332 marta körilgan

Köçalar quvonçdan ketar jaranglab

Enaxon Siddiqova

Onajonlar

Jamalaksoç qizçalarday dil hapqirib,

Yuragimda gullay boşlar hayajonlar.

Könglidagi orzularin ipak qilib,

Supaçada döppi tikar onajonlar.

Devor oşa angrayadi qantak örik,

Qumğonda suv biqirlaydi holi qurib.

Çolginamga, deb paxtali tönmi, qiyiq,

Supaçada döppi tikar onajonlar.

Belançakni tebratadi qöhna qöşiq,

Tebranadi Alpomişdan qolgan beşik.

Gullariga Yaratganning işqi tuşib,

Supaçada döppi tikar onajonlar.

Bitdimi, deb quyoş halak kelar tikka,

Tars yorilar anorlarning pösti yupqa,

Çiqsa hamki, ğalvir sörab, yo elakka,

Supaçada döppi tikar onajonlar.

Dunyolarning dardlarini aritganday,

Armonlarin, alamlarin qaritganday,

Vaqtning uçqur tulporlarin horitganday,

Supaçada döppi tikar onajonlar.

Mevasi bol işkomlarning soyasida,

Özlari ham xudoyimning soyasida,

Deysiz jannatlarning pillapoyasida,

Supaçada döppi tikar onajonlar.

Daraxtlarga qasida

Olloh deb gullaydi, kötaradi tuğ,

Hikmat söylar hatto bukçaygan qaddi.

Heç kim erkdan saboq berolmagay, yöq,

Donişmand, muallim daraxtlar kabi.

Söylab berar yulduz, osmon haqida,

Quşlar uçun kökka parvoz oşyoni.

Boltalar zulmiga tutlardan boşqa

Örgatolmas heç kim gözal isyonni.

Vatan, senga agar sevgim beqiyos,

Jonfidolik jöşib tursa qalbimda,

Dars bermagan heç kim çinorday hassos,

Matonatu mardlik, ğurur haqida.

Gulbarglar şeʼr öqir osmonga yoddan,

Uçmoqqa şaylanar dil parvozlanib.

Daraxtlarday tuğma şoir oldida

Xijolat tortasan şeʼrlar yozgani.

Otamga

Ota, yuragimni sovutib, bosib,

Sizni eslaganda yonadi yuzim.

Farzand böloldimmi sizga munosib?!

Axir, oldingizda köp edi qarzim.

Garçi yolğon dunyo girdoblarida

Bergan tuzingizni oqlab ötdim men.

Yuragimning iymon kitoblarida

Poklik, halollikni yoqlab ötdim men.

Otam umriboqiy yuradiganday,

Ölmaydigan, mingga kiradiganday,

Neçun ğaflat bosdi meni, onajon,

Dunyolarga ustun turadiganday.

Mana, köz oldimda… ilhaq, köçada…

Nigoron termulib men kelar yoqqa.

Soğinçu sözingiz qolgan supada

Endi öltiribman mangu firoqda.

Qönğiroqlar kelar ustma-ust tongda:

– Otam soğinibdi! – zorlanar ukam.

– Zarur işlarim köp, – qilaman zarda,

Axir, yuribdilar… salomat, bardam.

Bözlab axtaraman duo olgani,

Kunlarimda yöqday fayzu barorim.

Hasratda ötarmi umrim qolgani,

Rozi ketdimikin pir, buzrukvorim.

Qabringizga yoğsin rahmat yomğiri,

Sizsiz huvillaydi keçam, kunduzim.

Iltijolaringiz öyar bağrimni:

– Birpasga yonimda öltirgin, qizim.

Mening könglim kabi, soğinçim kabi

Bahor qabringizga intiq, zoriqqan.

Yoş boladay bözlab, çopaman endi

Hidlaringiz qolgan Oltiariqqa.

Eslasalar…

Eslarmikin bir kun…

Bu daraxt

Ekkanimni şu gözal boqqa.

Eslarmi bu bulbullar xuşbaxt

Kaftlarimdan qanot qoqqanin.

Şu erka nihollar eslarmi,

Suyaganim, bölganim qoya.

Dovul, saratondan tösganim,

Bölganimni qalqon, himoya.

Bu ğam ezmas, bilaman, aslo,

Umrim ketmas şamolga, yelga.

Malham bölar xuşifor, navo

Olis yölga çiqqan hur elga.

