Daraxt bölib yaşayman…
Bir kam – nosoz edi bu dunyo,
Bir kamini tuzatib qöydim.
Yöllaringga kökartib giyoh,
Daraxtlarni bezatib qöydim.
Bir kam – nosoz edi bu dunyo,
Bir kamini tuzatib qöydim.
Yöllaringga kökartib giyoh,
Daraxtlarni bezatib qöydim.
Loqaydlarça odimlaydi vaqt
Tungi qişloq sukunatida.
Şivirlagan har barg, har daraxt
Seskanadi yel qanotidan.
Hamon soy bor-u sayhon bor, faqat biz yöq, faqat biz kam,
Hamon oy, tol-u rayhon bor, faqat biz yöq, faqat biz kam.
Öşal qasr-u öşal ayvon… gözal Zuhro[1], ösal Kayvon[2],
Tugal, beköst kayhon[3] bor, faqat biz yöq, faqat biz kam.
Seni sevdim, samarqand!
Tongda közlarimga ortaverdim yuk,
Husnini kör, – dedim, solgim keldi dod!
Şunçalar suyuksan, şunçalar buyuk,
Baxtligim,
samoning yöqdir közlari,
Biz – işonç qalbidan tuğilgan titroq.
Öylasam, öylaring dardimdan nari,
Oğriqlarga limmo-lim,
Bölib osmonning köksi!
Qoronğuni kutmasdan,
Yiğladi öksib-öksib!
Anglanişga muhtojman, Robbim!
Havoda ham maʼyuslik kezar.
Yöqlik tomon ketarkan qalbim,
Endi heç kimligim anglam, sezam…
(Turkum)
1
Uy qulfin oçayotgan odamning
yuragi hapriqar,
Professional teatr sohasiga kirib kelgan birinçi özbek raqqosasi Nurxon öz akasi tomonidan vahşiyona öldirilganda atigi 16 yoşda edi. Nurxon ayollar ozodligi va feodalizmga qarşilik timsoliga aylangan. Uning dafn…
Siz meni sevmaysiz,
qayğurgansimon
Nasihat qilasiz bor-yöq hayotdan.
Bir körmoq umidim çilparçin qilib,