mansab, martaba,

Men bir fuqaro…

Xamirday köpçigan amallarimiz

Qismat bitigiga bergaymi oro?

Oqibat, tuproqmiz – faqir barimiz…

Bizlar fuqaro!

Afsus, daʼvatimning tözğir patlari,

Taniş-u notaniş qilar iddao.

Ey kibr elining azamatlari,

Menman fuqaro!..

Öşa

Ha, unda isteʼdod vahşati,

Ustozlardan olib andoza

Şeʼr töqiydi ança öxşatib,

Yozganlari darrov ovoza.

Iblis kabi juda takabbur –

Fazilatdek yopişgan illat.

Bermoq nima, öylamas bir qur,

Olganini qiladi minnat.

Mirlamaydi teng-u töşini,

Gap-sözida piçing va zarda.

Böyinsalar göyo qöşini,

Öziyam kamida sarkarda.

Birda mayni çilimga ulab,

Olqişlaydi harom-harişni.

Bir qarasang, qip-qizil mulla,

Titratadi daʼvosi Arşni.

Bola emas, aniq, bu balo,

Kundan kunga borar kattarib.

Fisq-u fasod şeʼriga qalov,

Ezgulikni yurmas axtarib.          

Keça özin avliyo desa,

Kulgan edik: yoş-da, erka deb.

Bugun yana nomaʼqul yesa,

Qilmişlari bölmas erta zeb.

Nasihatlar kor qilsa qani? –

Qoş qöyilmas, faqat köz çiqar,

Taşlanganday bebaho yombi

Kir öraga yoxud balçiqqa.

Dunyoning işida istehzo:

Sira aql bölolmas banda

Öz-öziga berguvçi baho,

Şaytonning izmida yurganga!

Iştiboh

Lahzalar dur bölsin deb,

Elanmadik ellik yil.

Elak elab nonlar yeb,

Elanmadik ellik yil,

– Aro yölda şu bizmi?

Aziz tutib huzurni,

Omonatni bilmadik.

Endi aytib uzrni,

Kökayda kuygay hadik,

– Nahot, taqdirning izmi?

Afsus, köçgan böyoği,

Umid – ellikka ellik.

Nima bölar bu yoği?!.

Qismat qilsa gar ellik,

– Böyab ulguramizmi?..

Bulbul nidosi

Oşiqman, duoyi joningdadirman,

Beqaror, jonsarak yoningdadirman.

Lekin sen ğunçasan, oçilmaysan heç,

Iforlar taratib, soçilmaysan heç.

Balki, men behuda örtanadirman,

Ayon et, men sendan örganadirman.

Karam qil, közimning yoşini sizdir,

Axir, haqiqatni menga ham sezdir.

Noz-firoq etasan, şoşmaysan neçun,

Laʼli dudoğingni oçmaysan neçun?

Ayta qol, bu böston bölmasmi xazon,

Jilğalar şu taxlit oqarmi ravon?

Sening gözalliging abadiy nahot,

Mening xumorligim, nahot, umrbod?!

Sirojiddin RAUF

1967-yili tuğilgan.

Özbekiston Milliy universitetining jurnalistika fakultetida hamda Toşkent davlat yuridik institutida  tahsil olgan.

 “Yiğlayotgan oy”, “Kök gumbaz”, “Siz menga keraksiz”, “Muallaq çeksizlik”, “Niliy naqşlar”

şuningdek, bolalarga bağişlangan “Ğalati musobaqa” kabi şeʼriy töplamlari naşr etilgan.

 

2023/4

“Yoşlik” jurnaliga obuna böling · indeks 822

Obuna haqida

Izohlar

Hozirça izoh yöq. Birinçi bölib fikringizni yozing.

Siz nima deysiz?

Izoh tahririyat körib çiqqaç, eʼlon qilinadi.

Şu ruknda köp öqilganlar

Barçasi (325)

Ayol

Yigitlar maktubin bitganda qondan,
Kelinlar firoqdan çekkanda yohu,
Uning ham panohi qaytmadi jangdan,
Ön töqqiz yoşida beva qoldi u.