691 marta körilgan

Umid şamlarida isinaman men…

Mirzohid Muzaffar

* * *

Yomğir şevasida şeʼr öqir osmon,

har bitta satridan ziyo tomadi.

Könglimdan uzilgan şamollar bilan

ketgan Işq qaytişdan qattiq tonadi.

Men hali yöqdirman,

                                    topilmaganman,

soçilib yotibman yomğirlar aro.

Sözlar şuʼlasidan közim qamaşib,

ketarman Yöqlikning dargohi tomon.

Tonglarni

içadi çanqagan ruhim,

garçi men qaygadir yöqoldim axir.

Izimni izlagan Oçunga ayting –

meni olib ketdi şoirqalb Yomğir…

 

* * *

Jimgina jon berar boğda daraxtlar,

jimgina kuzatmoq –

dunyoga doir.

Jimgina içida turgan böronni

bostirib köçadan ötadi Şoir.

Oddiy fojealar

                     hayrat bermaydi,

bunday hodisotga töla har qadam.

O, bunça befarqsiz! –

                                      demoq istaydi,

jimgina…

yaşaşdan çarçagan ODAM…

* * *

Men til yutib turganim bilan

Sözlar sukut saqlolarmidi?!

            Marsilius MARTINAYTIS

 

Bir söz izlayapman –

bir sözki,

dunyoni titratib, tözğitmasa ham

borligin sezdirib turolsin özin.

Uni his qilolsin har lahza olam.

Vujudimda oqsin

                          rangsiz,

                                     ohangsiz,

(axir, ular bari faqat ötkinçi.)

U anglatsin

erk – olinmas jangsiz,

ildizida yonsin Inson ökinçi.

Quyoşdek qizitib qaynoq taftida,

tufroğdek bağrida Işqni undirsin.

Bu söz poklik tiğin olib kaftiga,

yovuzlik köksiga sançsin – öldirsin.

Men uni izlarman toki tanda jon,

mayli,

quvvatlarim bu yölda tolsin.

Men hatto tilimni yutib turgan on,

u sukut qafasin parçalay olsin!

 

* * *

Olamlar riştasi

tutaşar bir kun,

asrlar zalvori bosar fazoni.

Nihoyat poklikka yuz tutar Oçun,

inson

           yuksaltirar

                         asl INSONni.

Işongum,

 sinişdan töxtar haqiqat,

uruşlar suroni tinadi boqiy.

Tinçlik-la ötadi lahza, daqiqa,

şamollar esadi maʼsum, ilohiy.

Vaqtning ranglarida

tovlanur şuʼla,

közlarda Muhabbat uyğonur asta.

Bu borliq ezgulik,

                         oqlikka tölar,

mehr ufuradi har bir nafasda.

Umid şamlarida isinaman Men,

xayollar – osmonga uzangan daryo.

Işoning,

 kun kelar,

allaqaysi kun,

mening yuragimdan boşlanur Dunyo!..

 

* * *

Göyo bu toğlardan daryolar emas,

viqor

           oqayotir

                        közlarim

                                        tomon.

Yuksak çöqqidaman –

ayni bu nafas

menga özimdan ham yaqinsan, Osmon.

Hayrat undiradi özdan diltufroq,

oydin öylar

                      çulğar çeksiz botinni.

Tobora  bu dunyo poklanar – oppoq,

ilohiy şavq yoqar zuhurotimni.

Nafosat gurkirab gullar qarşimda,

bu toşlar toş emas –

yerdagi sabot.

Meni qulatsang ham har gal arşimdan,

baribir,

men seni sevaman, hayot!

 

 

* * *

Yomğirlar yoğadi…

oçilar Yurakning derazalari,

betil boğlar içra jimlik jaranglar.

Körk soçar muhabbat manzaralari,

tomçi tovuşida

                       tovlanur ranglar.

Ranglar…

Qorayadi samo siynasi,

bulutlar oqadi oğirdan-oğir.

