277 marta körilgan

Dunyoni tutmoqda yaproqlar hidi

Faroğat Xudoyqulova

MUHABBATGA KÖM DILNI…

 

Hazrat Alişer Navoiy haykali poyida

 

Ey, Faroğat, poklan sen, Navoiy poyini öp,

Meningdan keç, “men” deya zalolatga botgan köp,

Tomiringda tomir otsin, avliyolar otgan çöp,

Sözga jon baxşida et, jonga söz baxşida et.

Dilim daryo desang-u, hayqirib oqolmasang,

Oy nuridan söz elab, çaqmoqdek çaqolmasang,

Yuragingni har lahza ming karra yoqolmasang,

Vatanimni sevaman, deganingdan nima naf?..

Muhabbatga köm dilni, yolğon dunyo çekinsin,

Şuuringga kuy insin, aşklaringdan gul unsin,

Olovga aylan, saçra, zarrangda toğ körinsin,

Xalq ğamin çek, ğamingni kötarguvçi şu xalqdir.

Xalqdirki – Tömarisning qasosida tirilgan,

Xalqqa bormoqqa abad Haq yölidan yurilgan.

Yuzlarga hur Vatanning nasimlari urilgan,

Sen uni körinmagan yovlardan qöri, har on.

Menam şoirman deysan, bunçalar oson deysan,

Oybek tilga kirsa-yu, “hayf” desa nima deysan?..

Ğafur Ğulom, Zulfiya yiğlasa nima deysan?..

Söz uçun özingdan keç, söz keçmay turib sendan…

Ey, Faroğat, poklan sen, uluğlar poyini öp…

 

* * *

“Kitob –Toşkent” poyezdi jilar,

Havoda çayqalib ingranar oçun.

Kutişdan umid yöq,

Kuzatiş ölim,

Özimni batamom unutganim çin.

Poyezd tutqiçiga umrim şiddati

Osila-osila, uzilgan kezlar.

Yuragim yoşlari kiprigimgamas,

Ötli relislarga tizilgan kezlar.

Na-da sevilmoqqa,

Na-da sevmoqqa,

Tözğin xayollarim bermagan imkon.

Qöllarimdan uşla, yetakla zamin,

Nafas olmoğimga yordam ber osmon.

Qor yoğsa bitarmi

Qon oqqan yaram?..

Vokzal – közlarimday huvullab borar.

O, uning ketişi, sözsiz ketişi,

Öquvsiz tabibdek köksimni yorar.

Şunda ham kutaman,

Lekin u haqda,

Biror kimsa xabar, bir söz aytmaydi.

Tuşimda poyezdlar qaytar har sahar,

Lekin u heç qaçon qaytmaydi.

 

 

ŞODA-ŞODA BAXTDAN…

 

Mezon şamolida toblab hislarni,

Saxiy kuz yöl soldi çanqoq boğlarga.

Yurtma-yurt uçirib moviy quşlarni,

Çinorlar qöl çözdi azim toğlarga.

Orzular qizardi anoryuz bölib,

Umidlar joy oldi hilol yonidan.

Ariqlar oqdilar öpkasi tölib,

Olmalar rang oldi köngil qonidan.

Şoda-şoda baxtdan egildi şoxlar,

Bulutlar taşrifi endi ğam bölmas.

Ilhom buloqlari qaynagan mahal,

Noklardek tökiliş – şoirga havas.

Dunyoni tutmoqda yaproqlar hidi,

Yulduzlar közida sirli iymaniş.

Bu oqşom, ğarq pişgan satrlar aro

Zaminga viqor-la mamnun boqar qiş…

 

 

QADIMIY OHANG

Çaqmoqning hur qiziman,

Qanot berdi dovullar.

Har silkinsam, uyğonar

Mudroq bosgan ovullar.

Yorning qöli yetmagan

Taqim soçlarim – tovus.

Kiprigimda nur öynar,

Oltin baliq, gul hovuz.

Tom boşida öltirib

Osmonga otgandim söz,

Şamollarning labida

Pora böldi çanqovuz.

Bobotoğ qirlarida

Payhon böldi lolalar.

Yorni yorga kuzatib,

Qilgandirman nolalar.

Suvda yongan şuʼlalar

Körpamga quroq böldi.

Yor keldi deb uyğonsam,

Tutganim firoq böldi.

Bulutlarning soçida

Arğimçoq uçdim, yorim.

Binafşaning bargidan

Çimildiq biçdim, yorim.

Sutday tiniq oqardi

Yoşligimning daryosi.

Qay tomon adaştirdi

Şamollarning dunyosi?

Ay dunyo, hur-hur dunyo,

Faroğatim olding sen.

Ajab qildim, men sevib,

Ortda yolğiz qolding sen.

Ay dunyo,

Tutqun dunyo…

 

 

LOLA SAYLI

Şamol çiqdi lola sayliga,

Qizardi yangi oy yuzlari.

Çaşmalarning iliq suvida

Soç yuvadi qişloq qizlari.

 

Qonatarkan qirlar bağrini

Quyoş nurlarining siniği.

Keçib ötar toğ tomon oqşom,

Loyqalanar suvning tiniği.

 

Bulutlarni panalab boqar

Oy aksidan qamaşgan közlar.

Lolalarga qöşilib oqar

Ön sakkizga kirmagan qizlar…

 

Faroğat XUDOYQULOVA

“Yoşlik” jurnaliga obuna böling · indeks 822

Obuna haqida

Izohlar

Hozirça izoh yöq. Birinçi bölib fikringizni yozing.

Siz nima deysiz?

Izoh tahririyat körib çiqqaç, eʼlon qilinadi.

Şu ruknda köp öqilganlar

Barçasi (325)

Ayol

Yigitlar maktubin bitganda qondan,
Kelinlar firoqdan çekkanda yohu,
Uning ham panohi qaytmadi jangdan,
Ön töqqiz yoşida beva qoldi u.