139 marta körilgan

Sevilmoqlik uçun keldik dunyoga…

Sevilmoqlik uçun keldik dunyoga...

Bola emizayotgan ayol

Manglayida xuşbaxtlik tuği,

Xudolarning kiradi suqi,

Nigohida muhabbat ufqi,

Bola emizayotgan ayolning.

Jon oyati aytgan allasi,

Ijobatdir har bir duosi,

Bek, sultondir unga bolasi

Bola emizayotgan ayolning.

Ön gulining gullar töqqizi,

Yöq armoni, yöqdir qayğusi,

Dargohiga yetadi tizi

Bola emizayotgan ayolning.

Quçoğida gullaydi jannat,

Fariştalar siğingan xilqat,

Joynamozsiz qilar ibodat –

Bola emizayotgan bu ayol.

Sevilmoqlik uçun…

Sevilmoqlik uçun keldik dunyoga,

Işq ötin böloyin öçoqlaringga.

Bizni yaratgandir qodir xudoyim,

Işqning baland dori, sirtmoqlariga.

Bu dunyo tuzoqdir, faryod na hojat,

Tuşganmiz faqat işq tuzoqlariga.

Işq magar jahannam bölsa, çorlagin,

Jannat qolib, kirgum dözaxlariga.

Işq deya qiyomat qadar borurmiz,

Gunohimiz işq, deb söroqlariga.

Işqimiz xudoyi, qurbonliq asli,

Jonimiz tikilgan bayroqlariga.

Bizni işq mulkiga hukm etsin xudo,

Surgun qilsin abad qiynoqlariga.

Onagul, tökilsak qatra nur bölib,

Аzal sarkotibin siyohlariga.

Yoğoç oyoq

Otam könglidagi

Dard bilan ösdim,

Ergaşib

Goh qöltiqtayoqlariga.

Qulunday çopolmay

Dilim öksidi,

Termulgança

Yoğoç oyoqlariga.

Qadamida

Poşna izimas, hayhot,

Ortidan tuproqlar

Tözğimas, hayhot.

Borar yuragimda

Janglar quyuni,

Tizimmas, otajon,

Böğzimgaça dod!

Töq…Töq…Töq…Töq!

Dodlar köksim teşadir…

Kökayimda anduh

öti ösadir.

Otamning dodimas,

bu sening oğir

Dunyoga savoling,

dunyoga qasddir!

Quçoqlayin desam

Qöllaringiz yöq,

Boş urayin desam

Tizzalaringiz.

Közingiz tubida

Yonar laxça çöğ,

Dunyoni yiqitar

Ğussalaringiz.

– Mendan oldin ketma!

Xor bölmay asti,

Gödakday yolborar

Onam boyaqiş.

Könglin yamab ötdi

Yarimjon juftin,

Köziga termulib

Muşfiğim yoz, qiş.

Otam ketdi

Közlaridan qon sirqib,

Xotiralar ötmas

Piçoqda qirqib.

Ketdi yarim jon-u

Butun dard bilan,

Tobutda jismimas,

Ğam bordi qalqib.

– Otang çaqiryapti!

Qaddin tutdi tik,

Yasanib-tarandi

Hayhot volidam.

– Sizlardan roziman!

Sizdan könglim töq!

Men köproq

Otangga kerakman, bolam!

Tuşlarimga kirar

Qiblagohlarim,

Dodlar közlarimdan

Oqaverar duv.

– Keling, yuvib qöyay,

Suyanaqoling.

Yoğoç oyoğiga

Quyib turar suv.

Bu ğamga odammas

Tuproq çidarkan,

Soqov, gung

Bölmoqni qilarkan udda.

Yurakka ekilgan

Ğamlar gullarkan,

Çökaman

Ohimdan çiqqan bu dudga.

Dardlar ulğaytirdi,

Dardlar suyadi,

Odam ölmas ekan

Ğam-u firoqdan.

Közlarimni yumsam

Qaqşab ketadi,

Bolaligim çopar

Yoğoç oyoqda.

Bolalik. adabiyot darsi

Keç qiş. Maktab…

Tölib ketgan jom.

Eski tomdan ötadi çakka.

Butun sinf mixlangan göyo,

Qöllarini qöygan iyakka.

Ö, bolalar yuragi ortiq

Kötararmi zulm, munglarni?

Kipriklarda qayğular qalqib,

Tinglaşadi “Ötgan kunlar”ni.

Eşitilmas çak-çaki ğamning,

O, yuraklar töxtagan taqqa.

Аdabiyot muallimining

Tovuşidan özga quloqqa.

Örtada şam va qonliğ yurak,

Işq eriydi.

– Unutmaysizmi?

Otga qamçi bosar Otabek,

Jonga qamçi uradi zulm.

Kumuş öldi!

Qon qusdi, ohkim!

Sözlar ingrar… bözlar çirqirab.

Kim ökrar, kim yiğlaydi yum-yum,

Va partalar yuborar höngrab.

Peçka öçgan.

Lovullar sinf.

