Peredelkinoda birinçi kun
Deylik, tösatdan, xayolingizda allaqayoqdandir paydo bölgan, sanği bir xavotir qalqadi-da, söng könglingizda vahima uyğotadi. Tahlikaga tuşasiz. Boşingizga çippa yopişgan battol öydan qutulolmaysiz…
Deylik, tösatdan, xayolingizda allaqayoqdandir paydo bölgan, sanği bir xavotir qalqadi-da, söng könglingizda vahima uyğotadi. Tahlikaga tuşasiz. Boşingizga çippa yopişgan battol öydan qutulolmaysiz…
Hayot özi şunday, oyoq bir toysa, iş çappa ketgani-ketgan. Toşkent davlat universitetining özbek filologiyasi fakultetiga öqişga kirişim uçun ikki balgina yetmadi. Keyingi gal – 1979-yil, albatta niyatimga yetaman…
Baland böyli, gavdali erkak bekatda odam liq töla avtobusga çiqişga harakat qilardi. U bor ovozi bilan baqirib, tiqilib, odamlarni itarib bir amallab tutqiçni uşladi va nihoyat, hammani siqib, ezib pastki zinapoyaga…
Çaqiruv qoğozini olib, töğrisi, parişon böldim. Agar xizmatdan boş tortsam, meni kutib turgan jazolar haqidagi ogohlantiriş-u tahdidlar bilan tölgan maktubni qayta-qayta öqib, oyoğiga tuşov tuşgan otday his qildim…
Eşik ohista taqillab oçildi-da, xonaga çöpakkina yigit kirdi. – Mumkinmi, katta? – Keling, – rais oşiğiç u bilan söraşdi. – Qandaysiz, uka? Tinçmisiz? Çopyapsizmi? – Ha, ha. – Bölyaptimi?
Qizi Guloraning jaranglagan ovozi Rustamning mudroq közlarini oçişga majbur qildi. “Ikkinçi marta-ya!” ğudrandi u örnidan turmay. Otasining hadeganda köriniş beravermaganidan qizning yuragi siqildi. Ammo ovoz çiqarsa…
Uy juda çiroyli edi: darvozasi, poçta qutisi-yu tomidagi mörisigaça havas qilarli. Ayniqsa, sarğiş-qizğiş böyoği, quyoşda yaltirab turgan derazalarni aytmaysizmi! Ötkinçilar suq bilan qarardi. Xullas, bu uy şaharga…
Maqar baliq ovidan har kuni şunday qaytadi. Köldan çiqişi bilan uni Xorazm yölbarsi kutib oladi. Xorazm yölbarsi – qarib-çirib, heç narsaga yaramay qolgan bir it. U bu yerda bundan ön yillar oldin paydo böldi. Şu-şu…
– Men haqiqatni aytyapman. Özi sizga haqiqat yoqmaydi. Biror narsani qoyillatib qöysangiz ham mayli ekan, – köz yoşini artib, eriga nafrat bilan boqardi Nazokat. – Öçir ovozingni, senga gapni kim qöyibdi, – muşti…
Hozirgi zamonda bir joyga boriş muammo emas. “Damas”çilar xohlagan joyingizga eltib qöyadi. Közlangan manzilni va yozilajak maqolamning boş qahramoni – çolni topiş qiyin keçmadi. Eski paxsa uy könglimda ötmiş…