Bir musofir tomoğini höllab oliş uçun mayxonaga kirdi. Közi bexosdan devordagi eʼlonga tuşdi. Unda «Ertaga şarob bepul beriladi» degan yozilgan edi.
– Nahotki şu rost bölsa!? – deb söradi u sotuvçidan.
– Nimani aytyapsan? – tuşunmadi sotuvçi.
Musofir eʼlonga işora qildi.
– E, ha, bumi… Ertaga kelsang, körasan.
Bunday saxovatdan foydalanib qoliş ilinjida u bir keça şu şaharda tunab qoldi. Ertasi tongda u yana mayxonada paydo böldi.
– Mana, men keldim, – dedi u sotuvçiga. – Qani, menga atalgan bepul şarobingni keltir!
– Gapingni tuşunmadim, – dedi sotuvçi.
Musofir yana devordagi eʼlonga işora qildi.
– Eʼlonni aytyapsanmi?! – ensasi qotdi sotuvçining. – Xat-savoding bormi, özi?! U yerda «ERTAGA bepul» deb yozib qöyilgan. Şunday ekan, ertaga kel, bugun esa boşimni qotirma, jöna!
Bunday javobni eşitgan musofirning havoyi xayollari bir zumda tarqalib ketdi va öziga kelib manzil sari davom etdi.
“Yoşlik” jurnaliga obuna böling · indeks 822
Obuna haqida


