SENI UNUTAMAN
Qalbidan olovni irğitib Qaqnus –
Dözax ötida ham sovqotib behis –
Battarroq otaşga köz tikkan kabi;
Qaynoq bösalarning qaynoq taftini,
Öz kulidan qayta töraş baxtini
Jannatni bilmasdek unutgan kabi –
Senga boqib turib sovuq va beor –
Seni unutaman!
Qöşsang, ayirsang-da javobi bir xil,
Yolğiz qoldirsang-da javobi bir xil –
Nolning sonligini unutgan kabi;
Armonlar ortiga irğitilgan nol –
1 armonim 10ga döndirib, alhol
Hamon unutlikka yuz tutgan kabi
Dilga boqib turib xumor va xumor,
Seni unutaman!
Sening ila qayta yaralganimdek,
Yaralaman endi seningsiz ham tik
Şişaköz va qalbsiz qöğirçoq kabi;
“Meni unut” degan tillaring ila,
Xayrga silkingan qöllaring ila
murvati buralgan öyinçoq kabi
olamga hayqirib takror va takror:
“Seni unutaman!”
Tanamda jon borligini unutgan kabi
Seni unutaman!
* * *
Men sening kimingman?
Bayram kuningman.
Egizak kunlarning uniqqan yuzin,
Har tong bir manzilga şoşilgan izing,
Har keç birday majhul, horğin nafasing,
Bir töyib uxlaşday noçor havasing –
Baridan bir muddat çekinmoq uçun
Va bir dam aslingga bekinmoq uçun,
Yangilamoq uçun bir dam özingni,
Taqdirlamoq uçun sarkaş könglingni –
Soğinib qolasan bayram kuningni!
Men sening kimingman?
Bayram kuningman.
Şom oldi battarroq qizdirgan quyoş
Olamni ravşanroq etganiday foş,
Uşbu kun umrbod botmasday göyo,
Omonat emasday bu ziyo,
Bayramning ertasi borligin bilmay,
Yangi kovuş kiygan kunga yöl bermay,
Baxtli qadamingga qadab közimni,
Kelar yöllaringga töşab özimni,
Borimça baxtiyor yaşayman kunni!
Sen mening kimimsan?
Har bir kunimsan,
Har lahzam, har onim, har bir nafasim,
Hatto jimligimda yangragan sasim!
Baʼzan tiriklikdan tin olmoq uçun,
Boşqa odamlarday jim qolmoq uçun,
Yo olam şivirin tinglab körgani,
Qovjirayotgan barg ğamin yegani,
Senga tölib ketgan dunyoni surib,
Kelar kunlaringni soğinib turib,
Yaşamayin turgim keladi seni!
BOLALIKDAN LAVHA
Es-huşidan ayrilganmi bu közyoş –
bilmas qayda töxtamoq lozim.
Axir, kaltak yegan onam,
tun yarmida mast kelgan otam-ku –
Nega yiğlagan men?
“Katta bölsam, kelin bölmayman!” deya
dunyoni yiğlatgan nega men?
Es-huşidan ayrilganmi bu bolalik –
Tanimas kulguni, şöxlikni.
Töqiş töqiydi,
tikiş tikadi,
şeʼrlar yozadi,
aʼloga öqiydi maktabda,
odamlarni yaxşi köradi.
Faqat… yomon köradi yakşanbani,
taʼtilni,
öz uyini yomon köradi.
Onasining közyoşini artişni,
qörquvini aritişni ukalarining,
yana…
jajji köksin qalqon qilişni –
uni dunyodan himoya qilguvçi otadan
dunyoni himoya qilişni
yomon köradi!
Es-huşidan ayrilganmi bu taqdir?
Mehribon onasi bor,
toparmon otasi bor yetimlar ham böladimi?
Ular kimga suyanadilar?
Onasiga, otasiga suyanadi-ku
barça bolalar,
davlatga suyanadi-ku yetimlar.
Otasi bor,
onasi bor sağirlar
kimga suyanadilar?!
Nimjongina jussasi bilan
yaşayveradimi dunyoda
dunyoning ğamini kötarib?
Yoşlari ulğaygan otam, onam-ku,
qaddi bukik nega bolalik?
Es-huşidan ayrilganmi bu osmon –
atrofimda şunça yaxşilar turib,
hammadan ham
yaqin tutar menga özini.
Burçak-burçaklarga biqinib olib
yolğiz qolgim kelaverar
oymomo bilan.
Es-huşidan ayrilganmi bu köngil –
Özga ayol bilan baxtiyor otam,
Nega kulgan men?
Es-huşidan ayrilganmi bu köngil –
Töqlanar yöqçilikdan.
Ikkita onasi borligidan emas,
tin olgani boşpanasi,
yegani issiq ovqati,
birga yaşagani otasi yöqligidan
töqlanar.
Ijobatgöy körinar oymomo,
bahor kabi yaşnaydi kuzlar,
kulguday körinar yiğilar –
otamsiz joni oğrimayotganday,
qalbi oğrimayotganday,
otamsiz baxtiyorday tuyilar onam…
Es-huşidan ayrilganmi bu köngil –
Otam yaşayotgan köçaga
tortib ketaverar onamning oyoqlarini,
u yurar yöllarga
qadab qöyaverar nigohlarini.
Es-huşidan ayrilganmi bu köngil –
Axir, bevafodan voz keçib ketib,
özini tuproqqa bergan onam-ku!
Dunyoni lol-u lol qoldirib,
eng sönggi sözini,
eng butun sözini,
eng ustun sözini tilga çiqarib:
“Sizni yaxşi köraman, dadasi”, deya
tildan qolgan onam-ku,
köz yumgan onam-ku!
Nega ölgan men?
Nega ölgan men?!
* * *
Sizni yöqotişdan qörqaman –
Öğirlab olingan olmosni
qöyarga joy topmay yurgan odamday.
Mirşabdan,
Qaroqçidan,
Vijdondan yaşirib,
xayolimga kömib qöyaman sizni –
Bağrimga qattiqroq bosib uxlayman
xayollarimni.
Sizni yöqotişdan qörqaman!
Oydinniso
“Yoşlik” jurnaliga obuna böling · indeks 822
Obuna haqida