Könglingman – köz yumib keta olmagan…
Bu çöllar mangu beşak,
Karvon bosib kelar yöl.
Bir tuyada belançak,
Birida baxmal zambil.
Bu çöllar mangu beşak,
Karvon bosib kelar yöl.
Bir tuyada belançak,
Birida baxmal zambil.
Osiyo
Men – Osiyo. Şarqman. Ilk Odam
Menda sevdi jufti Havvoni.
Eʼtiqodni örgandi olam,
Özbekiston Qahramoni,
Xalq şoiri Abdulla Oripov xotirasiga
1. Xabar
Ummonlar ortidan kelgan şumxabar
Kun qolmadi bilakka
(işonardim aksari),
yorib kirdi yurakka
muhabbatning laşkari.
Eʼtiqod
Tuproq bölib yaşaşni örgan,
Qöşilib ol tört fasl bilan.
Oq tonglardan Xizr tuş körgan
Men gulman!
Heç kimga işqimni körmas edim ep,
Qanday adaştirdi gözal hasrating?
Gulim deb, dunyoda tanho gulim deb,
Buloq
Buloq közyoşining asl asosi
Anov çöqqilarda, tumanli toğda.
Mening ğussalarim manbai, rosti,
Şoşmagil, öynoqi şabboda,
Oydinda birga sayr etamiz.
Yam-yaşil bedazor oralab
Ikkimiz piyoda ketamiz.
Onamning peşonasi
Uyquda edimmi,
qimirlabdi Yer…
Bir çiziqni kördim şiftda ajinday.
Yurak
Qanday yigit edim öşanda?!
Halovatda.
Qalbi hur, mağrur.