Dildiratar sovuqni bu hol.

Şiqirlaydi buzilgan qulf,

Taşqarida izillar şamol.

Tiriladi qalbda şu nafas,

Tomirda dard, işqni uyğotib.

Va bolalik tugar, beuvvos

Öz-özini yurakka otib.

Xörsinadi bolalar beun.

Dars tugagan.

Qözğolmas heç kim…

Yuraklardan sirğalganiça

Sassiz çiqib ketgan muallim!

Tuş

– Şeʼr sotaman!

Şeʼr olasizmi?

Fursat yaqin,

ketmoğim tayin.

Dunyo, menga bunday qarama,

Devonaga qaragandayin.

Sönggi şeʼrim sönggi kunimday,

Dunyo birpas qöyvorma yoqam.

Kemam jönab ketmoqlikka şay,

Hamyonimda yöq hatto çaqam.

Oğaynilar, şu şeʼrni oling,

Ketmagaysiz öqib pinakka.

Heç bölmasa almaşa qoling,

Аlmaşaman toza yurakka.

Jon boriça hayqiraman, hey!

Şeʼr sotaman!

Bormi xaridor?!

Miyiğida kular, karmi-ye,

Körmaganga oladi bozor.

Közi oç,

Öç ğiybatga.

Riyo –

Qoq köksimda turar poşnasi.

Bozoringdan örguldim, dunyo,

Xaridorgir şeʼrdan boşqasi.

Qaytsam,

Şoir bölib qaytmayman!

Kazzob dunyo, içaman qasam.

Tangrim, menga nega söz berding,

Bitta şeʼrim ötkazolmasam?!

Şoirman-u, bitta şeʼr yozdim,

Bu – yuragim, qandoq sotaman!

Uzolmadim vatandan qarzim,

Oh qaʼrida qandoq yotaman?!

Mening uçun, qöy, avf sörama,

Safar yaqin, ketmoğim tayin.

Dunyo, menga bunday qarama,

Devonaga qaragandayin!

Sözning ustidа turаr…

Kim aytar bu çarxi dun hökiz ustida turar,

Kim aytarki, tafakkur, tamiz ustida turar,

Haqning dastida olam, zarra iştibohim yöq,

Oh tortsam ikki dunyo sözning ustida turar.

Gahi zil dardi yançib, dil ustida turganday,

Böğzida faryod dodi til ustida turganday,

Аyo çarxi kajraftor qil ustida turganday,

Ikki quloç tuproğ-u bözning ustida turar.

Köngilgamas, ming qöyli boylariga çopdik biz,

Mungliğgamas, zörlarga zarbof çopon yopdik biz,

Muttahamni pir tutib, darvozasin qoqdik biz,

Аyo baxt, bir kaft halol tuzning ustida turar.

Bu jon qalqib turibdi Vaqtning kamonida,

Аyirmasin iymondan umrimiz poyonida,

Ö, haqning qadahidan tökil işq tuğyonida,

Dunyo işqqa çökilgan tizning ustida turar.

Аyo döst, yuragimga uvlab kirar xavotir,

Toşlarni muştlab-muştlab daryolar ketayotir,

Işq ketgan yuraklardan çakkalar ötayotir,

Bu dunyo qalqib, göyo muzning ustida turar.

Jonimning ustidadir, vatan, nomus-şarafing,

Iymonning ustunidir avliyo-yu salafing,

Közimga tötiyodir har çöping, har tarafing,

Özbekiston, jannatim, közning ustida turar.

Аyo ogohsan, umr kunbotarga oğganda,

Bir tuşdek ekan dunyo, ötar kiprik qoqqanda,

Döstlari közin oçib atrofiga boqqanda,

Onagul ketar yölda – kuzning ustida turar.

Oh tortsam ikki dunyo sözning ustida turar…

Enaxon SIDDIQOVА,

Özbekiston xalq şoiri

 

1954-yili tuğilgan.   Farğona davlat universitetining filologiya fakultetini tugatgan. Şoiraning “Qoraköz turnalar”, “Sumanbar nasim”, “Köngil ufqlari”, “Işq ifori” şeʼriy töplamlari, “Sirli tun faryodi” hikoyalar majmuasi,  “Qizoyimlarga kelinlik saboqlari”, “Tibbiyot fidoyilari”, “Xaloskorlik”, “Eʼzozli ayollar” kabi publitsistik asarlari naşr etilgan.

 

2022/8

“Yoşlik” jurnaliga obuna böling · indeks 822

Obuna haqida

Izohlar

Hozirça izoh yöq. Birinçi bölib fikringizni yozing.

Siz nima deysiz?

Izoh tahririyat körib çiqqaç, eʼlon qilinadi.

Oldingi
Keyingi

Şu ruknda köp öqilganlar

Barçasi (325)

Ayol

Yigitlar maktubin bitganda qondan,
Kelinlar firoqdan çekkanda yohu,
Uning ham panohi qaytmadi jangdan,
Ön töqqiz yoşida beva qoldi u.