Köksing yaxşilikka yuz oçsa agar…
Adaşgan xat
“Yuragimni qamragan soğinç,
Har nafasda eslayman sizni.
Hatto tunlar uxlolmayman tinç,
Adaşgan xat
“Yuragimni qamragan soğinç,
Har nafasda eslayman sizni.
Hatto tunlar uxlolmayman tinç,
Yaratgandan neça bor özimga zavol cöradim… Axir, mendan, mavjudligimdan nima naf? Közim faqat şarpanigina sezadi, oyoğim işlamay qolgan. Körpa-töşakka parçinlanib, joyimdan qözğala olmasam. Menimça, bu – barça…
QOR parçasi
jimirlaydi, uriladi.
Yor darçasi
qimirlaydi, suriladi.
Darvozamiz yopiq ekan, kuçangança itarib, zörğa oçdim. Közoynagini yiltiratib, işkom ostiga yoyilgan şolçada töşak qavib ötirgan buvimga piça möralab turgaç, uning “çip-çip”lab haydaşidan çöçidim-u, orqasidan sekingina…