270 marta körilgan

Hovuç töla duo va salom…

Eşqobil Şukur

BOĞ

 

Qoronği boğ içra oydin bir yölak…

Xufton yulduziday titraydi yurak.

Sevgilar, soğinçlar, qayğular bilan

Şu boğda şu keça uçraşsam kerak…

 

Suvday totli sohir suxanlar bilan,

Gulga döngan aziz xok-tanlar bilan,

Hazrati Xizr va çiltanlar bilan

Şu boğda şu keça uçraşsam kerak.

 

Falakda bir gulzor, yerda bir gulzor,

Har tilda ming daʼvo, har dilda ming zor,

Mening ham Xudoga aytar arzim bor,

Şu boğda şu keça aytolsam kerak.

 

Boryapman öz izim, öz sözim bilan,

Köksimdagi otaş yulduzim bilan,

Özini izlagan öz-özim bilan

Şu boğda şu keça uçraşsam kerak.

 

 

 

* * *

Aylanayin ovozingdan, Suv,

Iforingdan aylanay, Havo.

Könglim içra aziz bir tuyğu,

Tölqin-tölqin esadi navo.

 

Himmatingdan aylanayin, Yer,

Hayot, senga şaraf va sano!

Tölib borar közlarimga nur,

Yuragimga tölmoqda Xudo.

 

Aylanayin ovozingdan, Suv,

Iforingdan aylanay, Havo.

 

 

 

 

VASF

 

Javzoning ön beşinçi kuni…

Oy töldi.

Xuşböy şamol esdi toğlar tomondan.

Tun şunday gözal ediki,

U haqda şeʼr yozay desam

Yolğonçiga öxşab qolaman.

 

VOQIF SAMAD ÖĞLI BILAN TANIŞUV

 

Men Voqif Samad öğlining asarlarini

uning tirikligida köp öqiganman, lekin şoir bilan haqiqiy maʼnodagi ruhiy tanişuvim uning

vafotidan söng bölgan. Şoirning özi

aytganiday: “Bir gözal dunyoning içidan ketardim, Töxtamadim.”

 

Ellik beş yoşimda, elga yölimda,

Bir şoir Şamolning yonidan ötdim.

 

Dil berib hayotga, çap berib ölimga,

Javobsiz Savolning yonidan ötdim.

 

Barq urib bahorlar kirdi dilimga,

Gullagan Iqbolning yonidan ötdim.

 

Şodlik öngimda-yu, qayğu sölimda,

Buyuk bir Zavolning yonidan ötdim.

 

Könglimda ne bor-u, ne bor qölimda,

Bir beva Xayolning yonidan ötdim.

 

Közyoş terib yurgan tunlar dilimda

Uvada Uvolning yonidan ötdim.

 

Qumrilar takallum qildi tilimda,

Boboyiy bir Holning yonidan ötdim.

 

Bordim, boraverdim, yetmiş iqlimda

Havvoyiy Jamolning yonidan ötdim.

 

Hayot deb atalmiş qaltis ilimda

Keksa bir Maqolning yonidan ötdim.

 

 

 

 

 

 

BUYUK ÇILLA

 

Qirq keça-kunduzda biyday sahroni

Yalangoyoq yurib ötdi bu darveş.

 

Qirq ming tomiridan qirqta daryoni

Qumlar uzra bunyod etdi bu darveş.

 

Qirq tomçi teridan qirqta şaharni

Xarobalar uzra qurdi bu darveş.

 

Qirq kun sahro böylab qirqta bahorni

Şamolday yetaklab yurdi bu darveş.

 

Tuproqday xokisor xoki tanidan

Bir tunda qirq buloq oçdi bu darveş.

 

Hazrat Sulaymonning ötib yonidan

Bir kunda qirq yilni oşdi bu darveş.

 

Ötdan yalangoyoq, yalangboş ötgan,

Qirq kunga qirq hikmat bitdi bu darveş.

 

Qirq ming yildan beri uyquda yotgan

Sahroni uyğotib ketdi bu darveş.

