Buyuk Temur hukm surgan qadim tuproqda
Kimlargadir mute bölmoq osonmas aslo.
Bu kun sizni esladim men – qalbim titroqda,
Şarof ota, yurt sarvari, şarafli siymo!
Ezgulikni niqob qilgan noqis saltanat
Diyonatdan jar solganda dunyoga butun,
Donişmandning irodasi kerakdir faqat
Riyolardan öz şaʼningni asramoq uçun.
Bilardingiz, qalbingizning tubida edi
Erk, hurlik deb şahid ketgan yurtning gullari.
Yana ne-ne insonlarning bağrini ezdi
Muz yurakli mustabidning qonli qöllari.
Saodatga eltar yöllar turli va turfa,
Balki gohi oliy baxtga siz işondingiz.
Biroq qorli egatlarni keçgan keç kuzda
Yupun elning holin körib içdan yondingiz.
Yuho yurtga, u muqaddas emasdi garçand,
Hatto Makka körmagan ganj, tillolar oqdi.
Lek xalqimga takabbur taxt boqib bepisand,
“Tillaparast” degan tavqi laʼnatni taqdi.
Bir kun sizni kuzatdi el yiğlab, oh urib,
Maşhur maydon mehrobini oşyon etdingiz.
Biroq siz bu qabrdan bir keçasi turib,
Çiğatoyga tomon asta yurib ketdingiz.
Fidoyi zot ölmas aslo, yaşagay omon,
Başariyat ardoğida bölgay mard erlar.
Özingniki lek köksingdan itarsa yomon,
Özingniki özagingni uzgaydir, derlar.
Ne baxt, yurtning ufqlaridan tarqadi tuman,
Samolardan yuraklarga yoğdi tağin nur.
Kördi xalqim dilda ajib hayajon bilan
Sizning aziz siymongizni – xoksor va mağrur.
Olqiş aytar şaʼningizga osmon ğuborsiz,
Uşbu ayyom ruhingizni şoyad şod etgay.
Siz uluğlar qatorida har qaçon borsiz,
Nomingizni hur nasllar mangu yod etgay!
Mirpölat MIRZO
“Yoşlik” jurnaliga obuna böling · indeks 822
Obuna haqida