Bir daqiqa…
Men juda bahaybat, men juda ulkan
Sözdirman siğmagan heç bir oğizga.
Uzun – ulkan ul ölka – kölkam,
Qovoğim qor – qöngan toğ uzra.
Qançalar oğirman, böğzim közlagan
Dor – özimning soçim – ommabop.
Bu vujudda joy yöq özgaga,
Bu vujudda men yöq – hamma bor…
* * *
Baʼzida mantiqdan döppi yasagan
Şoirlar körsatar dunyoning tagin.
Bir luqma taşlaydi şeʼr deb kosaga,
Çaynaganing sari kelar tuflaging.
Baʼzida kirakaş yöl haqi sörab,
Deydi: “El qatori kamsuqum elman…”
Bir luqma taşlaydi insofga örab,
Çaynaganing sari tuflaging kelmas.
* * *
Yoruğ öt içinda poyimiz muzdir.
Ikki dunyo tutaş,
Söqir közlarda
Yaproqdek tebranib tökilgan sözning
Sözi bor söz izlab tolgan sözlarday.
Qor kömar.
Bevaqtlik – sukunat
Yordir
Oqlikka evrilib ölgan soçlarda.
Besado saboday bir sado qoldi
Qanotin yelpigan qaldirğoçlardan
Va
Tağin qaytadi…
Qaytariq oni
Yeçim yeçim izlab bormoği bor gap –
Dunyodan dunyoday çekingan jonning
Ötmagan har oni aylanar qorga…
Kuy
Taşlamoqçi bölsam poyingga
Egilmagan bu ulkan boş na?!
Sen daraxtday qotgan joyingda
Soyang yaproqlaringga taşna.
Şoxlaringda qanotin bukib
Asta sayray boşlarkan quşlar,
Quyoş yulduzlarini tökar
Sening oppoq soyangni uşlab.
Voh! Talotöp! Voh! Ağyor, otgil
Ul qudratli soyani tutib.
Şamol yeldi – kinnadek botdi
Ikki olam – ikkita qutb.
Qaytadurman…
Sasim – tarona…
Sen – çolğusi noayon kuysan.
Qilgan eding qanday karomat,
Men boşimni poyingga qöysam?!
* * *
Men seni soğinib qaytsam qaçondir,
Köksimdan itarma, labingni burma.
Tuşun, bir tuşum yöq bu aziz jondan,
Men – şunçaki bözlab yurgan ğururman.
Ossang, devoringga soat bölmasman,
Bossang, non uşoği bölmasman, uzr.
Men faqat köngillar tarxida rasman
Yaşab yurguvçiman – fikrni buzib.
Eşik emasdirman, tutqiçim yöqdir,
Deraza emasman, sindirmas şamol.
Men faqat – muqaddas atalgan yöqlik,
Yöqlik – ilohiyot timsoli, tamom.
Men seni soğinib qaytsam qaçondir,
Böynimda dor bölur, sanam yo xoçmas.
Seni soğinganim – keçganim jondan,
Heç qaçon…
Heç qaçon eşikni oçma…
* * *
Şahboz FAYZULLAEVga
Baribir, ketaman.
Istagan onimda keta olaman
Olqişlanmagan şeʼrlarim,
Xazon kabi qaroğlardan supirilgan
muhabbatim
Va
Yer şariga siğmagan jasadimga
Qöl silkib…
Kelmaganimda ham şu raqs
Davom etaverar edi.
Ketaverar edi quyoş öz öqida sayyoralarni ildirgança tubanlab.
Hozir ham şu ahvol…
Daraxtlar salom beradi,
Daraxtlar alik oladi,
Daraxtlar şeʼr yozadi,
Ibodat qiladi daraxtlar…
Men esa…
Köylagimga qöngan bir tomçi doğ bilan kimga kerakman?
Qaysi tanning közi tört
Köylagimdagi doğga…
Keta olişimni takror aytaman
Va
Baribir ketaman.
Ey, umrimni xazon qilgan söz kuşandalari,
Quşlar bulğamagan köylagingizda meni çin Yurakdan seving
Köylagimdagi doğ bilan keta olganim uçun…
Feruz Neʼmatullayev
1998-yili Navoiy şahrida tuğilgan.
“Kabisa” şeʼriy töplami, rus adabiyotidan “Hayot şovqini” nomli şeʼriy tarjimalar töplami çop etilgan. Şuningdek, fransuz yozuvçisi Mark Levining “Ikki olam aro” qissasini va amerikalik yozuvçi Richard Matesonning “Men – afsona” nomli romanini özbek tiliga ögirgan. Mirzo Uluğbek nomidagi Özbekiston Milliy universiteti Jurnalistika va özbek filologiyasi fakulteti talabasi.
2025/4
“Yoşlik” jurnaliga obuna böling · indeks 822
Obuna haqida