Öqib samovotdan Sevgi surasin,

ruhimning içiga köçadi yomğir…

Öh,

ruhim yomğiri:

çaqmoq, guldurak,

akslanar mangulik manzaralari.

(Bunga  dunyo çiday olmasa kerak) –

asta yopgum Yurak derazalarin…

Yomğirlar yoğadi  bedor  boğlarga,

yomğirlar yoğadi ruhga isyonkor.

Sokin şivirlayman

                               olti yoqlarga:

Kel,

senga atalgan yomğirlarim bor…

 

 

* * *

Tuproq isi kelar…

dengizday çayqalib,  guvranar dala.

Köçadan ötadi yugurib,

şamolruh,

                   fariştasiyrat bir bola.

Qişloqqa tutaşgan daryoda

çömilar har oqşom oltin Oy.

Bahor…

adirlarning köksi alvontus –

billur kosalarda çayqalar Çiroy.

Qirlarning ruhida çopar arğumoq,

Osmon – zamindagi manzarga vola.

Bir kuni..

                  bir kuni şularning barin

şeʼrga solar öşa soddadil bola… 

 

 

Mirzohid Muzaffar

1999-yili tuğilgan.

Şeʼrlari matbuotda eʼlon qilingan.

“Yoşlik” jurnaliga obuna böling · indeks 822

Obuna haqida

Izohlar (7)

  1. Aziza Sobirova

    Barakalla, Mirzohid!

  2. Ğiyosiddin Önarov Tahririyat

    Yaxşi şoir böladi bu yigit.

  3. sarvrotxonov

    Ajoyib.men ham şerlarimni çiqarsam boladimi şu sayita.

  4. Ğiyosiddin Önarov Tahririyat

    Birinçi jurnalimizda çop etib keyin saytga qöyamiz.

  5. Hamidjon Ikromjon öğli Pozilov

    TARJIMAYI HOL

    Men Pozilov Hamidjon Ikromjon öğli 1989-yilning 18-sentabrida Danğara tumani Uç-uyli qişloğida ziyoli oilada dunyoga keldim. Dadam Ikromjon Pozilov 1951-yil 6-avgustda tuğilgan, kasblari – haydovçi edi. Ular oğir xastalikdan 1997-yilning 9-iyunida 46 yoşlarida vafot etganlar. Onam 1956-yil 20-dekabrda dunyoga kelişgan, kasblari – yengil sanoat muhandisi bölgan. Hozirda işlaşmaydi.
    Men 1996-yilning 2-sentabridan qişloğimiz yaqinidagi 17-sonli Hamid Olimjon nomidagi umumtaʼlim maktabiga 1-sinfga qabul qilindim va öqiy boşladim. Boşlanğiç sinflarni aʼlo baholar bilan şu yerda tamomladim. Fanlarga qiziqişim juda baland edi. Ayniqsa öqiş-adabiyot fani menga özgaça olam kasb etardi. Şu sababdanmi, özim ham şeʼr va hikoyalar maşq qilib turardim.
    Oilaviy şaroit va vaqt taqozosi bilan umum-örta taʼlimni 2005-yilda Qöqon şahriga qaraşli Muqimiy şaharçasidagi 30-maktabda tamomladim. Şu yilning özida Qöqon 1-akademik litseyiga öqişga kirdim va u yerda 3 yil taʼlim oldim. 2008-yili Toşkent Davlat Jahon tillari universitetining Xalqaro jurnalistika fakultetiga öqişga hujjat topşirdim. Ammo imtihonlardan ötolmadim. Mana ön yildirki oliy öquv yurtiga kirib öqiş, oliy maʼlumotli böliş istagi orzuligiça qolmoqda. Bu orada tirikçilik uçun zarur bölgan pul topiş yölida vijdonim qabul qilgan turli kasb va hunar işlari bilan maşğulman.
    2015-yilning yozida oila qurdim. Hozirda onam, men, rafiqam va jajjigina qizaloğim bilan baxtli hayot keçirmoqdamiz.
    Sportning foydali turlariga qiziqaman. Baʼzan şeʼr ham yozaman.
    Kelajakda yaxşi kasb egasi böliş va oilam, mahallam, Vatanim uçun hamişa kerakli, munosib inson bölişni xohlayman.
    Istagim jamiyat va davlatning har tomonlama tinç, farovon, soğlom va gözal bölişidir.

