TUĞILGAN KUNIMDA
Umr – yoydan uçgan öqqa öxşaydi,
Yigirma sakkiz bor yoyni tortdim men.
Gohida topganim yöqqa öxşadi,
Gohida möljallab oyni otdim men.
Katta nişonlarni közlab qöygandim,
Negadir hammasi zumda yöqoldi.
Özing ayt, qaygaça yetadi sabrim,
Rabbim, sadoğimda qança öq qoldi?
BETOBLIKDAGI ÖYLAR
Issiq jon emasmi, kutmagan payting
Oğriq zabt etadi butun tanangni.
Boş qöyib bolişga turolmay qaytib
Yodingga olasan faqat onangni.
Ammo xavotirga tuşmasin deb u,
Qança darding bölsa, içga yutasan.
Xasta közlaringga kelmaydi uyqu –
Kimnidir, baribir intiq kutasan…
Yolğizlik qaynatar battar bu qonni,
(Mehr kutar ekan odamzod doim).
Özing ijaraga bergan şu jonni
Ijara uylarda olma, Xudoyim.
* * *
Ikkiga ajratding qora soçingni,
Bir yon Amu böldi, bir yon Sirdaryo.
Uşbu nahrlarga tikkaniça köz
Xayol surib turar möysafid dunyo.
Asta upa surtding nafis yuzingga,
(Yuz emas, jannatiy ikkita makon)
Movarounnahr – birining nomi,
Biri nurli manzil – gözal Xuroson.
Sening közingdagi gavhar emas, yöq,
Ikkita yulduzdir – sönmas, çaroğon.
Agar Zuhro desa birin munajjim,
Yana biri sözsiz atalgay Çölpon…
Çaşming yulduz bölsa, qora qoşing – oy –
Azon aytgan balki köz tikib Bilol.
Heç zamon osmonda turganmi yovuq
Bir-biriga öxşaş ikkita hilol?
Sen hozir dunyoning bir çekkasida…
Men ham bir çetini etganman işğol.
Tobora uzoqlab bormoqda, qara
Bizning yuragimiz – yap-yakkaş Orol
Husan Maqsud,
Oliy adabiyot kursi magistranti
“Yoşlik” jurnaliga obuna böling · indeks 822
Obuna haqida