Töra Sulaymon özini köz-közlamay poytaxtdan çetda – Mirzaçölda yaşab ötgan bölsa-da, asarlari hamişa adabiyot muhiblarining eʼtiborida böldi. Sirdaryo tölqinlari çöl bağriga hayot bağişlaganidek, şoir satrlari xalqona ohanglarga taşna dillarga zavq-şavq ulaşgan. Sayxun suvlari öziga özan oçib, daryoga aylanib oqayotganiga neça zamonlar ötgan bölsa, Töra Sulaymon şeʼrlari ham şunça davrlar ötib bezavol yangraşiga işonamiz. Çunki ularda asl özbekona ruh bor. Şoir qöllagan sözlarda ming yillar oşa yaşab kelayotgan turkiy til harorati, şu til bağriga singib ketgan bobolar nafasi bor. Bu nafas tomirlarimizda oqayotgan qonimiz tovuşiga hamohang.
Töra Sulaymon asarlarini öqib, uqib uning özigagina xos ohanglarini qayta-qayta tinglab, mutaassir bölaveramiz. Agar şoirdan odamlarga naf yetadigan meros qolgan bölsa, u heç qaçon ölmaydi, ming-minglab kitobxonlar qalbida yaşayveradi.
Töra Sulaymon ham ana şunday ölmas satrlar bitgan çinakam xalq şoiri edi.

“Yoşlik” jurnaliga obuna böling · indeks 822
Obuna haqida