    Hamid Ikrom (2019-yil)
    Farğona viloyati, Qöqon şahar,
    Muqimiy şaharçasi, 6-uy 5-xonadon.
    Telefon: +998 94 493 88 45,
    +998 91 692 96 33.
    Ijodim namunalari

    Yangi yil

    Yangi yil orzular eşigin oçar,
    Köngilga umidbaxş yoğdular soçar.
    Dilim yayrar, undan ğam-qayğu qoçar,
    Seni intiq bölib kutar odamlar.

    Kimga armon böldi ortda qolgan yil,
    Kimga darmon böldi ortda qolgan yil,
    Kimga arzon ötdi ortda qolgan yil,
    Kimga sarson böldi ortda qolgan yil.

    Aslo öksimagin yana bor imkon,
    Yangi umidlaring tuğilar şu on.
    Şodlik quçoqlasin seni har zamon,
    Yangi yil yetaklar maqsading tomon.

    Qara, bezatilgan köm-kök arçalar,
    Huv ana çiroqlar, rangli şarçalar.
    Mening, sening orzu-umidlaringdek,
    Uçib kelayotir oppoq parçalar.

    Unda ezgulikdan maktublar bisyor,
    Şodlik uni öqir kunu tun bedor.
    Göyo hayotimiz fayzi uşbu kun,
    Barça tilaklarin qiladi oşkor.

    Bizga baxt olib kel keng osmon qadar,
    Salomatlik, tinçlik, mehru oqibat.
    Senda yil boşlanar çoği naqadar
    Ortib ketar bizda hayru sahovat.

    Bu kun özgaça bir çehralar gulgun,
    Bu kun yangi davr eşik oçmoqda.
    Yangi yil kirmoqda yonadi uçqun
    Yulduzlar orzular nurin soçmoqda.

    Yangi yil tilaklar röyobi bölsin,
    Mehnatdan bilaklar tolmasin sira.
    Yangi yil gödaklar soğlom tuğilsin,
    Ulardek bu olam bölsin bokira!

    VATAN
    Ruhimda tayanç qörğon,
    Köksimda jonli vulqon.
    Otadek suyanç özing,
    Onamdek mehri qalqon.
    Qölimda töyimli non,
    Suv, havo – tirik inson.
    Quyoşdek iliğimsan,
    Xasta könglimga darmon.
    Taşnalikdan talpingan,
    Neʼmatingdan totingan.
    Tuproqsan töliq bağring,
    Közim yoşlab topingan.
    Baliqqa suvdan najot,
    Najotki unda hayot.
    Men ham baliqdek muhtoj
    Yaşaşga senda umrbod.
    Qöziman ötloğimsan,
    Maysaman tuproğimsan.
    Sahro – qum zarrasidek
    Tuganmas buloğimsan.
    Sutli – mehring gödakka,
    Ötli – sehring bölakça!
    Onam, Otam…, Oğamsan
    Yaqinlarim yurakda,
    Yaşaydi unda Vatan!

    UMRIM HISLARI
    Ötadi oyu kun, ötadi yillar,
    Ötadi umrimning oğir karvoni.
    Ötadi yoşlikning yangi dovoni,
    Qalblarni larzaga soladi yellar.
    Qizlarga yozasan bir qança maktub,
    Şamolday hislaring tözib ketganda.
    Barini unga deb, barin unutib,
    Sevasan könglingni asir etganda.
    Sevgi – bu azobga mubtalo köngil,
    Tilingda dilingni qulfin oçasan.
    Seni maftun aylar ekan qaysi gul,
    Kapalak singari qanot yozasan.
    Yolğiz tunlaringda tölğonasan ham,
    Bağringni töldirib orzular uçar.
    Va seni azoblar – ayriliq, alam;
    Visol, quvonç, söngra seni baxt quçar.
    Ha, baxtli hayotning oğir karvoni,
    Yölingda maşaqqat, ham olis manzil.
    Vaqt – bu, oliy hakam, umring sarboni,
    Sen esa paykondek olğa bor dadil.

