Bodrab çiqaverar erinmagan söz…
Sözona
1
Bir uyur sözlarni kördim gazetda,
Surat bu – kölmak.
Sözona
1
Bir uyur sözlarni kördim gazetda,
Surat bu – kölmak.
Söroq
Baxtlimisan?
Dunyoda borsan,
Voh, borliging suvdagi izday.
Şeʼriyat peşvosi
Dillarni doimo çaroğon etgan,
Millatim deb doston, ğazallar bitgan,
Dovruği butun yurt, olamga yetgan,
Sentyabr
Zaminga suv puflab öynaydi osmon,
Tanti bulutlarga taqilgan sirğa.
Yozning xumorini bosolmas hamon,
Ruhlaniş
Sen quyoşni kutmagin ilhaq,
Soatingga qarayverma, bas.
Uyğonişning payti ayni vaqt,
Şeʼr bir uruğdir. Qaysi köngilga tuşsa, albatta, bir kun köklaşi kerak. Bu köklaş, balki, bir neça soniyada, balki, ön yillarda sodir bölar. Biroq bu uruğ öz qobiğini yorib, yaşil bayroq kötarib çiqişi kerak.
Renessans
Bir avlod kerakdir –
osmonga boqib,
yulduzlar tarhini çizguvçi avlod,
Bir vaqtlar
Bir vaqtlar otalar qizlarini
Bir qop jöxoriga alişgan.
Balki şuning uçun
Maktub
Borar yölim sening yöling emasmu?
Manzilgohing zangor dilim emasmu?
Seni desam yer-u kökda yaşnadim,
Şoir Faxriyorga
1
Osmondan ingan toşlar qirlarda yotar mangu,
Şamol yalar töşini, izğirin, tuşib qirov.