Umrimdan daqiqa yaşadim xolos…
Dunyolar darz ketdi butlanmas bölib…
Yöqlikka yöğrildi haqiqatlarim.
Köngilning mulkidir çeksizlik aro
Seni topib olgan daqiqalarim…
Dunyolar darz ketdi butlanmas bölib…
Yöqlikka yöğrildi haqiqatlarim.
Köngilning mulkidir çeksizlik aro
Seni topib olgan daqiqalarim…
Ölja
Röbarö kelganda oçlar, taşnalar,
Suqlanib yoningdan ötsa yölovçi.
Çumoli iniga tormoqçi bölar,
Şoirga
Bilolmadim, egallagansan
Koinotning qaysi joyini.
Yolğizsan, xayoling parişon,
Iqtidor
Adabiyot, tarixga
Men muntazam örtoqman.
Lek tasviriy sanʼatda,
Baland böl!
Toğlar viqoringda aksini körsin,
Buloqlar çayilsin könglingga oqib.
Olovlar isinsin qaynoq qoningdan,
Bir daqiqa…
Men juda bahaybat, men juda ulkan
Sözdirman siğmagan heç bir oğizga.
Uzun – ulkan ul ölka – kölkam,
Tun.
Kunduzlar nuradi tunning ustiga,
Quyoş yulduzlarga ketdi bölinib,
Qay zamon doğ tuşdi oyning husniga.
“Sen odam emassan!” – dedi ayolga,
Unga sezdirmasdan darz ketdi ayol.
Ilk dafʼa Robbisin tutib savolga,
“Kimman?”, – deb Xudoga arz etdi ayol.
Kuz edi, barglarga singdim sarğarib,
Kuz edi, xazonday tökildim çoği.
Kuz edi, yöllarim yölidan toygaç,
Kuz edi şamolga oçiq quçoğim.
HAMDARD
Turfa taşxis aytasiz bir-bir,
Mujda kutib titrayman dir-dir:
– Qon bosimi oşipti, singlim!