    MUSTAQILLIK
    Dorilomon kunlar deb, bobom oçib qöllarin:
    Tinçligu saodatla yurtiga tilak yöllar.
    Halol mehnati ila yaşnatib boğ-çöllarin,
    Yaşar köksida ğurur, qalbi şodlikka tölar.

    Xalqimiz – halol rizqu rözila yoruğ yuzi,
    Özgaga muteʼ emas, özgaga ötdi sözi.
    Endi u ojiz emas, böldi dunyoning közi,
    Qadriga örin berdi Mustaqillikning özi.

    Öz yeri, öz uyida baxtiyor yoşu qari,
    Egalik qilmoq böldi, köpaydi boylik-zari.
    Xurlik şamoli esib, zulmat tun ketdi nari,
    Yana qaddin rostladi – qadim Özbek Vatani.

    Mard, jasur öğlonlarga töladir sarhadlaring,
    Farzandlaring kamolin böldi körmoqlik ahding.
    Bayroğing baland tutib, kuylar jarangdor madhing,
    Soğlom, barkamol avlod – çinakam sening baxting!

    Don-duning möl-köl bölsin, ğam-ğussa aslo yöqdir,
    Yuragi olovdayin qoraköz xalqing töqdir.
    Ötmişdan buyuk elsan, tarixing goho çöğdir,
    Bugundan kelajakka bitilur şonli taqdir.

    Kuraşlar tarixida zafar quçgan, özbeklar,
    Va siyosat vaʼjidan yonib, öçgan özbeklar.
    Yurtimiz osmonida porlab uçgan, özbeklar,
    Samo yulduzlariga nomi köçgan, özbeklar.

    Neʼmating erkin hayot, tuğilgaç erkim böldi,
    Bağringda yangi avlod unib ösmoqda çaman.
    Öz uyida özbekning öğloni hokim böldi,
    Istiqloling maşaʼli sira öçmasin Vatan!

    DADAJONIM QAYDASIZ!?
    (Dadam Poziljon öğli Ikromjon xotirasiga)

    -1-
    Uçib ketdi uyimdagi baxt,
    Yolğiz qoldim kattakon yölda.
    Quladi-ku, çinordek daraxt,
    Dadajonim tobuti qölda!
    Boşim silar erkalab kim ham,
    Zulmatga döst tutindi olam.
    Ruhimga çang solayotir ğam.
    Közimga yoş töldirdi alam,
    Taqdir aylar meni musiça,
    Yuragimga ğulğula solib.
    Qanotimni kesdi öziça,
    Dadajonim ruhini olib.
    Nigohimda suratingiz bor,
    Xotiramda hamon tirik jon.
    Soğindim-ku, mehringizga zor,
    Bir jon uçun tormikan jahon!?

    -2-
    Barça mendan qoçadi, lolman,
    Döstlarimdan ayroman özim.
    Yolğizlikda egilgan «dol»man
    Suron olar «Dadajon» sözim.
    Onajonim, yupançim mening,
    Nigohlari tubida yiği.
    Or-nomusim, quvonçim mening,
    Qaqşatarmu ayriliq tiği.

    Tölğonasiz tunlar toş qotib,
    Toğdayin zil soğinç tuğyoni.
    Ketmadingiz sadoqat sotib,
    Qulamadi vafo qörğoni.
    Qöllarimdan tutib otamdek,
    Ota bölgan munisam, onam.
    Bağri kemtik yarim olamdek,
    Atrofimda parvonam, onam.
    Dorilomon kunlaringizni,
    Yiği bilan aylamang xazon!
    Duo qiling yolğizingizni,
    Onajonim şod böling har on.

