Opa-singil tortişuvi
– Iya, mening ayiqçam,
Izlab yurgandim uni.
Yana söramay olsang,
Aniq uraman seni.
Ötgan kun ham yöqoldi,
Şunda ham sen olganding.
– Urma, keça tuşimda,
Özing sovğa qilganding.
Ulğayiş
Opasining tuflisin
Kiyib Hanifa şodon.
Onasi der: – Darhol yeç,
Yöqsa özingga yomon.
– Jonga tegdi hammaning
Kiçkinasan deyişi.
Hadeganda bahona
Topib, tinmay koyişi.
Şu boisdan opamning
Tuflisini kiyganman.
Endi koyiyvermaysiz,
Qarang, katta bölganman.
Noçorlik
Böri yotar oç-nahor,
Oldida öynar quyon.
Bu holni körib tulki.
Sababin sörab hayron.
– Ha, oşna nima böldi,
Yo, oğriyabtimi tiş?
– Daydib qolibsan makkor,
Uyingda yöqmidi iş?
– Tinçlikmi, holing yomon,
– Haliyam qoldim omon.
Agar nafsni tiymasam,
Ovçilar qilar tamom.
Endi qöy böğizlasam,
Mergan qaytar işiga.
Sal qoldi “Qizil kitob”
Bağriga olişiga.
Töqqiz raqami
– Töqqiz katta son emiş,
Aslida u qarigan.
– Nega unday deysan, Xol,
Uni köplar tanigan.
– Yozsam, doim katakda
Bir çekkaga suyanib
Özi zörğa turadi,
Hassasiga tayanib.
Naima Anvarova
1998-yili tuğilgan.
Respublika yoş ijodkorlarining Zomin seminari iştirokçisi.
Özbekiston Yozuvçilar uyuşmasi tomonidan “Birinçi kitobim” ruknida “Makka va hakka” nomli şeʼriy töplami çop etilgan.
“Yoşlik” jurnaliga obuna böling · indeks 822
Obuna haqida