***
Katta böliş naqadar qiyin,
Katta böliş naqadar oson.
Senda dard yöq degandim, birdan,
Uvvos solib yiğlading, osmon.
Men toğni toğ desam bir qara,
Köksi töla muz, qorligini.
Osmon, qaydan bilay men senda
Osmon qadar dard borligini?!
* * *
Demak, mayda odammasman men,
Hayot mayda dardlar bermadi.
Tekkizmasdan ötdim qoşimga,
Qança-qança gardlar bermadi.
Maşaqqatli yöllarda hamon,
Na zerikdim, çarçadim, toldim.
Çunki sendan yutqazganda ham,
Yutganimdan köp narsa oldim.
***
Menga dakki berganlar haq –
Ulğaysam ham boladayman.
Köp adaşib söqmoqlarda,
Baʼzan oqni qora deyman.
Gohi sinab, gohi siylab,
Hayot ança yölga soldi.
Qançasida könglim qolib,
Qançasidan könglim qoldi.
Xalqqa eltar, haqqa eltar,
Dildan qilsam duo dedim.
Ğolib bölib Xudo dedim,
Mağlub bölib Xudo dedim.
Nur deb borsam nigohlarning
Tub-tubida xatar sezdim.
Hidoyatsiz kimsalarda
Xiyonatdan xabar sezdim.
Pokiza bir Işq tiladim,
Dunyo, muhabbatga tölgin.
Ayo, Tangrim yuborgan baxt,
Adaşmasdan kelgan bölgin.
Tong
Osmon yeçib taşlar qop-qora tönin,
Qiru adirlarga saçrab ketar nur.
Yangi ğunçalarda yangi hayajon,
Maysalar böyniga taqib olgan dur.
Hayqirar hayrixoh xörozlar bunda,
Soatlar baxt uçun urmoqdadir bong.
Zero, mana şunday tunning ortidan
Oppoq orzu kabi otib borar tong.
***
Vodiy tomonlarni eslamay bölmas,
Işqni qon-qoningga qorib boradi.
Quva tomonlarda meni soğinib,
Anorlar köksini yorib boradi.
Silkitar yelpiğiç yaproqlarini,
Majnuntollar kutib, közlari tolgan.
Kuz. Qişloq. Şahardan bolam kelar deb,
Tilla yaproqlarga burkanib olgan.
Ukamga öxşaydi – suyunçi sörab,
Qança darvozaga yugurgan şamol.
Ammo sezilmadi senga taşrifim,
Yo balki, körişmoq keldimi malol?!
Nahot indamasdan yuraversang jim,
Eski suratimni bağringga bosib.
Söng çiqib ketaman araz qilganday,
Safar sumkani tez yelkamga osib.
Xullas, aytilmadi birgina izhor,
Köksim çok-çokidan sökilar edi.
Qolgin, deb poyimga huv daraxtlarning
Tilla yaproqlari tökilar edi…
Ammo tökilmadi köksingdagi söz.
Bu uyda
Bu uyda sen uçun bari muhayyo,
Yaşasang bölgani betaşviş, beğam.
Ammo közlaringni şift tomon qadab,
Qaysi xotiralar qözğatar alam?
Barini öqib ol, mana yuragim,
Katta dard emasmi, axir, dardsizlik.
Tuşingin, bu uyda haddan taşqari
Zeriktirib qöyar muhabbatsizlik.
***
Yaqin tutib könglimga,
Bobom ekkan deb keldim.
Köpni körgansan foydang
Elga tekkan deb keldim.
Ğanimlarmas könglimni
Men özim ham yeb keldim.
Kaftdaygina soya ber,
Döst bölamiz, daraxtjon.
Bosib ötgan yölimning
Xatolari yöq emas.
Adolatsiz kunlarning
Adolari yöq emas.
Kuygan qulga Xudoning
Atolari yöq emas.
Kaftdaygina soya ber,
Döst bölamiz, daraxtjon!
Xalqning Haq deb bong urgan
Sadosidan ber xabar.
Odamşunoslar köp, lek
Odamlardan bexabar.
Osmonlarda nima gap?
Yer ostidan ne xabar?
Kaftdaygina soya ber,
Döst bölamiz, daraxtjon!
Aytgin-çi, közlarimdan,
Yomğirlar tinmaydimi?
Savol bersam qalbingda
Bir ğaşlik unmaydimi?
Faqat, sening şoxlaring
Boşimda sinmaydimi?
Kaftdaygina soya ber,
Döst bölamiz, daraxtjon!
Şohsanam NIŞONOVA
1995-yili tuğilgan. Özbekiston davlat jahon tillari universitetining xalqaro jurnalistika fakulteti talabasi.
Özbekiston Yozuvçilar uyuşmasi tomonidan “Birinçi kitobim” loyihasida “Iqror” nomli şeʼriy kitobi çop etilgan.
“Yoşlik” jurnaliga obuna böling · indeks 822
Obuna haqida