Ögat1 satrlari
O bu toğlar baland ham emas,
Dara böylab taşlayman qadam.
Quşday yengil olaman nafas,
Yuksaklarga çiqaman ildam.
Yuragimda quvonç-şodliklar,
Ohu misol etadi tuğyon.
Erkin parvoz aylar kakliklar,
Gözallikda yaşnagan har yon.
Közlarimda uyğoq xarsanglar,
Göyo ular toğlar yuragi.
Sukunat ham bunda jaranglar,
Otlarga-da taqmas uzangi.
Çetan devor etaklarida,
Kökteraklar mavjlanar sokin.
Ona qöylar yetaklarida
Qöziçoqlar ulğayar durkun.
Toğ bağirlab boraman şodon,
Ruhim içra dilrabo qöşiq.
Poyimda soy şarqirar çunon,
Men toğlarga böpqoldim oşiq.
1 Ögat – Jizzax viloyati Ğallaorol tumanidagi toğ qişoği.
Içki keçinmalar
1.
Işon, könglim, şu dafʼa,
Heç bölmasa şu dafʼa,
Qişloqdan Bolaligim topib kelaman.
Yöllar körsatadi menga, ajab, tinimsiz,
Tilimga-ku til beradi mudom, donişmand,
Içimdagi ança oqil Tursun Ali ham.
Otayotgan tongga emas, yöq,
Botayotgan kunga qarayman goho.
Umr musiçaday qönim izlar sargardon.
Jildiragan suvga tikilaman jim,
Pökak kabi qalqir kölankam.
Qaydan kelib, qayga şoşasan, ayt-çi, ey, umrim?!
2.
Tun yarim.
Uyqudan uyğotdim Bolaligimni.
Qorabayir tulporim şamolday yeldirib,
Entikib-entikib qaytdik
Çang bosgan ona qişloq köçalariga.
3.
Olis qişloq.
Ariq böyidan
topib olgum
suvga şönğiyotgan
közlari ğamgin Bolaligimni.
Qölidan tutaman,
Mana, hozir, hozir…
Sevgi köçasi
1. Işq
Yuragimga işq kiryapti,
Ruhim osmon sari uçar.
Közlarim-da jilmaymoqda,
Quloçlarim osmon quçar.
Endi olam ajib, gözal,
Ertam yoruğ nurga tölar.
Har nedan, o, sevgi yuksak,
Umr yaşarib qöşiq bölar.
Tomirimga işq kiryapti…
2. Azizam
Seni sevib qoldim, azizam,
O, huzur baxş etgay ovozing.
Yuragingni tinglayman bir dam,
Meni tamom rom aylar sozing.
Seni sevib qoldim, azizam,
Yomğirzorga çiqaman tanho.
Ivib, tönib borur vujudim,
Qalbimda-çi, qaynoq sevgi, o.
Seni sevib qoldim, azizam,
Borliğimni örtar ğulğula.
Kuz… Boğlarda tentirab baʼzan,
Yöl boşlaydi ajib tuyğular.
Seni sevib qoldim, azizam,
Bul boğlarda, yöq-yöq, kuz emas,
Bahor kezgay yaşnatib közim,
Men sevgidan erurman sarmast!..
Seni sevib qoldim, azizam…
3. Qoşingda
Senga tikilaman, qoşingda
Bir şirin entikiş tuyaman.
Parvona bölsam-da boşingda,
Har lahza qattiqroq suyaman.
Senga tikilaman, azizam,
Ohuga öxşaysan naqadar,
Yuragim sadosi nimiqqan,
Sevgiga çömaman sarosar.
Senga entikaman qoşingda,
Şundoq, yonimdasan, sevgilim.
Özimni yöqotib qarşingda,
Özim-la yaşayman, ey Gulim!
4. Yuragimni qaytib ber
Bu şoyon davrada, mana, birgamiz,
Örtamizda çodir tikkan sukunat,
Öziga siğmagan yurak betoqat,
Sevgi köçasida izillar yolğiz.
Qizğin davra çöği sönar nihoyat,
Har kim öz yöliga bölgay ravona,
O, azizam, qalbim senga parvona,
U sening-la ketdi misoli soya.
Tizginsiz yurakni izlayman halak,
Kökragim qafasi yaydoq huvillar,
Tegramda xazonrez şamol uvillar,
Oşiq yuragimni qaytib ber, falak!
Sevgilim
Senga boqsam, quvnar közlarim,
Şodliklar diyori yuzlaring.
Ey, qalbimda yiğlayotgan sevgilim!
Bunda guldek porlar edi osmon ham,
Yulduzlarga tegib turibdi boşim.
Şundoq yonimdasan, sevgilim, yana!
Uxlayapti sevgilim osuda,
Buzib qöymay deya uyqusin
Hayqirib kiraman tuşiga bilmay.
Sekin ögirilib yuzingga termuldim, sevgilim,
Eng kerakli sözni aytolmay,
Sekin qayrilgança ketdim sendan yiroqlab.
Tun qöynida uçratdim tağin,
Kunduzdek çaraqlar çölpon közlaring.
Tegirmon toşidek qalbimni yançiydi ökinç.
Yoz ranglari
Daraxtzor uxlaydi sukunat oğuşida…
Bedor yuragim daryodek şodlikka tölğin,
Baxtiyorman ğoyat öz ovozimdan.
Umrim misol uzun böldi bu kun,
Soyamni yaşirdi söngra daraxtzor.
Yuragimga çökdi hali men yaşamagan tun.
Sukunat suvrati
Cukunat suvratin
çizmoqçi edim.
Men
ranglarni topmay hali,
qaygadir
uçib ketdi
olabayroq sukunat
Qayga uçdi,
qayga köçdi?
Bilmasman!
Dilimning qaʼridan
yangrar bir Sado.
Tun esa
bölmoqda ado.
Löli qiz
törvasiga siğmagan bir tun.
Xayol keçasi
Bolalikdagidek daraxt panasidan, ha,
Öğrinçi tikildim senga yonib, qimtinib.
Tağin közlarimda toşar, gullar hayajon.
Uyğondi yurakda ajib tuyğular,
Sevişim aytaman, deydi köngil ham.
Dunyo gözal, kulbam sovuq va horğin.
Poyida öltirdim, kuyib ketibdi daraxt,
Bir kun uçraşgandik, esla, ikkimiz bunda.
Buzilmay qolibdi sevgi qurgan in, qara!
Ay, sening yoningga qimtinib bordim,
Öyçan közlaringga tikildim uzoq.
Bir söz aytolmayin qaytdim xörsinib.
Uzun, mahzun keça – soğinç keçasi,
Uzoq, qora keça – xayol keçasi,
Qamişzor toj kiyar saharga qadar.
Tursun Ali
1952-yili tuğilgan. Toşkent davlat universiteti (hozirgi ÖzMU)ning jurnalistika fakultetini tamomlagan. “Yurakdagi sözlar”, “Yoruğ kunlar”, “Yolğizim”, “Uyğoq sukunat”, “Sokin xayqiriq”, “Saylanma”, “Quş pati” kabi şeʼriy töplamlari naşr etilgan.
“Yoşlik” jurnaliga obuna böling · indeks 822
Obuna haqida