    -3-
    Oqşomlari samolarda yon,
    Yöllarimni yoritguvçi nur.
    Rozi böling mendan dadajon,
    Jannat bölsin, ruhlaringiz hur.
    Şeʼrim uçun mavzu emas, bu –
    Böğizimni kuydirgan faryod.
    Hamon qörquv beradi tobut,
    Solgim kelar «Dadajooon» deb dod!!!
    ………………………………
    Dadajonim, qaydasiz endi!?

    ç

    ÖZBEK FUTBOLÇILARIGA

    Yam-yaşil maydonda ön bir pahlavon,
    Safga tizilişgan – qalbda hayajon.
    Vatan şarafini köksiga qadab,
    Faqat olğa qadam taşlar har öğlon.
    Naqorot
    Qum tözonlarida kezgan, loçinlar!
    Yulduzli osmonda uçing, loçinlar!
    Qorli maydonlarni ezgan, loçinlar!
    Şonli ğalabalar quçing, loçinlar!
    Heç qaysi raqibga bermagin imkon,
    Koptok uçun kuraş ketarkan hamon.
    Öyna Özbekiston, bu – bizning zamon.
    Yugur! Intil faqat ğalaba tomon.
    Eng aʼlo taktika hujum begumon,
    Himoyada turgin doim mustahkam.
    Yarim himoyamiz toliqmagan on,
    Maqsadimiz sari taşlaymiz qadam.
    Darvozamiz maydonda qörğondir asli,
    Qörğonni töplardan asragin posbon.
    Bir dam sergaklikni qöymasang, balli!
    Hujumga çorlagin, olğa ber farmon.
    Maydonda tezlik va aniqlik kerak,
    Koptokning ortidan tolmayin çopgin.
    Kuçli zarblaringdan titrasin falak,
    Şodon muxlislardan olqişlar topgin.
    Olğa öyinlarda quçinglar zafar,
    Million nigohlarga ulaşib quvonç.
    Sizga yöldoş bölsin omad har safar,
    Sönmasin muxlislar bildirgan işonç.

    SOĞINÇ
    Qalbimni tirnaydi soğinç azobi,
    Yolğizdek sezaman köpning içida.
    Qisqarar, kapalak umri hisobi
    Nigohlar nigohga töqnaşguniça.
    Bağrimda potirlab unar lolalar,
    Muhabbat dardida böldim devona.
    Yuragimga ovunç faqat jolalar,
    Boşimda bulutlar bölar parvona.
    Vujudim titraydi, yuragim tutun,
    Közlarim yölingga böladi intiq.
    Öylarim tugamas visoling uçun
    Buvakdek talpinib bölaman injiq.
    Dilimni kuydirar hijron şarobi,
    Bir qultum mehringga qilma intizor!
    Yuragim tubida sevging sarobi
    Ruhsiz tanamga-da, beradi ozor.
    Soylarga aytaman ertaklarimni,
    Borib yetkazsalar deyman özingga.
    Senga deb eng ezgu tilaklarimni,
    Aytmoqçiman axir aynan yuzingga.
    Ha, bu bahona diydoring uçun,
    Soğingandir könglim gulgun siymoni.
    Torlik qilayotir menga – bu oçun,
    Sensiz közlarimda körsam dunyoni.
    ILM – BOYLIK
    Hayotning özi bir imtihon ekan,
    Komili insonga keng jahon ekan.
    Muammosiz emas bu dunyo asli,
    Nolib yaşagan ham bir nodon ekan.
    Umrni sarhisob qilganda odam,
    Juda ham tor bölib ketarkan olam.
    Nahotki şunçaki yaşaganman deb,
    Köziga yoş olib çekarkan alam.
    Ollohim bizlarni qilganda aziz,
    Aql bilan tilni bilgandi joiz.
    Bu olam ötkinçi hoy-havasiga
    Aldanib, şunçaki qolmaylik ojiz.
    Tongda mehri jöşib quyoş porlaydi,
    Iliq nurlariga qalbimiz mayli.
    Ilm olgin deya göyo çorlaydi,
    Ibtido, intixo – ma'rifat sayli.

