Nasr

  • Otamzamon hangomalari

    Otamga özini yaqin olganlardan biri, garçi yoşi kattaroq bölsa ham, Faqir bobo degan çörtkesar, ayni vaqtda, yolğon-çin gapini ajratib bölmaydigan sariq, yalpoqyuz, bitköz bir odam edi. Oddiy hangoma yölida ham zarur…

  • Enatoş. Hikoya

    Enasining yettisi ötkazilgan kunning ertasi yumuşga çiqqan Toğay oqşom oldi ovuli tomon öşa-öşa ğamnok bir kayfiyatda qaytarkan, kunçiqişdagi adirlik qöyniga şönğigan köyi, ğuborli olis ufq qaʼriga singib, izsiz…

  • Tirik tovon. hikoya

    Töqsonbosdi mahali edi. Tilovning baytal çopib bölsa-da, poyga olaman, deb karillab yurgan paytlari. Bösağadagi ola pöstakning ustida “xur-xur” uxlab yotgan muşuk yoniga tuşgan çoponning şovuriga uyğondi; közini…

  • “Ölmaydigan böldim” mitti hikoya

    – Man ölmaydigan böldim, – dedi Sodiq bobo. – Endi yaşayman, uzr. – Öziyiz bilasiz, boboy, – dedi sangtaroş bamaylixotir. – Özi, yonimga kelganlardan birortasi: “Ertaga ölaman, manga qabr toş tayyorlab qöy”, demagan edi.

  • Bayram Aytmurod. Ikki hikoya

    Azamat allamahalda keldi, uning ustiga, özini behalovat his qilaverdi. Bir narsani unutganday, yöqotganday bölaverdi. Tomoğidan ovqat ötmadi. Ijaradoş jöralari – Nişon bilan Sardor bir-biriga qaramay, pişillab…

  • Qaqnus qanotidagi umr (davomi)

    Biz, xotinim ikkimiz undan köz uzmay turar, könglimizda qiziqiş va xavotir hissi ustun kelayotgan bölsa-da, uning xayolini buzişga jurʼatimiz yetmasdi. Oradan imillab bir neça daqiqa ötgaç, öğlim xörsingandek, oğir…

  • Oqtirnoq (hikoya)

    Quyoş nurlari nimjöş rutubatni kesib, tiramaning açimtir issiği zabtiga olganida yaydoq dalada lökkillab ketib borardi. Ahyon-ahyonda biyday yalanglikda is olib çopar, gohida böynini çözib şuvoqlar orasiga hezlanib…

  • Qaqnus qanotidagi umr (qissa)

    U mening tönğiç farzandim, közimning oqu qorasi edi: uning bu köhna dunyoga kelişi, ilk marta göyo ona qornidagi taftli va orombaxş hayoti buzilganidan köngli qattiq ozor çekkandek, dafʼatan çinqirib yiğlab yuborişi…

  • Muhammadxon Yusupov. Qisqa hikoyalar

    “… Biz boşqa heç qaçon uçraşmaymiz! Boşqa heç qaçon töqnaş kelmaymiz! Boşqa heç qaçon közlarimiz közlarimizga tuşmaydi… Körişgunça…” PAYMONA Jonimga tegdi bunaqa yaşaş! Doim bir hil!

  • Nurilla Çori. Taşvişi yöq odamlar (hikoya)

    Qizğaldoqning adoğidan köndalangiga Tagsaroy oqadi. Tagsaroyning kungay beti qari lalmi (el şunday ataydi), qiblasi suvot – tayoq suqsang barg yozadi. Zamoni çarxifalak bölib ketgan bu kunda qozi ham, mirşab ham, döxtir…