Temurvoyning adasi
Asli ilgari ham pildirab yurardi. Endi bolalar öyinçoği – pirildoqday pirillay ketdi. Bir joyda ketini bosib ötira olmay qoldi. Işini çala taşlab, tamaki tutatgani çiqib kelaveradi. Mijozlari oğzini lang oçib, jağlari…
Asli ilgari ham pildirab yurardi. Endi bolalar öyinçoği – pirildoqday pirillay ketdi. Bir joyda ketini bosib ötira olmay qoldi. Işini çala taşlab, tamaki tutatgani çiqib kelaveradi. Mijozlari oğzini lang oçib, jağlari…
Safarga çiqsam, ertasi kuni onam hol-ahvol sörab, albatta, telefon qiladi. Bu gal ham şunday böldi. Biroq nima deyişni bilmay qoldim. Böğzimga nimadir tiqildi. Göşakdan esa, “Voy, nima böldi senga, gapirsang-çi, bolam!”…
Farhod Şirinni heç kutilmaganda qadrdon boğda uçratdi. Yonida şiringina qizaloq. Şunda möjiza röy berdi: bir lahzada qalbining tubiga kömib taşlagan sirlari xayolida jonlandi, xotiralar köz oldidan kino tasmasidek öta…
Bu voqeaga beş-olti yil böldi. Aslida, aytişga arzigulik ham emas. Baʼzilar kulimsirab qöyişini ham sezayotgandayman. Lekin xayolimdan ketaqolmaydi-da. Köl böyi, baqaqurilloq. Tungi samodagi tillarang oy. Suv yoqasida…
Bu voqeaga ança bölgan-da. U sovuqlar ötib, yomğirlar yerga singib, u qorlar erib, örnida yam-yaşil ötloqlar kökarib çiqqan. Öşa kuni vodiylaru vohalarni quyuq tuman bosgan edi. Sira tarqamas, bulut kabi har yoqni…
Adirda ötlab yurgan mollarga Avaz qarab turadigan bölgaç, bolalar çuvillab tepalikka kötarilişdi. Sobir beliga boğlangan arqonni yeçib, sarğaygan maysalar ustiga uzun qilib taşladi. Qolganlar mana şu öziga xos start…
Zör tomoşa köramiz deb kelganlarning hafsalasi pir böldi. Birinçi davradayoq kuraş “alanga olmay, çöğligiça” qoldi. Ikki polvon yarim soatlardan beri bir-biriga suyanib tomoşabinlarni zeriktirib yubordi.
Ön olti qavatli binoning oynavand eşigidan kira-kira çap tomondagi plastmass devor bilan öralgan köçma xona tuynugidan keldi-ketdini kuzatayotgan militsioner bilan irimiga salom-alik qilib, öngga burilgaç, uç poğonali…
Xotini ertalabdan quloq-miyasini qoqib qöliga berdi. “Boraylik-a, boraylik…”, deb yebgina qöydi, oxiri köndi: “Böpti, tez qaytamiz…”. Yölga tuşdilar. Yölda ehtiyotkorlik bilan aytilgan odobiy doira – mehmonda özni…
– Usti-boşingga qaragan odam boyvaçça deb öylaydi. Anavi ot ham senikimi? – Ha, meniki. Unçalik kambağalmasmiz. Faqat otam… – Qöyaver. Agar rostdan boksçi bölmoqçi bölsang, Rustam akani özim köndiraman. Har kungi…