249 marta körilgan

Iforlar içindan yor hidi kelar…

Yöldoş Eşbek

Yoruğ kunlar

 Osmon yoğdularning ravşan köyida

Çeçaklar kiprigi sevinçga tölib,

Hakkalab chopadi ariq böyida

Qöl çözar zilol suv qiqirlab kulib.

 

Rangin ziyolarga tölmoqda olam,

Munavvar kunlarning boşi yoruğdir.

Oltin qöşiqlarga töldi dalalar,

Tomlarning boşida qizğaldoq – tuğdir.

 

Çumoli karvoni öraydi toğni,

Qamal qilmoqlari çöqqini heçmas.

Bulbullar ijara olurlar boğni,

Römolli uyatçan gullardan keçmas.

 

Kelar

 Bahor yomğiridan qor hidi kelar,

Iforlar içindan yor hidi kelar.

Könglimga qarasam, jurʼati yöqdir,

Nogoh rostin desam, dor hidi kelar.

 

Dilimni yorurğa sözlarim qani,

Köngulning çölponi – közlarim qani,

Men qayon borurman, bözlarim qani,

Jomimga boqurman, zor hidi kelar.

 

Men surat çizurman, dilimga surat,

Siyratim suvrati topmadi surʼat,

Tilagim qiynaydi: qon bilan sur xat,

Yöqsa, aʼmolingdan xor hidi kelar.

 

Men tunlar titrabon unsiz kuylayman,

U bilan tuproqni tinsiz öylayman.

Tasallo tinglayman, kökka böylayman:

Oşiq böylaringdan nor hidi kelar!

 

Men esa yöqman

 Bir baxt yaşar, közing qamaşar,

Moviy ölka, bir nufuz içra.

Bir taxt yaşar, körmagan başar,

Bir kuy içra, bir şoh söz içra

Men esa yöqman…

 

Bir ulkan qişloq bor, oqquşlar qönar –

Ulkan köllari tor, nilufar unar,

Sovuqlar gullaydi, issiqlar könar,

Men esa yöqman…

 

Bir jajji şahar bor – bu ulkan olam,

Alamdan qoçganning bari şunda jam,

Bulbullar yelkangga qönib olar dam,

Men esa yöqman…

 

Bir kuyçi kuylaydi, yuragi billur,

Yurtdoşlari uni sulton deb bilur,

Sultonlari qulday quloğin ilur,

Men esa yöqman…

 

Sen bunday qarama, dösti vafodor,

Men senga heç qaçon bermasman ozor,

Sen bölmagan joylar menga xoru tor,

Men esa yöqman…

 

Kim kimning köksini nişon ataydi,

Ğiybat bozorida piçoq qadaydi,

Bir töp tovlamaçi meni aldaydi,

Men esa yöqman…

 

Bir öçoq boşida qaynaydi çoydiş,

Bir qölni, bir dilni kuydirar emiş,

Neça yil yöl qarar Muştipar, Xomuş,

Men esa yöqman…

 

Bir yöl bor – pokiza, ozoddan ozod,

Çorlagan hayot bor, hayotdan hayot,

Öh, qaçon ixtiyor qilurman, hayhot,

Men esa yöqman…

 

Qaydadir kuylaydi moviy bedazor,

Quşlar tovlanadi, şamollar zangor,

Bu buyuk tomoşo, sölmas bemador,

Men esa yöqman…

 

Barçasi ötadi, foniydir bari,

Jamuljam bölarmiz, biz yoşu qari,

Demaylik, Şafoat Kuni döstlarim:

“Men esa yöqman!”

 

Bu tun

 Bu tun qaro kukundir,

Kunduzning parçalari.

Zarralari ötindir,

Qora gulxan – tun qaʼri.

 

E voh, butun sirga möl,

Yondi yostiqday kitob.

Qop-qora bölar ovul,

Kuydi nur, kuydi oftob.

 

Qora it qora hurar,

Oq it ham hurar qora.

Bilinmaydi, yugurar,

Buqalar tortar naʼra.

 

Butun bölarmi butun,

Zilzilaga öxşaş hol.

It közi – qora uçqun,

Tun tusida zör şamol.

 

Daraxtlar yugurganday,

Köp oldinga engaşib.

Yulduzlarni turtganday,

Oy bulutga ergaşib.

 

Qora bulut, qora oy,

Körinmaydi hoynahoy.

Tilsimlangan tun bu tun,

Hayvon… nobodod… şovqin.

 

Börilar tinmay uvlar,

Itlar muşukni quvlar.

Tilsimni boşga tortib,

Odamzod uxlar qotib.

 

Har kun

qança non ketar

qança pul

şunça odamga

şukr

baʼzan pul bölmasa-da

non bor

pul bölib non bölmasa yomon

bir odam bor

puli köp

puli köp

non yemas

faqat asal yer

faqat asalni

kasal yer

balki yer ham nenidir yer

tejab yesa bölardi faqat.

 

Ixtiro

 Qöziçoq boqib yurardim

buzoq boqib yurardim

uzoq boqib turardim

osmonga…

baʼzan ketib qolardim

toğlar tomonga

qözilarni, buzoqlarni haydab

xavotir olardilar

bobom, katta otam, amakim,

sakkizdami töqqizda edim

qöl telefon bölsa derdilar

orzulardilar

umid qilardilar balki mendan

kista telefon bölsa

takrorlar edilar nuqul

balki ukamdan kutardilar

balki ölkamdan kutardilar

orzular uşaldi

umidlar boş kötardilar

xayol ketar

boş qolar

bizlar faqat orzu qilamiz

ixtiro qiladi

boşqalar.

 

Aylanar

 Teran boq, tegrangda zamon aylanar,

Bu zamon bağrida imkon aylanar.

 

Aylanar şamollar, quyunlar baʼzan,

Goh vatan qöynida vijdon aylanar.

 

Aylanib örgilar millat deb dösting,

Közingni katta oç, şamdon aylanar.

 

Özingdan gina qil, yorişmasa yöl,

Gar oyoq tortmasa, çandon aylanar.

 

Boşni tutaverma mudom zarbaga,

Bosqon tuşaversa, sandon aylanar.

 

Yöldoş, top, Haq izla, aylanmaydi Haq,

Uning amri bilan jahon aylanar.

 

Ozodlik

kimga nafassizlik

kimga nafasdir

birovga qafassizlik

birovga qafasdir.

 

Quyoş

naq şaharning ustida

çarçar

şahardan qarasang.

 

Buloq

bilan bulbulning

qarindoşligi bor

ikkovi ham gul poyin

höl qilar.

 

Yöldoş Eşbek

1950-yili tuğilgan.

Toşkent davlat universiteti (hozirgi ÖzMU)ning özbek filologiyasi fakultetini tamomlagan. «Soğinib yaşayman», «Yuksak daraxtlar», «Moviy turnalar», «Yaxşilikka qarayman», «Daraxtlar ertagi», «Hayot çeçagi», «Mangu masofa», “Qizğaldoqlar oralab” kabi şeʼriy töplamlari naşr etilgan.

“Yoşlik” jurnaliga obuna böling · indeks 822

Obuna haqida

Izohlar

Hozirça izoh yöq. Birinçi bölib fikringizni yozing.

Siz nima deysiz?

Izoh tahririyat körib çiqqaç, eʼlon qilinadi.

Oldingi
Keyingi

Şu ruknda köp öqilganlar

Barçasi (325)

Ayol

Yigitlar maktubin bitganda qondan,
Kelinlar firoqdan çekkanda yohu,
Uning ham panohi qaytmadi jangdan,
Ön töqqiz yoşida beva qoldi u.