3 daqiqada öqiladi

371 marta körilgan

Mağlubiyat

Mağlubiyat

 (Hikoya)

Zör tomoşa köramiz deb kelganlarning hafsalasi pir böldi. Birinçi davradayoq kuraş “alanga olmay, çöğligiça” qoldi.

Ikki polvon yarim soatlardan beri bir-biriga suyanib tomoşabinlarni zeriktirib yubordi.

– Ajratib yuboringlar, juda lapaşang bolalar ekan!

– Nurali polvon çiqmasa, kuraş qizimaydi.

– Nurali çiqsin!

Nurali endigina yigirma beş yoşga tölgan, ammo şu paytgaça yelkasi yerga tegmagan polvonlardan edi. El bekorga uni maydonga çorlamayapti. Nurali davrada aylandiyu, lekin talabgor topilmagani uçun yana qaytib joyiga ötirdi. Kuraşaman deb kelganlarning köpi undan yiqilgan, hammasining alami içida…

El takror-takror talab qilavergandan keyin bakovul Nuralini yana davraga çorladi. Qölidan uşlab maydonda aylantirib yurdi.

– Nurali polvonga talabkor bormi? – dedi u davradagilarga yuzlanib.

Heç kim çiqmadi. U bilan bir kuraşsam, armonim yöq, deb kelganlar odob saqlab jim turişardi. Bir payt orqa qatorda ötirgan yigitça örnidan qözğaldi.

– Men kuraşaman!

Hamma unga qaradi. U çayirgina, miqti bir yigitça, katta polvonlarga xos belgilari sezilmasdi.

Davrada kimdir hazil qildi:

– Voy-bö-öy, Alpomiş-ku, bu!

– Polvonni yamlamay yutadi-ku, – deya yana birov xiringladi.

Nurali polvon ham nopisand qarab turardi. Uning beparvo jilmayişi yigitçaning ğujuriga tegdi.

– Men gödaklar bilan kuraşmayman, – dedi Nurali bakovulga eşittirib.

– Öz tengini topib bellaşsin.

– Qörqayapsizmi? Oçiğini aytavering, – dedi haligi talabgor Nurali polvonning nafsoniyatini oyoq-osti qilib.

– Polvon irğib örnidan turdi. Jahldan burun kataklari pir-pir uçdi.

– Böpti, özingdan öpkala, bolakay.

Bakovul ularni elga taniştirdi. Talabgor qöşni qişloqlik Dilşod ekan.

Kuraş boşlandi.

Talabgor Nurali polvonning belidan tutarkan, şivirladi:

– Qöşnimiz, Nafisa opa sizga salom aytdi.

Endigina raqibni siltab otişga çöğlanayotgan polvonning bilaklari böşaşdi. Dilşod paytdan foydalanib yana piçirladi:

– Men uçun yiqilib beradi, deb aytdi.

Nurali polvon butkul sarosimada qoldi. U çindan ham qöşni qişloqlik, maktabda muallima bölib işlaydigan Nafisada köngli bor edi.

Raqibi öşa qizning ismini tilga olarkan, butun aʼzoyi badanida yoqimli titroq qözğaldi. Nuralining allaneçuk dovdirab turganini sezgan Dilşod dadil hujumga ötdi-da kutilmaganda raqibini “qöş çil”ga oldiyu, çalpak qilib yerga urdi.

– Halol! – deb yubordi bakovul.

– Halol! deya davra dengizday çayqaldi.

Nurali polvon ikki quloçini yozgança yerda yotar ekan, raqibiga köz qisib qöydi: “Yengding ukam, yengding!”

* * *

Sovçilar mahzun, dillari xufton bölib qaytib kelişdi.

– Nima gap, ona? – deb söradi betoqat kutib ötirgan Nurali.

– Senga tegmasmiş, öşa Nafisang, – dedi xola çuqur tin olib. – Ğirrom polvon ekansan.

Onasi Nuraliga açingannamo tikildi.

– Menga qara, bolam, sen qaysi kuni kuraşda, kimgadir yiqilib beribsanmi?

– Men…men… – çaynaldi Nurali.

– Qöygin, köp kuyinma, – dalda böldi xolasi – senga undan ming karra yaxşisini topib beraman.

– Menga boşqasi kerak emas! – beixtiyor qiçqirib yubordi Nurali taşqariga otilar ekan.

U töğri Dilşod polvonnikiga yugurdi. Polvon yölda tajanglaşib ketar ekan, negadir hamma unga qölini bigiz qilib körsatayotgandek, barça uning ustidan kulayotgandek tuyuldi. Tomoğiga qandaydir aççiq narsa kelib tiqildi.

Dilşodni çaqirtirdi. Köp ötmay öşa raqib beparvo çiqib keldi.

– Aldadingmi? – deya uning yoqasidan uşladi Nurali ğazablanib. – Ayt, nega yolğon gapirding?

– Polvon aka, sizni aldamasam bölmasdi. Karim akaning qizi Surayyoda könglim bor. U agar sizni yiqitsam, menga tegişini aytdi.

Nurali polvon beixtiyor kulib yubordi. Ikkisi daraxt yoniga yonma-yon ötirdi.

– Körding, – dedi Nurali polvon atrofga öğriça alanglab. – Polvonmiz, deymizu, lekin hammamiz muhabbat oldida mağlubmiz…

Maʼmura TÖRAYEVA

2001 yili Qaşqadaryo viloyatida tuğilgan.

Respublika yoş ijodkorlarining Zomin seminari iştirokçisi.

“Yoşlik” jurnaliga obuna böling · indeks 822

Obuna haqida

Izohlar

Hozirça izoh yöq. Birinçi bölib fikringizni yozing.

Siz nima deysiz?

Izoh tahririyat körib çiqqaç, eʼlon qilinadi.

Şu ruknda köp öqilganlar

Barçasi (258)

Suv. Hikoya

– Öz oyoği bilan jildirabgina kelmagan suv suvlik qiladimi?! Ketaman bu Cahroyi kabirdan… ketama-an-n! Dilşod şunday deya örnidan sapçib turdi-yu, derazadan taşqariga termildi. U avval hovlisidagi qovjirab qolgan…

“Eynşteyn jumboği”

Dekabrning asov şamoli tun bağrida özini har yonga urib, böriday uvillaydi. Uylar ham sovuqdan junjikkanday bağridagi çiroqlarini öçirib, şamolga jör bölib, qoranği tun vajohatini yanada orttiradi. Biroq şu imoratlar…

Uluğbek Hamdam. Yöl (falsafiy roman

Men bir ojiz tomçiman, ammo yuragimda ummon soğinçi yaşaydi. Mavlono Rumiy TUŞDAN OLDINGI VOQEA Ovoz keldi! Ovo-o-oz!.. Eşityapsizmi, ğoyibdan bir ovoz keldi! Dunyolarni töldirib emas, yöq, balki yöl kabi uzun, yöl kabi…