Yettinçi hayot
Yaratgandan neça bor özimga zavol cöradim… Axir, mendan, mavjudligimdan nima naf? Közim faqat şarpanigina sezadi, oyoğim işlamay qolgan. Körpa-töşakka parçinlanib, joyimdan qözğala olmasam. Menimça, bu – barça…
Yaratgandan neça bor özimga zavol cöradim… Axir, mendan, mavjudligimdan nima naf? Közim faqat şarpanigina sezadi, oyoğim işlamay qolgan. Körpa-töşakka parçinlanib, joyimdan qözğala olmasam. Menimça, bu – barça…
QOR parçasi
jimirlaydi, uriladi.
Yor darçasi
qimirlaydi, suriladi.
Darvozamiz yopiq ekan, kuçangança itarib, zörğa oçdim. Közoynagini yiltiratib, işkom ostiga yoyilgan şolçada töşak qavib ötirgan buvimga piça möralab turgaç, uning “çip-çip”lab haydaşidan çöçidim-u, orqasidan sekingina…