Olamni töldirar bir işq soğinçi…
YOMĞIR
U meni çaqirar:
darçamdan bir ifor kirib keladi,
Buvimning, bobomning mehrining isi.
YOMĞIR
U meni çaqirar:
darçamdan bir ifor kirib keladi,
Buvimning, bobomning mehrining isi.
“Ey Jabroil, Izi azza va jalla Yunusni özga zindonga solur bölsa manda-öq tursun. Man anga sandin bağirsoqman” “Qisasi Rabğuziy”dan Tongda dengiz sokin böladi. Faqat uning siynasi qaʼrida ojiz bir şovullaş elas-elas…
– Şunday odam qamalibdimi?
Bu damda janub tomonida maktabning oqiş binosi qad rostlagan katta qişloq allaqaçon past-baland döngliklar ortida qolib, qiz va yigitça maysalari barvaqtroq sarğaygan Kökliqir betidan örin olgan ön çoğli xonadondan…
BOĞ
Qoronği boğ içra oydin bir yölak…
Xufton yulduziday titraydi yurak.
Sevgilar, soğinçlar, qayğular bilan