245 marta körilgan

Daraxtlar köksida hayot yorliği

Gulnoz Möminova

YOĞMUR ÇEÇAKLARI

Uvvos solsa abrlarda

Samoning hur buvaklari,

Oçiladi halqoblarda

Qönğir yoğmur çeçaklari.

Oçiladi qöşa-qöşa,

Taram-taram oçiladi.

Yaproq-yaproq, parça-parça

Tört tomonga soçiladi.

Bul çeçaklar umri qisqa

Kapalakning umri misol.

Kezmay turib yoğmurlarda,

Alarni ham körmoq mahol.

Qönğir yoğmur çeçaklari

Boqmayin nur tolalarga,

Kular halqob uzra sakrab

Öynoqlagan bolalarga.

Kunning kulrang qaboğiga

Ol surmoqqa uringan şom,

Körişmoq-çun çeçaklar-la

Yetti rangdan yöllar salom.

Qönğir yoğmur çeçaklarin

Körmoq uçun kerak toqat.

Inja yoğmur çeçaklarin

Hur lahzalar terar faqat.

 

SIR IMLOSI

Majnunning javharli xokidan

Sir imlosin ajratib oldim,

Qalbim oynasiga “kuh-kuh”lab

Yozib qöydim uni.

(Şaffof oynalarni xuşlamaydi sir)

Keyin qöllarimni silkidim,

Şamoldan samö darsin olgan

Muqim darvişlar –

Oğoçlar misoli.

Nogoh söz palaxmonidan

Otilgan bir toş

Qalbim oynasiga urilib,

Duv tökildi imlo.

(Uzoq asrolmasdim uni baribir)

Keyin palaxmon egasi

Yeru Osmon aro

Yarqirab turgan harflarni

Ökinç ila qildi talaffuz:

“Ayn, şin, qof…”

 

 

XIRGOYI

Yozuğin taʼbiri Kökning yuzunda,

Ikki “şaʼmnoma” bor ikki gözunda,

Darveşlar sujudi pinhon tizinda,

Yor odini eslab qolmasam bölmas.

Tarbiyat etganmiş Qaysni jununi,

Kitobsiz öqilmiş işqni fununi,

Odin sörsam, aytar: “Zamon Majnuni”,

Manam bir Layloya dönmasam bölmas.

Subh domanidan tutmiş çeçaklar,

Oçilmak faslina yetmiş çeçaklar,

Dilga muhrin bosib ketmiş çeçaklar,

Alar talabiga könmasam bölmas.

Netay, köngul otliğ beqaror manda,

Ketsam ham, qolsam ham – ixtiyor manda,

Kim bilar, gohi muz, goh şaror manda –

Otaşdan, gulzordan keçmasam bölmas.

Mayga tölmiş bu kun qismat kosasi,

Falak imo qilar: “Içgin, tozasi!”

Gulman, diydamga jo hasrat ğozasi –

Köklam gulobidan içmasam bölmas.

 

 

SALOMNOMA

Şafaqdan rang simirgan

Gullara salom ölsun.

Baxt qadami qirqilgan

Yöllara salom ölsun.

Ruhi osmonni kiygan

Gillara salom ölsun.

Önglar, ham oğdirmagan

Söllara salom ölsun.

U na gözal iftixor –

Hurlara salom ölsun.

(Qulligidan baxtiyor

Qullara salom ölsun.)

Qaltiramay rost yozgan

Qöllara salom ölsun,

Qayğusi quvonçidan

Möllara salom ölsun.

Salom ölsun otaşdan

Uluş olgan dillara,

Erk sözida qayralgan

Tillara salom ölsun.

 

 

QIŞLOQ TONGI

Soyalar özini soylarga taşlar,

Daraxtlar köksida hayot yorliği.

Röyo pardasini tortqilay boşlar

Quşlarning sabuhiy baxtiyorligi.

Tunkezar ruhlarni elitar uyqu,

Barglarga munçoqday yoğar faroğat.

Oftoba tubida qolib ketgan suv

Bomdod namozidan içar halovat.

Uylar surur ila Quyoşga tutar

Qarluğoç uy solgan peşayvonini.

Onam loysupada xuşhol silkitar

Çumoli rizqi bor dasturxonini.

 

 

 

SÖZLAR SOĞINÇI

Gunaş, gunaş!

Kuydir közimni!

Öt içinda köray özimni.

Kök, umrimga tarat moviylik,

Yor, dunyodan bir zum soviylik.

Ayo yoğmur, şaffof zöldirsan,

Biz kutgandan toza, möldirsan.

Ayo oğoç, kökarçin baytsan,

Tong, Buyuk Yor jilmaygan paytsan.

Gulnoz MÖMINOVA

“Yoşlik” jurnaliga obuna böling · indeks 822

Obuna haqida

Izohlar

Hozirça izoh yöq. Birinçi bölib fikringizni yozing.

Siz nima deysiz?

Izoh tahririyat körib çiqqaç, eʼlon qilinadi.

Şu ruknda köp öqilganlar

Barçasi (325)

Ayol

Yigitlar maktubin bitganda qondan,
Kelinlar firoqdan çekkanda yohu,
Uning ham panohi qaytmadi jangdan,
Ön töqqiz yoşida beva qoldi u.