71 marta körilgan

Daraxt bölib yaşayman…

Navröz Hasanov

* * *

Bir kam – nosoz edi bu dunyo,

Bir kamini tuzatib qöydim.

Yöllaringga kökartib giyoh,

Daraxtlarni bezatib qöydim.

Sevin dedim, körsang quvonib,

Kamalakni bukdim belini.

Senga alyor aytsin deb yonib,

Quşlarning ham topdim tilini.

Seni asrab junjikişlardan,

Yomğirlarni içib yubordim.

Osmoningga tutib tun parda,

Yulduzlarni soçib yubordim.

Poylaringga yöl böldim keyin,

Boşlarimda kötarib yurdim.

Lablaringni siypalab mayin,

Sevgişamol bölib ufurdim.

Har ne qilar sevgi afsuni,

Qudrat berar işqdan mastligim.

Faqat alam qiladi, seni

Özimniki qilolmasligim…

Alla

Biz – dunyoning bolalarimiz,

Alla aytar bu ona dunyo.

Qotib xurrak otayapmiz biz,

Kun aldaydi, aldaydi tun, yo.

Osmon boqar közlari quyoş,

Nurlaridan tomar harorat.

Biz ğaflatdan kötarmadik boş,

Maʼrifatsiz qildik ibodat.

Uxlaydi boş, uxlaydi salla.

Alla-yo alla, alla-yo alla!

– Alla aytding, non berding çaynab,

Yaxşi bola bölib uxladik.

Yoş boladek otişma öynab,

Yetimlardan taxmon taxladik.

Oqlar kiydik, oqni kuyladik,

Qoralarga qildik intiqom.,

Xudotalaş öyin öynadik

Öldirmoqqa bölib intiqqon.

Xursand-xursand aytdik söng yalla,

Alla-yo alla, alla-yo alla!

Alla aytma, menga ey, dunyo,

Men bolangman – çöçib uyğongan!

Tomirida oqqança siyoh,

Uyqu dori içib uyğongan!

Uyğoq turay, dunyo şörini

Barmoğimga tilib qöysam xam.

Uyğoq turay, yiğib örnimni,

Soçlarimni yulib bölsa ham.

Soç tözğigan, uyqular çala.

…Alla-yo alla, alla-yo alla!

– Ona dunyo, uruş, musibat –

Uxlamagan bolalaringmi?

Uyğot endi mehr-muruvvat,

Uyğot, tinçlik bolalaringni!

Uyğot, aytma allalaringni,

Yiğlatma bas, gunohsizlarni

Uxlat! Uruş bolalaringni

Subutsiz-u, şarafsizlarni!

Ovozingni qöygin baralla

Alla-yo alla, alla-yo alla!

Alla-yo alla, alla-yo alla!!!

***

Yonmay qöydimmi, deyman,

Janubga uçar quşlar,

Men-ku işq ğolib – desam

Mağlubga uçar quşlar,

Sevdim, desam “Mahbub ul

Qulub”ga uçar quşlar,

Qolarman daraxt bölib,

Xam bölib oğoçlarim.

Daraxtlarga söz aytdim,

Savdoyimanmi, bilmam?!

Odamboğdan quvilgan

Sazoyimanmi, bilmam?!

Suhbatsirab sözlarning

Gadoyimanmi, bilmam?!

Men kabi sözsörarmi

Bu dunyoning oçlari?

Şamollarmi?.. Nimalar?..

Kunlarni haydar emiş,

Gulladingmi, albatta,

Sarğaymoq qaytar emiş,

Sözyaproği tökilib,

Qöşiqlar aytar emiş

Qiçqirgança daraxtlar

Zil-zil bölib içlari.

Ey, birodar daraxtlar,

Ey, ahvoli tanglarim!

Bilgaysizmi, sizni ham

Kelganini anglarim?!

Odamzod nelar körib,

Özgarmadi ranglari.

Faqat sizga yetmişmi

Tabiatning kuçlari?

Şamollar tarsakilab,

Çaqmoq ketar piçoqlab,

Tik turib söz aytarni

Taşlagaylar paçaqlab,

Asragim kelar sizni

Barçangizni quçoqlab

Bağrimga bosay desam

Yetmagay quloçlarim.

Odam bölişim qiyin,

Karaxt bölib yaşayman,

Siz kabi gullamoqni

Farax bilib yaşayman,

Daraxt bölib, daraxt bölib,

Daraxt bölib yaşayman!

Oqarmas endi mening

Sarğayadi soçlarim…

Navröz Hasanov

 1987-yili Oqdaryo tumani, Yangiqörğon şaharçasida tuğilgan.

Toşkent Farmasevtika institutida tahsil olgan.

“Çorlab turing meni, yulduzlar!”, “Tuyğular qözğoloni”, “Seni soğinib”, “Kuzatiş asoratlari”, “Biz kutgan kunlar” nomli şeʼriy va nasriy kitoblari çop etilgan.

 

2024 / 11

“Yoşlik” jurnaliga obuna böling · indeks 822

Obuna haqida

Izohlar (2)

  1. Bonuşax

    Şunçaki dildan çiqqan, sof tuyğular asari…

  2. Ğiyosiddin Önarov Tahririyat

    Şunday şoirlarni topib beramizda….

Siz nima deysiz?

Izoh tahririyat körib çiqqaç, eʼlon qilinadi.

Şu ruknda köp öqilganlar

Barçasi (325)

Ayol

Yigitlar maktubin bitganda qondan,
Kelinlar firoqdan çekkanda yohu,
Uning ham panohi qaytmadi jangdan,
Ön töqqiz yoşida beva qoldi u.