* * *
Quyundek aylanur idişda qahvo…
Şaharning köziga qöna boşlar çang.
Deraza ortida quyuq mojaro –
Boradir kun va tun örtasida jang…
Men seni öylayman, ğizolim!
Kiradir janggohga oy qöşinlari,
Qaroliğ urilur şaşti nujumga.
Çaqmoqdek zulumot köksini yorib,
Başaşvor bulutlar ötar hujumga!
Men seni öylayman, ğizolim!
Öjar tun sulhga könmaydi çoği,
Kunçiqar tomonga yöllaydi josus.
Ilinib qoladir oyning öroği
Tillarang zardoli şoxiga tuyqus…
Men seni öylayman, ğizolim!
Közimdan jilmaydi munis qiyofang,
Baribir xulosam uzlatga kotib.
Baribir tinmaydi bu muqaddas jang,
Baribir zardoli ostida yoti-ib,
Men seni öylayman, ğizolim!
* * *
Sollanar şotutning barglari,
Şaharning uyqusi buğlanar.
Kişvarim,
Savsarim,
Qaysarim,
Yelkamni keltirdim –
Yiğlama!..
Banoras bulutlar bir sipo,
Tomçilar havoda tiğlanar.
Şundoğam fususim behisob,
Yelkamni keltirdim –
Yiğlama!..
Xayolning soçlari
sarsari
şamolning şavqida doğlanar.
Ey maning közyoşi kavsarim,
Yelkamni keltirdim –
Yiğlama!..
Adirda aprelning naysoni
Taqmoqda sabuhiy sirğalar…
Şabnamim,
Ğizolim,
Şaʼbonim,
Yelkamni keltirdim –
Yiğlama!..
* * *
Men oşiq emasman
va yoki şoir,
Deyişim ham qiyin “raso insonman”.
Bir dam özingizni örganmoq uçun
Sizga yuborilgan parça imkonman.
Kulasiz.
Ranjiysiz.
Tuyasiz tahqir.
Men çidab beraman bari-bariga.
Hamma havas bilan qaraydi axir
Umrida körmagan havo şariga.
Baʼzan buğlanadi tafakkur bahsi,
Yeçimlar janglarning homilasidir.
Ehtimol sevgi ham sevgimas asli
Hissiy xohişlarning hosilasidir…
Men oşiq emasman
Va yoki şoir,
Örganib yuribman dunyoni, xolos.
Menga taqdim etar bir olam fikr,
Bir qadar ziddiyat,
Qatra ehtiros.
Feʼlim şu –
Barçaning zavqiga hokim
Bölmoq ilinjida aytmoq qöşiqlar,
Ammo bir pand bersa menga biror kim,
Unga yopiladi barça eşiklar!
Poyonsiz böşliqda adaşar idrok,
Obrö deb ruhingni qiynamoq neçun?!
Menga hamroh kerak fikru zikri pok
Eng toza turkular kuylamoq uçun!
* * *
Hali siz gullarni öpganingiz yöq,
Bir malak soçini hidlamadingiz.
Daryolar böyida çopganingiz yöq,
Yarim oy köksini butlamadingiz.
Ğozlarni quçoqlab yiğlamoqni ham
Oçiği, xayolga keltirmagansiz.
Tovonni qitiqlab turganda köklam
Öpkani havoga töldirmagansiz.
Adirda entikib çopmoq qayoqda,
Kaştador ötovda qimiz simirmoq,
Qayoqda uzangi ilib oyoqqa,
Turkona qirlarda qirğiy qidirmoq?!
Hali siz dunyoga kelganingiz yöq,
Hali siz gödaksiz
va yoki holsiz,
pastqam bir kulbada beşon, behuquq,
alahsirab yotgan mudroqi çolsiz!
Uyğoning, birodar, uyğoning endi,
Qisirlatib taşlang umurtqalarni,
Qiliçday yigitlik mağribga enib
ketganda,
bir tutam umr qolarmi?!
YOLĞIZLIK
Şamlarni yoq.
Maktub – stolda.
Maktubni yoq xijolat qilmay.
Tasvirimni çizib xayolda,
Bir lahza jilmay…
Musiqa.
Yarqiroq ğurubdan
Vujudimga örmalar farah,
Çayqatib, çayqalib turibman –
Qölimda qadah!..
Barmoqlarim botar puştirang
Libosing çirmaşgan belingga.
Avval yerga qaraysan arang
Va menga…
Yelkamdan sirğalar qöllaring,
Atringga liq töladi öpkam.
Menga qanday jodu yöllading –
Öpganim-öpgan?!
Butun umr yaşaşga şoşdik,
Kipriklardek yaqindir visol.
Bir lahzada mangu tutaşdik –
Şu holingda qol…
Şahriyor Şavkat,
Respublika yoş ijodkorlarning Zomin seminari iştirokçisi
“Yoşlik” jurnaliga obuna böling · indeks 822
Obuna haqida