257 marta körilgan

Senga boqsam, quvnar közlarim

Tursun Ali

Ögat1 satrlari

O bu toğlar baland ham emas,

Dara böylab taşlayman qadam.

Quşday yengil olaman nafas,

Yuksaklarga çiqaman ildam.

Yuragimda quvonç-şodliklar,

Ohu misol etadi tuğyon.

Erkin parvoz aylar kakliklar,

Gözallikda yaşnagan har yon.

Közlarimda uyğoq xarsanglar,

Göyo ular toğlar yuragi.

Sukunat ham bunda jaranglar,

Otlarga-da taqmas uzangi.

Çetan devor etaklarida,

Kökteraklar mavjlanar sokin.

Ona qöylar yetaklarida

Qöziçoqlar ulğayar durkun.

Toğ bağirlab boraman şodon,

Ruhim içra dilrabo qöşiq.

Poyimda soy şarqirar çunon,

Men toğlarga böpqoldim oşiq.

1      Ögat – Jizzax viloyati Ğallaorol tumanidagi toğ qişoği.

Içki keçinmalar

1.

Işon, könglim, şu dafʼa,

Heç bölmasa şu dafʼa,

Qişloqdan Bolaligim topib kelaman.

Yöllar körsatadi menga, ajab, tinimsiz,

Tilimga-ku til beradi mudom, donişmand,

Içimdagi ança oqil Tursun Ali ham. 

Otayotgan tongga emas, yöq,

Botayotgan kunga qarayman goho.

Umr musiçaday qönim izlar sargardon.

Jildiragan suvga tikilaman jim,

Pökak kabi qalqir kölankam.

Qaydan kelib, qayga şoşasan, ayt-çi, ey, umrim?!

2.

Tun yarim.

Uyqudan uyğotdim Bolaligimni.

Qorabayir tulporim şamolday yeldirib,

Entikib-entikib qaytdik

Çang bosgan ona qişloq köçalariga.

3.

Olis qişloq.

Ariq böyidan

topib olgum

suvga şönğiyotgan

közlari ğamgin Bolaligimni.

Qölidan tutaman,

Mana, hozir, hozir…

Sevgi köçasi

1. Işq

Yuragimga işq kiryapti,

Ruhim osmon sari uçar.

Közlarim-da jilmaymoqda,

Quloçlarim osmon quçar.

Endi olam ajib, gözal,

Ertam yoruğ nurga tölar.

Har nedan, o, sevgi yuksak,

Umr yaşarib qöşiq bölar.

Tomirimga işq kiryapti…

2. Azizam

Seni sevib qoldim, azizam,

O, huzur baxş etgay ovozing.

Yuragingni tinglayman bir dam,

Meni tamom rom aylar sozing.

Seni sevib qoldim, azizam,

Yomğirzorga çiqaman tanho.

Ivib, tönib borur vujudim,

Qalbimda-çi, qaynoq sevgi, o.

Seni sevib qoldim, azizam,

Borliğimni örtar ğulğula.

Kuz… Boğlarda tentirab baʼzan,

Yöl boşlaydi ajib tuyğular.

Seni sevib qoldim, azizam,

Bul boğlarda, yöq-yöq, kuz emas,

Bahor kezgay yaşnatib közim,

Men sevgidan erurman sarmast!..

Seni sevib qoldim, azizam…

3. Qoşingda

Senga tikilaman, qoşingda

Bir şirin entikiş tuyaman.

Parvona bölsam-da boşingda,

Har lahza qattiqroq suyaman.

Senga tikilaman, azizam,

Ohuga öxşaysan naqadar,

Yuragim sadosi nimiqqan,

Sevgiga çömaman sarosar.

Senga entikaman qoşingda,

Şundoq, yonimdasan, sevgilim.

Özimni yöqotib qarşingda,

Özim-la yaşayman, ey Gulim!

