123 marta körilgan

Sitora NAIMJONOVA

Sitora Naimjonova

* * *

Tun ojiz.

Olovman özimga,

Nigohim ötparast, notavon

dilimga intiqib böğzimga

çiqma, jon.

Qalbimda ökira boşlagan

soğinçning nafsidan töydim-ov,

nazarxör közlarim yoşlanmay

qöydi-yov…

Işqparast tumanlar qarşimda

yolğonçi xotirday qolodir,

Holsörar saslarim arşimga

borodir…

Şu köyda yuragim telbavor

Otaşman, alanga qönsin-ey,

Olovqalb ruhlarga Xudo yor

bölsin-ey.

Xudo yor bölsin-ey!

* * *

Kuz – sarğiş qiyoqlar gullagan çaman,

şudringlar tuğilgan maysazor bağri.

Kuz – ijod oğuşi aylagan vatan,

Oltin barg qoplagan tabiat tarxi.

Kuz – möjaz könglimning ğarib kulbasi,

Köngil orom olar, jannatmakon uy.

Kuz – keksa mezonning bezabon sasi,

lek biyron qalbimga u hamohang kuy.

Köhna qahratondan saxovat istab,

nigohlar rangiga çang solgan yaproq.

Kuz bu – boqiylikdan yaralgan qismat,

dil ruhin mahv etgan tandagi titroq.

Hamonki hamrohim, ham sirdoşim Kuz,

soxta kulgulardan çiqqan çin dardim.

Kuz bu – yolğonlarga kelib yuzma-yuz,

ming yilki haqlikdan tökilgan qadrim.

Sitora NAIMJONOVA

2005-yili tuğilgan. ÖzJOKU talabasi.

Respublika yoş ijodkorlarining “Zomin” seminari iştirokçisi. (2023).

2023/11-12

“Yoşlik” jurnaliga obuna böling · indeks 822

Obuna haqida

Izohlar

Hozirça izoh yöq. Birinçi bölib fikringizni yozing.

Siz nima deysiz?

Izoh tahririyat körib çiqqaç, eʼlon qilinadi.

Şu ruknda köp öqilganlar

Barçasi (325)

Ayol

Yigitlar maktubin bitganda qondan,
Kelinlar firoqdan çekkanda yohu,
Uning ham panohi qaytmadi jangdan,
Ön töqqiz yoşida beva qoldi u.