Körpamni Sal kötarib qöy,
Söz sanʼati
Nazm yaralur,
Nasrlar yaralur,
Аzal, abad
Söz sanʼati
Nazm yaralur,
Nasrlar yaralur,
Аzal, abad
Bola emizayotgan ayol
Manglayida xuşbaxtlik tuği,
Xudolarning kiradi suqi,
Nigohida muhabbat ufqi,
Yomğirlardan seni söradim:
– Qayda yorim, qayda dilrabo?
Yomğir bölib yoğdi yuragim,
Bosib ötding behis, beparvo.
afifam,
nihoyat men seni topdim
va darhol tanidim – çaqnadi yodim,
munavvar mayoqqa evrildi taftim,
Oq qoğozni kelding ğijimlab,
Oppoq edi hamal tonglari.
Oq qoğozga yozilgan edi
Ğijimlangan köngling ohlari.
Boğçadagi bolaga bugun
iç-içimdan qilaman havas.
Bir kun baxtli yaşaşi uçun
boğça opa öpib qöysa bas.
Garov
Qalbda uvvos solib yiğlar orzular,
Soğinç torlaridek uzilgan rişta.
Ğururing, ğururim sinamoq uçun,
Mening gözal tösiqlarim bor,
Qibla emas törtta tomonim.
Şular içra ozodman, işon,
Şular içra erkinman, jonim.
Lahzalar sudralar, ketiş-ku oson,
Millarning millarga köçişiday gap.
Köksimga bir armon qönar, Xudojon,
Kunlarning kaftiga bosolmadim lab.
Özingdan özgaga, ey yor, mani begonalardan qil,
Jamoling nuriga tun-kun mani parvonalardan qil,
Firoqing dardida könglim çekar har lahza dard-u ğam,
Nazar taşlab qulinga bir, mani giryonalardan qil.