Tirik jon borki, öziga xos qalqoni – immun tizimi mavjud. Bu qalqon organizmni xastaliklardan asraydi, bexosdan jarohat yetgan taqdirda ham, özini tiklaşga kuç beradi.
Millat ham bamisoli tirik jonday: doimiy harakatda, izçil rivojlanişda. Qaltis, tang vaziyat yuzaga kelganda birdaniga elning azaliy qadriyatlari, mustahkam eʼtiqodi, urf-odatlari – köhna immun tizimi bezovtalanib, milliy qiyofani, ÖZLIKni saqlab qolişga tirişadi.
Özbek xalqi XX asrda boşidan keçirgan hodisalar: istibdod alangasining zörayib, oxir-oqibat gugurtçöp yolqiniday sönişi, asr söngida hurriyatga erişganimiz va keyingi tiklaniş, yuksaliş jarayoni – bularning barçasi milliy immunitetimizning baquvvatligidan darak.
Jurnalimizning uşbu sonidagi badiiy asar va maqolalarni ana şu noyob hodisa – xalqning immun tizimi, yaʼni özligini asraş, yanada mustahkamlaş masalasi birlaştirib turadi. “Kamolot” yoşlar ijtimoiy harakati markaziy kengaşi raisi Bahodir Ğaniyevning “Yoşlarimizni zamonaviy bilim, könikmalar bilan qurollantirsag-u, maʼnaviy tarbiyasiga, milliy fazilatlar bilan töyinişiga beparvo qarasak, katta xatoga yöl qöygan bölamiz”, degan sözlarida katta haqiqat aks etgan.
Dunyoda bir-biridan gözal, sölim yurtlar, maskanlar köp. Lekin biz uçun ona Vatanimiz – Özbekistondan aziz maʼvo yöq. Şoira Guljamol Asqarovaning ayrim beqönim, “Istasang, hamma yurt – vatan, \\ Makon aylaş mumkin har ne çamanni”, deguvçi kimsalarga qarata: “Yöq! Men Xudoyimdan sörab olganman, \\ Bitta peşonamga bitta Vatanni”, degan gapi barçamizning könglimizda aks sado beradi. Zero, bizning ruhimiz bu muqaddas zaminga ilohiy riştalar ila çambarças boğlangandir. “Qaqnus qanotidagi umr” qissasi mazmuniga ham ayni haqiqat singdirilgan.
Toğay Murod özbekning maʼnaviy qudratini körsata olgan uluğ yozuvçilarimizdan edi. “Ustozlar albomidan” ruknda berilgan fotosuratlarni tomoşa qilarkanmiz, yozuvçining “Men özbek xalqiga haykal qöyaman!” degan öktam ovozi quloqlarimiz ostida jaranglaganday böladi.
Mamlakatimizda yaşayotgan turli millat va elatlarning özaro ahilligi, bir maqsad atrofida birlaşgani milliy immunitetimizga quvvat berib turibdi. Qardoş qoraqalpoq yigit-qizlari ijodi bilan tanişib, bu fikrimiz yanada mustahkamlanadi. Yoş şoira Sarvinoz Musatdinova “Xalqim, mardligingga sira şubha yöq, \\ Boysan, qöli oçiq, saxiyliging rost”, deya yozsa, navqiron yozuvçi Bayram Aytmurod ana şu fazilatlarning bardavom bölişini tilab, qöliga qalam oladi.
Fransuz yozuvçisi Alfons Dode qalamiga mansub “Sönggi saboq” hikoyasida xalqning eng bebaho boyligi ona tili ekani, bu xazinaning qadri, ayniqsa, begonalar çang solganida yaqqolroq sezilişi tasvirlangan. Bu keçinmalar ona tili Istiqlol tufayli çinakamiga qadr topgan xalqimizga ham begona emas.
Alqissa, «Yoşlik» jurnalining uşbu soni orqali navqiron avlodga: “Ezgulik yölida ilğor böling! Mafkuraviy xurujlarga qarşi milliy özlikni qalqon qiling!” degimiz keldi…
“Yoşlik” jurnaliga obuna böling · indeks 822
Obuna haqida