Faqat…

Eslasalar gul, ozod sözlar

Ekmaganim qalblarga teran.

Ikki qölim yoqamda bözlar,

Ötda kuyib yotarmi tanam?!

Oltiariq köçalarida

Bolajon köçalar bağri tölib boy,

Qantak şimgan çolday qiladi huzur.

Daraxtdan olmalar qoqadi bolday,

Oltin aso bilan hazrati Hizr.

Köçalar quvonçdan ketar jaranglab,

Tölib ketar şodon qiyqiriqlarga.

Mehrdan mayişgan boğlar gurkirab,

Behilar otadi gul ariqlarga.

Tökinlikdan sarmast,

Şirakayf toklar,

Gulob uzatadi yoqut işkomlar.

Paxsa devorlardan engaşar qantak,

Rizqu nasibaga töladi jomlar.

Begim onajonlar borarlar hurday,

Baxt, tole kötarib böxçalarida.

Jannat darvozasi oçilar şunday,

Sulton Oltiariq köçalaridan.

Bir kun…

Aylanadi

Çarxikajraftor,

Aylanadi misli çarxpalak.

Şu tuproqqa kömilib ming bor,

Milyon bora

Kökarar yurak.

Ayon qismat…

Billur tomçidek

Qumliklarga ketarman singib.

Yuz ming…

Ming yil qaʼridan balki

Ozod sözdek

çiqarman unib.

Men ölmayman…

Ruhim nur kabi,

Samolarga qöşilgay abad.

Bir möjiza röy berar toki,

Buloq bölib köz oçgay, albat!

Aylanadi çarxikajraftor…

Yoğoç oyoq

Otam könglidagi dard bilan ösdim,

Ergaşib goh qöltiqtayoqlariga.

Qulunday çopolmay dilim öksidi,

Termulgança yoğoç oyoqlariga.

Qadamida poşna izimas, hayhot,

Ortidan tuproqlar tözğimas, hayhot.

Borar yuragimda janglar quyuni,

Tizimmas, otajon, böğzimgaça dod!

Otam ketdi közlaridan qon sirqib,

Xotiralar ötmas piçoqda qirqib.

Ketdi yarim jonu butun dard bilan,

Tobutda jismimas, ğam bordi qalqib.

Dardlar ulğaytirdi, dardlar suyadi,

Odam ölmas ekan ğamu firoqdan.

Közlarimni yumsam qaqşab ketadi,

Bolaligim çopar yoğoç oyoqda…

Usmon Nosirning sönggi nidosi

Toş turmalar,

Jallod turmalar

Ayar mendan parça qoğozni.

Bunda mudhiş sukut örmalar,

Çiqarmaslik kerak ovozni.

Madorim yöq qalam uşlaşga,

Yuraklarim ketgandir ozib.

Devorlarga,

Hattoki toşga

Közim bilan qöyyapman yozib.

Havo yöqdir nafas olmoqqa,

Eşitilmas hatto mahkum sas.

Qad kötarsang boşing yormoqqa

Bunda şiftlar qilib turar qasd.

Qölda kişan,

Böynimda sirtmoq,

Körarmanmi erkingni, Vatan.

Qonga tölgan yuragim bilan

Men qaʼringda qandoq yotaman?!

Umidim bor, bir kun kelar Erk,

Va tinadi zulmu faryod.

Kişanlarni parçalab, yorib,

Sözlarimni qilarlar ozod!

Enaxon Siddiqova

1954-yili tuğilgan. Farğona davlat institutining filologiya fakultetini tugatgan. “Qoraköz turnalar”, “Sumanbar nasim”, “Köngil ufqlari”, “Işq ifori” nomli şeʼriy, “Sirli tun faryodi” nomli nasriy hamda bir qator badiiy-publitsistik kitoblari naşr etilgan.

“Döstlik”, “El-yurt hurmati” ordenlari sovrindori.

“Yoşlik” jurnaliga obuna böling · indeks 822

Obuna haqida

Izohlar

Hozirça izoh yöq. Birinçi bölib fikringizni yozing.

Siz nima deysiz?

Izoh tahririyat körib çiqqaç, eʼlon qilinadi.

Şu ruknda köp öqilganlar

Barçasi (325)

Ayol

Yigitlar maktubin bitganda qondan,
Kelinlar firoqdan çekkanda yohu,
Uning ham panohi qaytmadi jangdan,
Ön töqqiz yoşida beva qoldi u.