504 marta körilgan

Olamni töldirar bir işq soğinçi…

Olamni töldirar bir işq soğinçi...

YOMĞIR

 

U meni çaqirar:

darçamdan bir ifor kirib keladi,

Buvimning, bobomning mehrining isi.

 

U meni kutadi:

Men şoşib çiqaman huzuri – köçaga,

Olamni töldirar bir işq soğinçi…

 

Biz quvnaymiz butun zaminni

Töldirib yuborar şodlik – tomçilar,

Kuldirib yuborar quvnoq tomçilar.

 

U meni kutadi, kutaveradi:

(Baʼzida yoniga borolmasam-da)

Tomçilar – sabotning sodiq elçisi.

 

U baʼzan ketadi, ketib qoladi,

Bulutga öralib osmonga yetar.

Biroq bilamanki bir kuni qaytar –

U meni sevadi Zamindan Samoga qadar!

 

IQROR

 

Osmon rangsiz…

Namçil dardlar

Tomçi bölib tökilar yerga…

 

Sen ketmading, mangu qolding –

Maʼyusgina bir dilda.

 

Endi şafaq qizarmas çunon

Poyim tavof aylamas

Yölak…

Qaytolsaydim yoningga bir on

Derdim: “Dunmas,

Menga Sen

kerak!”

 

Osmon hamon rangsiz,

Şaffof tomçilar –

Yuzimni, közimni savalar mayin…

Bunçalar tund ekan

Bu dunyo sensiz?!

 

Yurib ketdim

Umrimdan sassiz…

 

 

TONGGA MAKTUB

 

Tongga intiq yurak

Lahzalarda tökilib turar.

Yetmadi senga men aytgan ertak.

Yetmabmiş,

Demak, yana töqiş kerak.

Men yaşarman “Bir bor ekan”da

Bu bir qaçon ikki böladi?

Qarayman tökilgan yuragimga va

Kelasan deb qayta tiklayman –

Bağri yarim xotirlarimni.

Tunning qoq yarmi

Orzulardan armon unib çiqar,

Sabrning kosasi şarob-la tölar,

Aytgan ertaklarim yoyilib yurar,

Kelmasang soğinçim ming pora bölar.

Ruhimga çulğanar savollar:

Tun zanjirin uzib qaçon kelasan?

Nafratingdan özib kelasan qaçon?

Yölingga intiqdir Guli Nigoring,

Qaçon, qaçon kelasan, ayt!?

Atrofimda sakrar qaçonlar:

Ayt, qaçon kelasan,

Ayt, qaçon,

Qaçon kelasan?

Yolvorişlar çökar vujudga

Nega jarohatlaysan yara yurakni?

Soğinçim ekyapman yölingga

Qaçon nihol çiqar bulardan,

Niholni Sevinç deb atayman qaçon?

Qaçon köraman ul gul ruxsoringni?

Iltijolar tutar dunyoni!

Kel sen. Tezroq kel, tezroq.

Qaçonlarni yiğlatib kelgin.

Sabrlarim tökilar bamisli yaproq,

Faqat sen kel, faqat sen, tezroq!

Kelmasang gar…

Sabr kosa birma-bir sinar,

Subhidamni çilparçin qilar,

Uluğ daraxt – Sabotlar yonar,

Hayotning mazmuni – sevgilar yonar,

Yonar yana allanimalar…

Qofiyasiz şeʼrning qofiyasiz xotimasi…

Bu farahga töla tong

Mening ğazabimda qolmasligi-çun,

Bularning barçasi yonmasligi-çun

Tezroq kel, tezroq,

Imillama, TONG!

Yöqsa…

* * *

Tun köksini parçalab çiqqan,

Yop-yoruğ xayolga qöşilib oqdim.

Bargi xazonlardek çirib, uniqqan –

Tuyğularimni yöqotdim, yoqdim!

 

Endi oq xayolga evrilib, yaşab –

Tonglarning köksiga kirarman nurdek.

Yaşayverar ğamlar tirilmay, qaqşab –

Ular boqiy emas Qaqnusdek, guldek

 

Mening-çi, umrimda qirmizi, gulgun –

Afsunlar uyğonar, ulğayar dillar.

Yaşay oldimmikin jilmayib bugun,

Yaşnay oldimmikin sönmasdan burun?

 

 BEGONALIK

 

Sargardon tuyğu borar

Ikkimizning oramizda.

Xörsiniği dil yorar

Ikkimizning oramizda.

 

Berolmading, ololmadim

Qoldi hislar sargardon.

Kelolmading, qololmadim

Böldi hislar sargardon.

 

Tong otadi

Bolişing –

Xörsiniqqa botadi.

Tong otadi.

Tuşlarim –

Suvga hasrat aytadi.

 

Oramizda havolar…

Yot, begona navolar…

Uçramasang bölardi –

Tanimasdi ğavğolar…

 

Guli NIGOR

 

 

 

“Yoşlik” jurnaliga obuna böling · indeks 822

Obuna haqida

Izohlar

Hozirça izoh yöq. Birinçi bölib fikringizni yozing.

Siz nima deysiz?

Izoh tahririyat körib çiqqaç, eʼlon qilinadi.

Şu ruknda köp öqilganlar

Barçasi (325)

Ayol

Yigitlar maktubin bitganda qondan,
Kelinlar firoqdan çekkanda yohu,
Uning ham panohi qaytmadi jangdan,
Ön töqqiz yoşida beva qoldi u.