Dilimni tuşunmas bunda bedillar…
Ketiş
Ruhi etayotir falakda sayr,
Jismi tuproqlanar ketsak qirq qadam.
Bizga qay kun tongda demasdan xayr,
Ketiş
Ruhi etayotir falakda sayr,
Jismi tuproqlanar ketsak qirq qadam.
Bizga qay kun tongda demasdan xayr,
Xonzodabegim Jamolovaning oramizdan ketganiga ham salkam ikki yil bölyapti. Sayrab turgan şöxşaʼn bulbulning ovozi endi samolar qaʼridan elas-elas eşitilganday göyo . Daralardan tuşib kelayotgan soyning quvnoq ovoziga…
Yoşim öttiz ikkiga tölibgina bolaligimning bir parçasi qolgan qadrdon göşaga keldim… Öşanda ön ikki yaşar qizaloq edim… Ming töqqiz yuz töqson beşinçi yilning yanvarida oilamiz –dadam, onam, men va singlim Da Yon…
Söz sanʼati
Nazm yaralur,
Nasrlar yaralur,
Аzal, abad
Subhi sodiq, quyoşning zarrin nurlari avval deraza raxini, keyin oyna orqali uy içini zabt eta boşladi. Dastavval, çang, somon aralaş mayda beda zarralari qoplagan gilamning boşini, söng yupqa atlas körpa çetini…
Bola emizayotgan ayol
Manglayida xuşbaxtlik tuği,
Xudolarning kiradi suqi,
Nigohida muhabbat ufqi,
Aslida, hammasiga Vali malla aybdor. Öşanda xurmo yegan vaqtimiz özini donolarça körsatişga urinib, közoynak ortidan menga sinovçan boqarkan, körsatkiç barmoğini yuqoriga nuqqança:
Yomğirlardan seni söradim:
– Qayda yorim, qayda dilrabo?
Yomğir bölib yoğdi yuragim,
Bosib ötding behis, beparvo.