Yuragimda bir buyuk soğinç
Şunday böladimi odam ham,
Şunça xörlaydimi yurakni?
Döndirarmi şunçalar oson,
Bir umr tilangan tilakni.
Şunday böladimi odam ham,
Şunça xörlaydimi yurakni?
Döndirarmi şunçalar oson,
Bir umr tilangan tilakni.
Yoşlik
Yöl çetida,
Daryo böyida,
Turar edim aso tayanib.
Adaşgan xat
“Yuragimni qamragan soğinç,
Har nafasda eslayman sizni.
Hatto tunlar uxlolmayman tinç,
QOR parçasi
jimirlaydi, uriladi.
Yor darçasi
qimirlaydi, suriladi.
Istak
Şunday dösting bölsa, qayerda yurma,
Borligini doim his qilib tursang.
Va yo şunday sevsang, qayga yuz burma,
Ojiz işq
Hayotni sevadi yurak-yurakdan,
Dunyoni körişni orzu qilar u.
Sezadi, kutadi, bir kun falakdan
Azizam, qarşingda turibman, mana,
Istasang poyingda çökajakman tiz.
Yurakda bir oğriq qilur tantana –
Ölimdan kuçliman, sevgidan ojiz.
Hayrat
Erta bilan hovliga
Çiqib, qaradi Bilol.
Yoğar edi oppoq qor,
Sen kelsang
Zimiston kulbaning dariçasidan
Kirib kelganidek oftobning nuri,
Saharning ayni şu daqiqasida