Fyeruzaga
Kiprigimni vatan qilgan quşlar uçdi,
Namozşomni bedor kutib tuşlar uçdi.
Aqlim uçdi… Sarkaşlanib huşlar uçdi,
Qadamlarim oğirmidi, Feruzajon?
Ruh suyansa, xarsanglarga dard yetarmi,
Soya ölsa, mozor topmay kun ötarmi.
Ozor bermay, ozor topmay işq bitarmi,
Yöllarimiz çağirmidi, Feruzajon?
Sen suyangan oqşomlarning yelkasi toş,
Men intilgan dunyolarning röyosi foş.
Qaroğingdan şodlik topmay, qaroğim ğaş,
Umidimiz sağirmidi, Feruzajon?
Nimpuştirang tirnoğimda xatlarim bor,
Tişlarimning kovagida dodlarim bor.
Bu dunyoni bir şeʼr etib yodlarim bor,
Şeʼrli tonglar sohirmidi, Feruzajon?
Tovonimga yopişgan loy xatodandir,
Tun ingroğin doyasi kuy satodandir,
Xudodandir, Qismatimiz Xudodandir.
Avvalmidir, oxirmidir Feruzajon.
* * *
Xayolingni yoqib qöyibman şiftga,
Xonamga kirolmay darğazab oqşom.
Faqat manov daraxt uxlaşim kutar,
Ildizin kovlaydi ertalabgaça.
U kenglik istaydi, hurlik istaydi.
Mağribni, maşriqni bilgisi kelar,
Suluvga aylanib, joniga aziz
Kimningdir tuşiga kirgisi kelar.
Armonimiz bitta,
Orzuimiz bir.
Umrimni şarobday simiradi vaqt.
Sening ildizing bor, mening yuragim,
Ayt, kimning qismati oğirroq, daraxt.
* * *
Ğam quyilgan qadahman,
Qismatning panjasida.
Çayqalarman beomon
Bir işq iskanjasida.
Ruhim – tuproqning tuşi –
Ildizi çöğ içgan gul.
Daraxtlarning yodiga
Tuşov solmiş tahayyul.
Barglar qörquvga çökkan,
Soyalarga inmiş jon.
Qaylardadir yaşar u,
Xuddi mendek bemakon.
Oyning kulgiçlaridan
Sizib çiqar ölik tun.
Yulduzlarning közidan
Isyon elanar beun…
Men gunohman, tavbam – u,
Usiz yuzim qarodir.
Yaşin tuşgan tut kabi
Umrim kuyib borodir!
O, sahih tuşlarimdan
Esib ötgan hur nasim.
Nahot uni tanimas
Bu dardsevar qismatim?!
Madina Norçayeva
1995-yili tuğilgan.
Kamoliddin Behzod nomidagi milliy rassomlik va dizayn instituti talabasi. Respublika yoş ijodkorlarining Zomin seminari iştirokçisi.
“Yoşlik” jurnaliga obuna böling · indeks 822
Obuna haqida