Tavallo
Işonardim axir, suyangan edim,
Umidim, ilinjim uzildi, yo Rab!
Nogoh qay bir lahza bilolmay qoldim,
Tuyğularim toği ketganin qulab.
Har kunim, har tunim iqrorim eding,
Sukunatdan topgan yolğiz yupançim.
Ne sabab böldiki, ahdingdan qaytding?!
Muallaq turibman, yöqdir tayançim.
Begumon, şubhasiz borim sözladim,
Meni aldab qöydi maʼyus kulganing.
Oydin yoğdulardan mehr izladim,
Nahot bilmay qoldim sening tölganing?!
Yangi qiyofada çiqding boş egib,
Insoniyat noçor, nelarni kutding?!
Yana kimning qalbida umidni ekib,
Soddadil köngilga bağringni tutding?!
Nahotki, samo ham töldi riyoga?!
Jimgina, jimgina alamda yondim.
Uzun zabonlardan kuygan dunyoda
Zabonsiz deb nahot senga işondim?!
Vafodan ulğaygan buyugim ğamni
Kimlarning boşiga yuk qilib otding?!
Keçirmas, unutmas kuyuk alamni,
Aytgin, dardlarimni qaylarga soçding?!
Asrlab yuragim kötargan zambil
Ozgina fursatda keldimi malol?!
Bölsin örtamizda adolat kafil,
Köngil kelişuvi tugasin halol.
Nigohlaring bilan sözla, işontir,
Sadoqat tirikdir, vafo ölmagan.
Ayt, dilni tark etsin oğir xavotir,
Hali muhabbatga vido kelmagan!..
Hasratim gulladi mağrur, tik turib,
Işonçning böynidan sirtmoqni yeçdi.
Ammo, omonatim – anduhim kulib,
Heç qanday imkonsiz mendan voz keçdi.
Ne xayol, ne öyda körsatib gardni,
Xiyonat yölini tutding, hoynahoy,
Muştdek yuragimga joylangan dardni
Samodek bağringga siğdirmading!
Ukam…
Dunyo bilarmikan bağrida sendek
Kelbati egilmas viqor borligin?
Hayot sezarmikan köksida şerdek
Ğururi bukilmas inson borligin?
Adolat anglarmi, anglarmikan heç,
Haqning tarozisin, tenglik qiymatin?!
Taqdir könarmikan, bölsa hamki keç
Bağringga joylasa quyoş siyratin?
Ammo sen bilasan – dunyo ötkinçi,
Hayotga işonib bölmasligini.
Taqdir öz hukmiga köniktirguvçi
Adolat izmida yurmasligini.
Bilasan, bilasan, murğak bolaning
Qalbiga qançalar ökinç siğişin.
Böğzida aytolmay qolgan nolaning
Vaqt ötib yurakda alam yiğişin.
Beğubor köksingga iymonni joylab,
Umid ne, soğinç ne, yaxşi bilasan.
Gohida ozorlar sabringni sinab,
Zarb bersa, jimgina mağrur kulasan.
Mitti qöllaringdan uşlab har kuni
“Nur bu”, deganlarim hamon yodimda.
Bugun mehring sabab, ukajonginam,
Oqibat gullaydi köksim boğida.
Bilasan, bu dunyo azaliy bir kam,
Kemtik könglim aro yongan çiroğsan!
Faqat, faqat şuni bilmaysan ukam,
Meni suyaguvçi eng uluğ toğsan!
Kökda quyoş sendan kuç olsin yayrab,
Mehrning nafasin, taftini sezsin.
Ukajon, dilingning rangiga qarab
Oqibat özining siyratin çizsin.
Muhabbat özining suvratin çizsin!..
Aka
Aka! Bir zumda umrimiz ötyapti,
Bizning nimamiz bor mehrdan bölak?!
Tomiriga tugun qilib kömyapti
Iztiroblarimiz berkitgan terak.
Ğamlar ulğaytirdi bizni juda tez,
Hayot sinovlarga ayamay otdi.
Tuşunolmay qoldik qay mahal, qay kez
Adolat köksiga xanjarlar botdi.
Aka, qanday toğ bor mehrdan bölak?!
Şugina tuyğuga suyandik, ösdik.
Qaro kunimizda bölganmiz tirgak,
Kelar balolarning yölini tösdik.
Kemtiklar örnini yopdi qanoat,
Öylar yelkangizni ezib qöyardi.
Kiçik köksingdagi ulkan muhabbat
Ota maqomidan baland turardi.
Ötkir nigohlaring edi töğri yöl,
Har bir qadamimni öylab bosardim.
Haqdan adaştirguvçi tuyğularni
Bittalab sirtmoqqa tortib osardim.
Sörar eding har kun qayta-qaytalab:
“Nima kerak, singlim, olib kelardim?!”
Qiynab qöymay, deya seni avaylab:
Faqat “bir nimaaa”, deb kulib qöyardim.
Qoçardi, tutolmay, yetolmasdik heç,
Yaxşi kunlarni biz quvib yurardik.
Ne ötsa ötardi boşimizdan, lek
Oriyat bayroğin baland tutardik.
Akaaa!
Tarozini halol deya aldandik,
Iztiroblar özga şaklga köçdi.
Yaqin insonlarni erta boy berdik,
Yaxşi kunlarimiz qimmatga tuşdi.
Eng baxtli onimiz ekan öşal dam,
Armonlarning boşin egaylik, aka.
Sirtida ğarib-u, içida haşam
Qadrdon kunlarga qaytaylik, aka.
Onamning diydorin qömsayman yanaaa,
Ötganlar yodiga yoğdu solib kel.
Heç narsa kerakmas, faqat bir nimaaa
Yaşaşga kuç bergan mehrni olib kel,
Yaşaşga kuç bergan mehrni olib kel!!!
Akaaaaaa…
Nilufar JABBOROVA
1982-yili tuğilgan.
Özbekiston Milliy universitetining jurnalistika fakultetida tahsil olgan.
“Vatan, men bağringda bir gul böloyin” nomli şeʼrlar, “Oqibat devorlari nuramasin” nomli publitsistik maqolalar, “Osmondan yoğilgan yonğoqlar” nomli bolalarga atalgan hikoyalar töplamlari çop etilgan.
2024/12
“Yoşlik” jurnaliga obuna böling · indeks 822
Obuna haqida