 

 

 

ELLIK YILLIK HIKOYa

 

Olti yoşda edim… gödaklik qilib

Bobomni ranjitib qöydim bir kuni.

Boladay arazladi keksaygan bobom.

Yonida miq etmay uzoq ötirdim…

Sezdim közlariga yoş kelganini.

 

Keksa döstim mendan uç kun ranjidi…

Janozadan qaytib törtinçi kuni

Meni körib qattiq bağriga bosdi.

Yelkasi titrardi, joni titrardi,

Közida yoş edi.. qari oşnamning…

 

Şundan beri mana, ellik yil ötdi,

Keçirim söragim kelar bobomdan,

Uni tuşlarimda izlab yuraman.

Endi mening közim töla yoş…

 

 

 

 

UNUTILGAN TIL

 

Teraklar şiviri, suv şildiraşi,

Şamolning şovuri, toğ gulduraşi,

Maʼsum gödaklarning şöx çuldiraşi

Qayğuli közlardan toş gildiraşi…

 

Bu tilni bilaman

Sözi yöq tilni…

 

Kapalak kulgusi, gullar yallasi,

Xazonli boğlarning yiği pallasi,

Tobut qoşidagi armon nolasi

Beşik boşidagi osmon allasi.

 

Bu tilni örgandim

Luğatsiz tilni.

 

Unsizlar, unlilar, ajab tovuşlar,

Suvlarda yonişlar, ötda sovuşlar,

Çaqmoqni yurakka sançib sevişlar,

Tuproqqa dönişlar, gulga ovuşlar…

 

Men uzoq örgandim

Bu sözsiz tilni.

 

 

 

YIĞI VA KULGU ORALIĞIDA

 

Biz bilmagan qanday yiğilar qoldi,

Qanday kulgu qoldi bizlar körmagan.

Yillar qalbimizning qörini oldi,

Oylar otaş berdi sizlar bilmagan.

 

Hayot porlab ötdi tabassumlarda,

Ğamgin nigohlarda ölim jamoli.

Yurak yurtidagi xuş nasimlarda

Yengil-yengil yelar Xudo xayoli.

 

Aziz xotirlarni tumorday saqlab,

Tovonlarni çarxlab yöllar tiğida

Boryapmiz… umrimiz çaqmoqday çaqnab

Yiği va kulgular oraliğida.

 

 

 

OLAM VA ODAM

 

Yozning bir keçasi… Ovloq adirda

Döngsada yotardim osmonga qarab.

Közimga siğardi butun koinot,

Özimga siğardi yetmiş ming taraf.

 

Çöğlarday miltillar milliard yulduzlar,

Oq körpa ustida suzib borar oy.

Olamlar kesişgan buyuk nuqtada

Ona falak menga solib qöygan joy.

 

Uzatsam yulduzga yetadi qölim,

Közimga siğadi borliq va hayot.

Menda tugasa-da agarçi ölim,

Mendan boşlanadi butun koinot.

 

 

 

* * *

Oy qiblaga botganda,

Könglimda tong otganda,

Sening köçangni böylab,

Bir hur şamol ötganda.

 

Şu şamol menmasmidim,

U xayol senmasmiding?

 

Bargda şudring labolab,

Köz yoşlarga yetganda.

Va yalpizlar havolab

Xuş atirlar tutganda

 

U xuşböy senmasmiding,

Köça-köy menmasmidim?

 

Miltiragan yulduzlar,

Xayr-xöş aytganida

Va ming yillik ildizlar

Hayotga qaytganida,

 

Çin iqbol senmasmiding

Çöng zavol menmasmidim?

 

* * *

Adirlar kiftida, qirlardan nari

Jilğaday şoşilib borardi bir yöl.

Na Ğarbga, na Şarqqa uning safari

Mening yuragimga kelardi bu yöl.

 

Maysalar ergaşar atak-çeçaklab,

Jilğaday şoşilib borardi bu yöl.

Salkam oltmiş yillik umrim yetaklab

Mening yuragimga kelardi bu yöl.

 

 

IT

 

Göyo köça tinçin saqlayapman deb,

Bu it xalal berar köça tinçiga.

