Dafina
Munavvar opa bizdan bir kurs yuqori. Tahsil oliş bilan birga universitetning ovoz yoziş studiyasida ham işlaydi. Uni doim közi ojiz talabalar bilan birga köraman. Kiriş imtihonlaridan bir neça bor yiqilib, öqişga keçroq…
Munavvar opa bizdan bir kurs yuqori. Tahsil oliş bilan birga universitetning ovoz yoziş studiyasida ham işlaydi. Uni doim közi ojiz talabalar bilan birga köraman. Kiriş imtihonlaridan bir neça bor yiqilib, öqişga keçroq…
Universitetni bitirib kelib, endi maktabda iş boşlagan paytlarim edi. Bu orada onam: “Qizim, qariqiz bölib qolasan”, deb şoşa-pişa erga berib ulgurgan, ham iş, ham oila yuki hiyla oğirlik qilar, maktabga çopsam…
“Bolalarim oç, oş-non bering, deb tilandimmi! – qarşisida toğa turgandek ödağayladi u. – Bizdayam orzu-havas bor. Or-nomus bor! Biz ham odam!” Abdusaid Köçimovning “Tubsiz quduq” hikoyasidan
Qiş oyoqlagan bölsa-da, Çönqaymiş toği ustidagi qor hali öz tusini yöqotmagan. Don-dunlar nişlab, yer bağrini yorib çiqişgan. Körsiçqonlar adirlarning kungay tomonlarini ilma-teşik qilib taşlagan, hayvonot va nabotot…
Bir haftadirki, çol ajal bilan olişadi, muttasil dam qismadan joni azobda. Kasal xuruj qilgan paytlar uning qoqsuyak, çuvakkina yuzi taloqdek kökarib, dahşatli tarzda böğriqib ketadi. Oğzini katta-katta oçib, yutoqqança…
Isitmasi kötarilib, terisi qovun pöstidek sarğayib, dağal tortib ketgan bemor qontalaş lablarini yalaşga urinardi-yu, uddasidan çiqolmas, közini-da oçolmas edi. Şörlagan yuzlarida közyoşi izlari. Qaddi raso odamning…
Rabbimqulning bobosi ötib qoldi-yu, soya-salqin toğ qöynidagi oroyiş damlarga putur yetdi. Yuz yoş etagini tutgan çolning xirqiroq aytgan sönggi gapiga quloq tutib, bugun şu joylarga kelib ötiribdi.
Qiş arafasi. Öziyam taşviş va iztiroblarim rosa bolaladi-da. Oilada tönğiç farzandman. Şu bois barça kam-köstlarni töldiriş mening zimmamda. Dadamning yöqligini bildirmay sakkiz yoşli singlim va oyijonimning suyanç toği…
Barini eşitgaç, tasavvuringdagi odamga sira öxşamayman. Bu senga oğir botişi tayin, yiğlaşing, hatto bir neça kun özingni yöqotib azoblanişing ham mumkin, ammo yagona umidim şuki, tezda unutasan va eski, mensiz…
Ertalabdan, balki, keçasidan bulutlar köz yoşi mayda-mayda tomçilardi. Hovli aylanib yursam, şarros quyib yubordi yomğir. Ajabo, yomğir şitirlaşi gözal kuydek ruhimni erkaladi, quyoşdek yoritdi.