Kel, garov boğlaymiz soğintirişdan…
Garov
Qalbda uvvos solib yiğlar orzular,
Soğinç torlaridek uzilgan rişta.
Ğururing, ğururim sinamoq uçun,
Garov
Qalbda uvvos solib yiğlar orzular,
Soğinç torlaridek uzilgan rişta.
Ğururing, ğururim sinamoq uçun,
U kiyib yurgan etigini olganiga şu qiş beş yil töladi. Biroq bu safar qadrdon etigi pand berdi, şekilli: qadam bosişga qiynalar, barmoqlari va tizzasidagi oğriq soniya sayin avjlanardi. Yana biroz oqsab yurdi-da…
Mening gözal tösiqlarim bor,
Qibla emas törtta tomonim.
Şular içra ozodman, işon,
Şular içra erkinman, jonim.
Lahzalar sudralar, ketiş-ku oson,
Millarning millarga köçişiday gap.
Köksimga bir armon qönar, Xudojon,
Kunlarning kaftiga bosolmadim lab.
Bu dunyoda muxbirlikdan qiyin yumuş yöq. Siçqonning teşikdan çiqişini poylagan muşukdek, quloqlarni ding qilgança qayerda yangi xabar bor ekan, deb kutib yaşaysan. Yangilik – muxbir qozoniga taşlangan töma. U bölmasa…
Özingdan özgaga, ey yor, mani begonalardan qil,
Jamoling nuriga tun-kun mani parvonalardan qil,
Firoqing dardida könglim çekar har lahza dard-u ğam,
Nazar taşlab qulinga bir, mani giryonalardan qil.
Qişloqi sevgilim
Bulbulday sayroqi sevgilim,
Ölguday yiğloqi sevgilim.
Ertaga Toşkentga ketyapman,