4. Yuragimni qaytib ber

Bu şoyon davrada, mana, birgamiz,

Örtamizda çodir tikkan sukunat,

Öziga siğmagan yurak betoqat,

Sevgi köçasida izillar yolğiz.

Qizğin davra çöği sönar nihoyat,

Har kim öz yöliga bölgay ravona,

O, azizam, qalbim senga parvona,

U sening-la ketdi misoli soya.

Tizginsiz yurakni izlayman halak,

Kökragim qafasi yaydoq huvillar,

Tegramda xazonrez şamol uvillar,

Oşiq yuragimni qaytib ber, falak!

Sevgilim

Senga boqsam, quvnar közlarim,

Şodliklar diyori yuzlaring.

Ey, qalbimda yiğlayotgan sevgilim!

Bunda guldek porlar edi osmon ham,

Yulduzlarga tegib turibdi boşim.

Şundoq yonimdasan, sevgilim, yana!

Uxlayapti sevgilim osuda,

Buzib qöymay deya uyqusin

Hayqirib kiraman tuşiga bilmay.

Sekin ögirilib yuzingga termuldim, sevgilim,

Eng kerakli sözni aytolmay,

Sekin qayrilgança ketdim sendan yiroqlab.

Tun qöynida uçratdim tağin,

Kunduzdek çaraqlar çölpon közlaring.

Tegirmon toşidek qalbimni yançiydi ökinç.

Yoz ranglari

Daraxtzor uxlaydi sukunat oğuşida…

Bedor yuragim daryodek şodlikka tölğin,

Baxtiyorman ğoyat öz ovozimdan.

Umrim misol uzun böldi bu kun,

Soyamni yaşirdi söngra daraxtzor.

Yuragimga çökdi hali men yaşamagan tun.

Sukunat suvrati

Cukunat suvratin

çizmoqçi edim.

Men

ranglarni topmay hali,

qaygadir

uçib ketdi

olabayroq sukunat

Qayga uçdi,

qayga köçdi?

Bilmasman!

Dilimning qaʼridan

yangrar bir Sado.

Tun esa

bölmoqda ado.

Löli qiz

törvasiga siğmagan bir tun.

Xayol keçasi

Bolalikdagidek daraxt panasidan, ha,

Öğrinçi tikildim senga yonib, qimtinib.

Tağin közlarimda toşar, gullar hayajon.

Uyğondi yurakda ajib tuyğular,

Sevişim aytaman, deydi köngil ham.

Dunyo gözal, kulbam sovuq va horğin.

Poyida öltirdim, kuyib ketibdi daraxt,

Bir kun uçraşgandik, esla, ikkimiz bunda.

Buzilmay qolibdi sevgi qurgan in, qara!

Ay, sening yoningga qimtinib bordim,

Öyçan közlaringga tikildim uzoq.

Bir söz aytolmayin qaytdim xörsinib.

Uzun, mahzun keça – soğinç keçasi,

Uzoq, qora keça – xayol keçasi,

Qamişzor toj kiyar saharga qadar.

Tursun Ali

1952-yili tuğilgan. Toşkent davlat universiteti (hozirgi ÖzMU)ning jurnalistika fakultetini tamomlagan. “Yurakdagi sözlar”, “Yoruğ kunlar”, “Yolğizim”, “Uyğoq sukunat”, “Sokin xayqiriq”, “Saylanma”, “Quş pati” kabi şeʼriy töplamlari naşr etilgan.

“Yoşlik” jurnaliga obuna böling · indeks 822

Obuna haqida

Izohlar

Hozirça izoh yöq. Birinçi bölib fikringizni yozing.

Siz nima deysiz?

Izoh tahririyat körib çiqqaç, eʼlon qilinadi.

Şu ruknda köp öqilganlar

Barçasi (325)

Ayol

Yigitlar maktubin bitganda qondan,
Kelinlar firoqdan çekkanda yohu,
Uning ham panohi qaytmadi jangdan,
Ön töqqiz yoşida beva qoldi u.