Keça-yu kunduz u öz jağini yeb,

Tinimsiz huradi har ötkinçiga.

 

Undan xafa bölmang, ne qilsin, şörlik,

Öziça boşida katta bir yumuş,

Martaba tuyular unga bu xörlik:

Har kuni hammaga tinimsiz huriş.

 

 

 

* * *

Ezgu bir iş qilsang joningdan keçib,

Kunduz terlar tökib, tun yutib qonlar.

Qaysidir kovakda tişlari qiçib,

Ğimirlab qolarkan qora ilonlar.

 

Çölda buloqtopsang yillar axtarib,

Aççiq qum ustiga tökilsa jonlar,

Şunda boş örniga dumin kötarib

Ğimirlab qolarkan mudhiş çayonlar.

 

Asli özi şunday bölgan qadimdan,

To izğib yurarkan iblis dumlari.

Tinmay çoh qazirlar hammaga zimdan

Şudir kasbu kori, şu udumlari.

 

Qodiriyni qasddan otganlar şular,

Şular qatlgohga eltgan Çölponni.

Şayton tupugidan tarqagan ular

Bulğaşga hozirlar butun jahonni.

 

Mayli, bu kimsalar ğimirlayversin,

Tezak dumalatib yurgan nodonlar.

Tinmasdan har qança irillayversin,

Töxtamay ötajak bizning karvonlar.

 

Oqibat har kimning niyatiga mos,

Kimdir göng titadi, kim gulga ravo.

Ular qilmişidan qolmasligi rost,

Men ham öz işimdan qolmasman aslo!

 

Zangor vohalardan jilğaday ötib,

Yam-yaşil boğlarga aylanajakman.

Elga xayr tilab uyquga ketib,

“Salom, Ezgulik” deb uyğonajakman.

IDROK

 

Loydan boş kötargan maysaga qarab,

Hayotning şarhini anglasa bölar.

Bir kiçik yulduzdan sarguzaşt sörab

Osmon tarixini anglasa bölar.

 

Toğning boşidagi sovuq qoridan

Içida vulqonni anglasa bölar.

Bir ayol ohidan, bir er zoridan

Suyakda armonni anglasa bölar.

 

Suvning kulgusidan, yomğir yoşidan

Davron ğanimatin anglasa bölar.

Lahza hayqiriği – yurak tovşidan

Qurʼon alomatin anglasa bölar.

 

Özingdan bir qadam nariga ketmay

Jamiyki odamni anglasa bölar.

Köngil kulbasidan taşqari çiqmay,

Jimgina olamni anglasa bölar.

 

 

 

AZOB TABASSUMI

 

Z…ga

 

Qarigan nigohlar ortida

Bor edi bir sevgi… buyuk bir sevgi.

Horigan dardlarning qatida

Bor edi bir mehr… suyuk bir sezgi.

 

Közyoşlarning unsiz faryodlarida

Bor edi bir vido… aziz bir kalom.

Qartaygan qöllarning hovuçida

Tölib turar edi duo va salom.

 

Söng ğamgin közlarda kular iztirob,

Bu çehra oy kabi boqadi maʼsum.

Va sölğin lablarda ğunçalar azob

Gulday oçiladi sönggi tabassum.

 

 

 

OLDINGA ÇEKINIŞ

 

Içkariga yöl bor. Içkariga!

Içkarida

Xudoning siri berkitilgan bir joy bor.

Bu dunyoda eng yaxşi boşpana içkarida.

 

Eşqobil Şukur

 

“Yoşlik” jurnaliga obuna böling · indeks 822

Obuna haqida

Izohlar

Hozirça izoh yöq. Birinçi bölib fikringizni yozing.

Siz nima deysiz?

Izoh tahririyat körib çiqqaç, eʼlon qilinadi.

Şu ruknda köp öqilganlar

Barçasi (325)

Ayol

Yigitlar maktubin bitganda qondan,
Kelinlar firoqdan çekkanda yohu,
Uning ham panohi qaytmadi jangdan,
Ön töqqiz yoşida beva qoldi u.