    ASAL QÖŞIB ÇOY IÇAMAN
    («Afandi» gazetasiga tilak)
    Xonadonning bahoriyu yozi ham,
    Qişda qaynoq gap içida bor har dam.
    Dillar yayrar, heç kim bunda çekmas ğam,
    «Afandi»dan asal qöşib çoy içaman, bilsangiz.
    Hazil, hajv, latifayu xandaga,
    Kulib yuriş yaraşar har bandaga.
    Şifo erur «kulgu» barça «xastaga»,
    «Afandi»dan asal qöşib çoy içaman, bilsangiz.
    Rasmlar – bu «çin» hayotning oynasi,
    Firibgar ham foş böladi, qisqasi.
    Quloğingga çalinadi ming sasi,
    «Afandi»dan asal qöşib çoy içaman, bilsangiz.

    MOMAQALDIROQ
    Şamollarning aksini çizgan,
    Suzayotgan ola bulutlar.
    Öxşaydi-ku, yiğloqi qizga
    Közidan yoş oqizib şar-şar.
    Bağrida öt çaqnaydi birdan,
    Qayğusini yerga otadi.
    Muştlaridan titragan badan,
    Kökargani yana ortadi.
    Yöğon qilib yötalib olar,
    Yuragimga solib ğulğula.
    Közlarimda koinot yonar,
    Qarsak çalar u kula-kula.
    Içimdagi oşadi qörquv,
    Yangilari solganda vahm.
    Öpkalanib yiğlar-da, suluv,
    Çöçitdi-ku, öşa berahm!

    BAXT
    Baxt sözi olamni bezagan,
    Gullarga quçoğing töldirib.
    Baxt, özi ne? – deya izlagan,
    Har inson topganmi qidirib?..
    Qoğozga tökilgan qalamning,
    Dilida rang olgan sözlarmi?
    Soçlari şarşara sanamning,
    Orzuga tikilgan közlarmi?
    Qirning bağridagi lolalar,
    Yal-yal közlarimda yonadi.
    Boğdagi şöx-şodon bolalar,
    Ğam töla şarlarni yoradi.
    Ularda sevinç bor toğdayin,
    Qayğuga örin yöq yurakda.
    Ğuborlar kezmoqda atayin,
    Böş qalbni qidirib falakda.

    BAHOR MANZARASI
    Gohi yomğir, gohi şabada,
    Yurakdagi sirlaring oçar.
    Kötarilib gohida parda
    Kökda quyoş sehrini soçar.
    Tabiatning şir-şir kuylaşi,
    Yulduzlarga kömilgan oqşom.
    Kengliklarda uçar öylarim,
    Unda ruhim oladi orom.
    Daraxtlarning şivir-şiviri,
    Soylardagi betinim hayot.
    Toğlardagi uluğlik siri
    Çöqqilarni zabt etgan qanot.
    Suvga tuşgan oymoma bilan
    Raqs tuşadi jimir-jimir tuş.
    Orzularim çömilgan çaman,
    Sayr etadi uni oppoq quş.
    Yana asta chopadi şamol,
    Dillaşadi yomğir, majnuntol.
    Söng yetti rang tovlanib samo,
    Kamalakda yaralar dunyo.

    ŞOIR IJODI
    Bugun beqarorlik, öylari bozor,
    Qonida ilhomning mavjlari oşar.
    Ma'yus nigohlardan topgani ozor,
    Köngil kulbasidan dardlari toşar.
    Mudroqlik boşlanar kiprik ostidan
    Uyqu laşkarlari olğa yuradi.
    Xira fonus nuri parda ortidan
    Tun qöyniga piçoq sançib turadi.

