Qaro soçlaringga yozdim oq şeʼrlar…
Kabutar patiday tözğoq xavotir,
şamolga soçilgan soğinç şivirlar.
Men seni unutdim – parişonxotir
qaro soçlaringga yozdim oq şeʼrlar.
Kabutar patiday tözğoq xavotir,
şamolga soçilgan soğinç şivirlar.
Men seni unutdim – parişonxotir
qaro soçlaringga yozdim oq şeʼrlar.
Yangi kun
Bulut kökda suzar ohista,
Azon yangrar, soat urar bong.
Ibodatga şoşilar ana –
Uçinçi xulosa
bu rasmni sevaman uyğoq,
bu rasmda yiğlamli alam:
bola
Oy sovrilgan kabi quyoş izida,
Örlar alvon-alvon ötinçim – taloş.
Nur yoğilar mohi tobon yuzidan,
Mening közlarimdan esa yoş…
Sentyabr tiğ urdi avgust ortidan,
Yaproqlarga saçrab ketdi qon.
Holsizlangan quyoşni sudrab,
Ketib borar edi saraton.
Buyuk Temur hukm surgan qadim tuproqda
Kimlargadir mute bölmoq osonmas aslo.
Bu kun sizni esladim men – qalbim titroqda,
Şarof ota, yurt sarvari, şarafli siymo!
Alibekni yaxşi bilaman. U adabiyot qadrlanadigan oilada ösib ungan. Bobosi va otasi filologiya fanlari doktorlari – taniqli odamlar. Şu sabab bu yigitning adabiyotga mehr qöyişi meni ajablantirmagan. U ilk şeʼrlarini…
umrimning har lahzasin
ölçab borar vaqt
daqiqa sayin
soniyalar keçadi
Bir işq bölsa,
Köksingni tilsang,
Yuraging kaftingda tutolsang unga.
Olib keta olsang jon çiqar qadar,
Duo sörab
Mehriddinga
Bobo, qarang, yigitga – bir yigit kelar,
Malaklarning dilida sir yigit kelar.