Başorat
“SEN” deyman uni,
“SIZ” deydi u mayin tovuşda.
Va bilamanki bir kuni,
Bu ikki söz qovuşgay.
Şunda meni burdalab taşlar
“SENSIZ” degan ulkan ajdaho…
* * *
Sening qalbing haqiqiy olmos,
Içki dunyong naqadar oydin.
Mening könglim köngildir, xolos,
Yöq, şunçaki bir siqim loydil.
Özgarmaydi çiroying – arça,
Xazon sen-la kelmas röbarö.
Yuragimni olmadek arçib,
Qöllaringa tutqazdim, gulrö.
Muhabbat bu aslida qimor,
Desam, kimlar yiğladi… Kuldi.
Mendan oldin visolingni, yor,
Özga yutib olmasa böldi.
* * *
Söz izlayman bardoşdan ulkan,
Söz izlayman tasavvurdan keng.
Tegmaydigan biror köngilga,
Eng oğriqli, eng pokiza, eng…
Gödak kulgusidek jarangdor,
Ğarq pişgan uzumdek bir şingil,
Pikasso suratidek rangdor,
Tamaki dudidek yengil.
Qayğudan ming karra qayğuli,
Tutqun er böğzidagi erk.
Dahşatga soluvçi ohuni,
Oç arslonning bökiriğidek
Söz izlayman.
Söz…
* * *
Toğlarga çiq, holini söra,
Har bir maysa, har bitta toşni.
Erkalatgin: dagarim, töram,
Yelkangga mindirib qöyoşni.
Pastda qolsin çöqqilar, şamol,
Puflab uçir yulduz uyurin.
Mirrixga boş köyib orom ol,
Yuragingni erkin qöyirib.
Ortiq seni çöçitmas soya,
Axir şuni istarding mudom.
Qara, qanday mukammal ğoya,
Toğ! Çeksizlik! Inson va Xudo!
Endi qörqmay yaşaşing mumkin,
Singib ketdi ruhingga viqor.
Ölimga tik boqasan,
Çunki
Yelkangda qöyoşning izi bor!
Kun botdi
Kun botdi. Kaytmoqda poda,
Çöpon kelar öynatib zarang.
Yomğirga çayilgan havodan,
Töyib-töyib nafas olar çang.
Yulduzlarni şikorga çorlab,
Samoda oy uyuştirar ov.
Mizğir zulmat kuçoği – ğorda,
Tuyoqlardan horigan yaylov.
Kun botdi. Yengildi quyoş,
Jonsarak yaproqlar titrar…
Uvlab çiqar közlarida yoş,
Erksiragan zanjirband itlar.
* * *
Közyoşingni art,
Boşingni kötar!
Qaltiratma tizzalaringni.
Çöçima (qattiqroq yötal!),
Böronlarga böşatib ber
Yurak qaʼringni.
Ojizliging sezmasin birov,
Yöqsa, joning qolar xatarda.
Zarbalarga berolmasang dov,
Çiqarib taşlaşar qatordan.
Har lahzani mardona yaşa,
Tekkuniça ölim qamçisi.
Kuçsizman deb qilma xarxaşa,
Tuğuldingmi, demak,
Jangçisan!
Qaçondir
Çovuşar işq-la junun,
Mum tişlagay farosat.
“Ayo, Haq” deb ming Majnun,
Tarqab ketar sarosar.
Maysalar yetar kökka,
Soyasin qirga taşlab.
Dordan dunyoni söka,
Sakrab tuşar şoh Maşrab.
Izlab asl botirin,
Zaminga qönar Semurğ.
Qabatida Qodiriy,
Sovutin kiyar Temur.
Tulporlarin nafasi
Havoni qilib falaj.
Iblisning aravasi
Ado etib qaytar haj.
Toğlar çayqalar karaxt,
Çaqmoq oyga tortar mil.
Oyoq çiqarar daraxt,
Quduqlarga bitar til.
Muştdek izidan otning
Yetmiş ming şahid nişlar.
Boltasida jallodning
Soqol olar darveşlar.
Yomğurmas yoğar yulduz,
Sir qolmagay samoda.
Xudo bilan yuzma-yuz
Turib sözlaşgay odam…
* * *
Boşlab kirar tunni qişloqqa
Bezovta itlarning hurişi.
Borliqni böyagan qiş oqqa,
Tutzor mudrar afti burişib.
Çoponlar, paltolar kezar köçada,
Tezak hidin burqsitar öçoq.
(Hali zamon çiroq öçadi)
Joy töşaydi erinçoq çarçoq.
Zerikkanmi, betus osmonda,
Dafʼatan oy bir sovuq porlar.
Huv yuksalgan toğlar tomonda
Oy nurida eriydi qorlar…
* * *
Tun sep yoyar. Kunduz qaridi,
Yöğonlaşar zaif tovuşlar.
Yoritay deb osmon qaʼrini,
…Yulduz soçar hovuç-hovuçlab.
Yomğir… köça tomoğin höllab,
Yumşoq yuzi aylanar loyga.
Simyoğoçlar – piçilgan qullar,
Tikilişar yalanğoç oyga.
Iymon öqib qaytgaç xuftonni,
Soat öngga urganida bong;
Biz uçraşgan hu-uv xiyobonni,
Xotiramda qilgayman mehmon.
Axir, bilsang, senga tegişli
Yoşligimning katta bölagi.
…Çak-çakillab qözğaydi ğaşliq
Tarnovlarning muzdek sölagi.
Uyqu bermas ertaklar xasis,
Tun. Xayolga ötmiş quyilar.
U ham meni öylar, şubhasiz,
Balki menga şunday tuyular…
JONTEMIR
1994-yili tuğilgan.
Toşkent davlat texnika universitetining
elektronika va avtomatika fakulteti talabasi.
Şeʼrlari matbuotda eʼlon qilingan.
“Yoşlik” jurnaliga obuna böling · indeks 822
Obuna haqida