    Pastak tor hujrada çök tuşib hozir,
    Şamning şulasida «Navoiy» öqir.
    Kökda çaqmoq çaqar, şoir şe'r töqir,
    Öylari qiliçning tiğidan ötkir…
    Yarim tun. Sukunat zulmatdan ustun,
    Suzar bulutlarning buzar ovozi.
    Maysalar yuzini yoşlaydi bu un,
    Suvdagi baliqning tinmas parvozi…
    Zulmatli tun zamin qa'riga yotdi,
    Öynoqi şabada kök yuzin oçdi.
    Quyoş boş kötarib çiqdi – tong otdi,
    Sevgi közlaridan mudroqlik qoçdi.
    Asta bosib olar tongni bu yurak,
    Qoğozga tökilur nahorgi şabnam.
    Şoirni qiynaydi gardişi falak,
    Qolipga tuşmasa yaralib olam.
    ……,
    Karvon yöllaridan ötar asrlar,
    Izida qabrlar – yotar ne zotlar!
    Qölida ulardan qolgan asarlar,
    Dunyo yuragiga bitilgan otlar.

    *** **** ***
    Yulduzlar çaqnaydi, kökda tölin oy,
    Tunlarga ajib sir bermoqda çiroy.
    Tinçlik – gözallikka, nafosat – nurga,
    Öranib, yasanib; yaşnaydi saroy.
    Oqşom közlarimda yonadi dunyo,
    Bunda mavjlanadi yurakda hislar.
    Orzular kemasi suzmoqda göyo,
    Kelajak manzilga qoldirib izlar.
    Suyib erkalaydi boşim bolişni,
    Yangi dunyolarga olib ketar tuş.
    Istamaydi sira uyğonişimni,
    Parvoz qilmoqçidek ruhim bölib quş.

    TUŞ
    Çigirtka sozini sozlagan – sokin,
    Kuylar naqoratin takror va takror.
    Oyning şu'lasidan bu keça yorqin,
    Yulduzlar olisda miltirar bedor.
    Dala va daştlarda ayni vaqt oqşom,
    Qumlarga singgiydi keçagi hayot.
    Soyda suv şovullar olmasdan orom,
    Örmonlar uvullar jöşib hissiyot.
    Şarpalar uçadi, şamoldek izsiz,
    Qanotini köz-köz qilar tungi quş.
    Kimdir suhbatlaşar tölğonib tilsiz:
    Uyquga örangan körinmas bir tuş.

    USTOZ
    Ilk bor qöllarimga tutqazib qalam,
    Sirli dunyo sari kirgandi olib.
    Qoronğu ongimga yoqib çiroq, şam.
    Qalbimni pokladi ezgulik solib.
    Maşaqqati: ignadan qaziydi quduq,
    Obi-hayot ulaşib yaşaydi bari.
    Mehnatingiz uçun qilaman qulluq,
    Çunki boşlaysizda komillik sari.
    *** **** ***
    Onamday e'zozlayman, onggimiz şamçiroği,
    Otam deb boş egaman, bilim tuzini bergan.
    Qölimizda hilpirar kamolotning bayroği,
    Könglimizga ezgulik uruğini singdirgan.

    ONA VATAN
    Bir hovuç tuproqda yaralgan hayot,
    Yaşayman, hayotim unga hamohang.
    Şugina orzudir, şugina najot,
    Ipsiz boğliq rişta, naysiz – bu ohang.
    Jöşib oqayotgan tomirimda qon
    Yuragim sasini qiladi takror.
    Unib ösayotir tökilgan har don
    Tuproqqa berilgan jondan barqaror.
    Kunduzi taftida isitar quyoş,
    Hislar olamiga olib ketar tun.
    Doimo talpinar barça: qari-yoş,
    Senga umrin tökib boradi butun.
    Vatan! Har köngilda özgaça tasvir,
    Har tilda özgaça bir ohang olar.
    Seni qay til yana qilmasin ta'bir.
    Qalbimga limmo-lim hayratlar solar.
    Vatan – şu tuproqqa köçgan lazzating,
    Unda inson yaşar, yaşnar tabiat.
    Senga joni fido bölay farzanding,
    Vatan, yaşamoqdir: çeksiz muhabbat!

    BOLA KULGUSI
    Zaminning lolasi u,
    Kulgusi quyoş misol.
    Dunyoning bolasi u
    Har on kökdagi hilol.
    Qalbi şodlik osmoni,
    Beğubordir öylari.
    Usiz ötmas bayramu
    Özbegimning töylari.
    Xonadon çiroği ham,
    Kattalar ardoği ham.
    Qalbi beğuboriy çun
    Usiz köngil boği ğam.
    Bolalar kulgusiga
    Tölsin butun bir jahon.
    Işoning kelgusiga
    U bölar yaxşi inson.

    DÖSTLIK UYI
    Özliging anglaysan dösting bölsa gar,
    Özgaga egilib qolmaydi boşing.
    Özbekning yuragi keng osmon qadar,
    Bağringga talpinar hindlik qardoşing.
    Xur, ozod Vatanim – Özbekistonim,
    Dunyoning meʼmori, beşigi bölgan.
    Oqil sarbon ila yurtim – böstonim,
    Xurlik, tinçlik, döstlik eşigi bölgan.
    Döstlarga quçoğin oçar diyorim,
    Şu zamin ostidan unar kelajak.
    Erkin va farovon yaşaş şiorim,
    Buni bizga albat mehnat berajak.
    «Indorama» asli döstlik nişoni,
    Hamkorlik dunyoga çiqiş imkoni.
    Jahon bozorida öz örni, nomi
    Bu döstlarning bizga zör ehtiromi.
    Yurtimizda bunyod böldi korxona,
    Şahrimiz körkiga fayz qöşib yana.
    Baynalmilal xalqim bağrin oçib keng,
    Mehnat qildi unda barça mardona.
    Minglab mehnatkaşlar ter tökar unda,
    Dunyoda yuksalsin uning obröyi.
    Mehnat, qanoatning rohati şuda –
    Öz örni, öz nomi – bu zafar töyi.
    Maqsadimiz oliy – xalqning quvonçi,
    Yaralar paxtadan nafis tolalar.
    Bizlarga şarafdir jahon işonçi,
    Bejirim liboslar kiysin bolalar.
    «Indorama» xalqlar döstligi uyi:
    Özbek, hindmi, indonez, rus, yaponga.
    Şu iplarda aks etadi orzuyi,
    Ezgulik ulaşar butun jahonga.
    HAMID IKROM

    8-mart bilan qutlov!
    Aziz va munisam Onajon, Singlim;
    şodligim, baxtimsan qizim, rafiqam
    Sizlar bilan nurafşon, gözal bu olam!
    8- mart Ayyomingiz qutluğ bölsin!
    Baxtimizga soğ va omon böling;
    yuzingizdan tabassum, qalbingizdan hotirjamlik, közingizdan şodlik aslo tark etmasin!
    Allohdan siz azizlarimga,
    Saodatli uzoq umr tilayman!

    Olamning tafti Siz, nurli quyoşi,
    Odamning hamrohi Momo Havosi.
    Bolamning kaftida tugilgan oşi,
    Köksingizdan toşgan mehr safosi.

    Siz-la yaşar orzum tinmagan daryo,
    Sizda iymon nuri sönmagan hayo.
    Umringiz bahorday gullab yaşnasin,
    Har ezgu tilaklar bölsin muhayyo.

    Hamidjon Ikromjon öğli Pozilov (Hamid Ikrom)

  6. Ğiyosiddin Önarov Tahririyat

    Hamidjon şe'rlaringiz böş. Özingizning ustingida köproq işlang çin şoir bölaman desangiz.

  7. Hamidjon Pozilov

    Samimiy tanqidiy fikrlaringiz uçun rahmat, ustoz! Albatta, döstona maslahatingizga amal qilişga harakat qilaman.
    Iloji bölsa, yuqoridagi men tomonimdan qoldirilgan postni öçirib taşlasanglar, xursand bölardim.

Siz nima deysiz?

Izoh tahririyat körib çiqqaç, eʼlon qilinadi.

Şu ruknda köp öqilganlar

Barçasi (325)

Ayol

Yigitlar maktubin bitganda qondan,
Kelinlar firoqdan çekkanda yohu,
Uning ham panohi qaytmadi jangdan,
Ön töqqiz yoşida beva qoldi u.